THOUSANDS OF FREE BLOGGER TEMPLATES

ΚΑΤΑΚΟΡΥΦΟΣ ΚΙ ΕΥΘΕΙΑ!

ΚΑΤΑΚΟΡΥΦΟΣ ΚΙ ΕΥΘΕΙΑ!
Ποίηση/Στίχος/Άρθρα/Βίντεο

Δευτέρα, 10 Απριλίου 2017

Στα δύσκολα ανακαλύπτει κανείς τη δύναμη του!





Ο κάθε άνθρωπος κρύβει μέσα του μεγάλο απόθεμα αντοχής και δύναμης, που τις περισσότερες φορές δεν το γνωρίζει και το ανακαλύπτει κάτω από ορισμένες δύσκολες συνθήκες που περνάει!΄Αλλοι πάλι δεν το μαθαίνουν ποτέ, όχι γιατί η ζωή του τα έφερε όλα βολικά, αλλά γιατί δεν μπήκαν στη διαδικασία να αντέξουν, να αγωνιστούν και να νικήσουν! Είναι αυτοί που με το παραμικρό, με την πρώτη δυσκολία ή αναποδιά, σηκώνουν τα χέρια ψηλά, ζητούν πάντα βοήθεια από τους άλλους και κλαίνε τη μοίρα τους!


Ο καλύτερος γιατρός του εαυτού μας, είμαστε εμείς οι ίδιοι! Το κάθε πρόβλημα χρήζει προσωπικής αντιμετώπισης και διαχείρισης, όσο κι αν βοηθούν οι γύρω αν εμείς έχουμε παραιτηθεί, ή τα βλέπουμε όλα αρνητικά, δεν γίνεται τίποτα. Ο βαθμός δυσκολίας του κάθε προβλήματος έχει να κάνει με το πως το αντιμετωπίζουμε! Ακόμα και ο πόνος είναι διαχειρίσιμος αρκεί να θέλουμε να τον βάλουμε κάτω κι όχι να μας βάλει!


Τη ζωή πρέπει να την παίρνει κανείς όπως του έρχεται ... να την αντιμετωπίζει και να την απολαμβάνει! Αν πάντα κοιτάμε στο πώς θα θέλαμε να είναι τα πράγματα στη ζωή μας και δεν είναι, τότε χάνουμε το οξυγόνο, χάνουμε τη ζωή!


Δεν στα δίνει όλα, όποιος ισχυρισθεί ότι τα έχει όλα στη ζωή, υπερβάλλει! Πάντα κάτι λείπει, κάτι υπολειτουργεί ή πάει στραβά κάποιες φορές! Το θέμα είναι να είσαι ευχαριστημένος με αυτά που έχεις, με αυτά που σου δίνει! Το όλα είναι σχετικό έχει να κάνει με το μέσα μας και το πώς βλέπουμε τα πράγματα και τις καταστάσεις! Κι αν κάποια στιγμή σου δώσει κάτι παραπάνω, φρόντισε να επιστρέψεις κάτι απ' το περίσσευμα ... διαφορετικά πιο κάτω μπορεί να χάσεις κάτι. Συνήθως κάτι σου δίνει, κάτι σου παίρνει η ζωή. Γιατί να μην προλάβεις να της δώσεις κάτι που επέλεξες εσύ;

Άλλωστε το δούναι και λαβείν ισχύει για όλα. Άσχετα αν αλλού δίνεις και από αλλού το παίρνεις πίσω.


Αν κι αυτό το είχαμε καταλάβει, θα είχαμε λιγότερα παράπονα από τη ζωή και τους ανθρώπους.

Είναι ένα ταξίδι αγνώστου διάρκειας, με πολλά απρόβλεπτα στη διαδρομή, είτε ευχάριστα, είτε δυσάρεστα! Κανείς δεν μπορεί να κάνει πίσω. Ο δρόμος είναι μπροστά, ή περπατάς ή μένεις στάσιμος και χάνεις τη συνέχεια! Και ο δρόμος δεν είναι πάντα στρωμένος με ρόδα, έχει και αγκάθια, βρες τον τρόπο να τα ξεριζώσεις ή να τα προσπεράσεις και να τα αφήσεις πίσω. Αν αγαπάς τον εαυτό σου και τη ζωή θα βρεις τον τρόπο να είσαι πάντα καλά, όπως κι αν στα φέρει, ακόμα και μέσα στην ατυχία σου. Στο τέλος σε βαριέται η αναποδιά και σ' αφήνει ήσυχο!!


Και μην ξεχνάμε ακόμα και στην ατυχία ή δυσκολία, αν δούμε καθαρά, θα αναγνωρίσουμε και καλά σημεία ... ''ουδέν κακό αμιγές καλού''!


''Είμαι καλά βρε ζωή κι ας δακρύζω ... είμαι καλά βρε ζωή κι ας πονώ'' στίχος από ένα τραγούδι, μα τόσο αληθινός! Αν της το λες και το εννοείς, τις στιγμές που σου φέρνει τα δύσκολα, σίγουρα θα σε βοηθήσει να τα ξεπεράσεις! Αν την βρίζεις και πιο κάτω πάλι δύσκολα θα βρεις.


Τα δώρα της ζωής ακόμα και τα αυτονόητα, γάμος, οικογένεια, παιδιά, δεν είναι ίδια για όλους! Σημασία έχει να αποδεχθείς αυτά που σου προσφέρει και να πεις ευχαριστώ. Όταν νιώθεις ευγνωμοσύνη ένα κύμα γαλήνης και ευφορίας σε διαπερνάει, κάτι που άλλος δεν μπορεί να το νιώσει ή να το καταλάβει, αν δεν λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο.


Ο κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός, διαφορετικός και διαγράφει την δική του προσωπική πορεία, αρκεί να το καταλάβει, να το ασπασθεί, να εστιάσει στη προσωπική διαφορά και να μην παρασυρθεί από τη μάζα και τις επίπλαστες ανάγκες. 


Βρες λοιπόν τη διαφορά και ζήσε καλύτερα με σένα για σένα! Κοινοί βίοι δεν υπάρχουν, κοινά γεγονότα και περιστάσεις μόνο, που όμως ο καθένας βιώνει διαφορετικά. 


Η επιλογή δική μας για το πώς θα ζήσουμε και αν θα απολαύσουμε τη διαδρομή!! Χριστός Ανέστη!

Νίκη Παπουλάκου.


Ημέρες περισυλλογής και αυτοκριτικής!...






H εβδομάδα των Παθών έφθασε, αν και για αρκετό κόσμο πλέον όλες οι εβδομάδες είναι εβδομάδες Παθών!! ΄Ανθρωποι στα όρια της απελπισίας, της απόγνωσης, της κατάθλιψης, της τρέλας ακόμη… άνθρωποι δίνουν τέρμα στη ζωή τους μη έχοντας ελπίδα για ζωή!! Και αντί αυτό να μας προβληματίσει σοβαρά, βγαίνουμε και κάνουμε χίλιες δύο δηλώσεις , κρίνουμε , κατακρίνουμε χωρίς ίχνος αυτοκριτικής και ενοχής σε όσα συμβαίνουν! Η απελπισία και η κατάθλιψη, ποτέ δεν ξέρεις πού μπορεί να οδηγήσει κάποιον!!

 «Μέγα φας, μέγα πιεις, μέγα λόγο να μην πεις’’ έλεγε ο πατέρας μου. Με ελαφρά την καρδία προβαίνουμε σε κρίσεις! Και ούτε λόγος φυσικά για ηθική ευθύνη. Δυστυχώς ηθική ευθύνη, πέραν των Πολιτικών, έχουμε μια Κοινωνία ολόκληρη στο ποσοστό που μας αναλογεί, με την ανοχή μας σε όλα όσα συνέβαιναν χρόνια και τώρα σε όλο τους το Μεγαλείο!! Ακόμα, παρά τα 7 χρόνια κρίσης, εξακολουθούμε να διαμαρτυρόμαστε (από τον καναπέ) για το κομμάτι που μας αφορά μόνο, παραβλέποντας άλλα που μπορεί πιο κάτω να μας αφορούν! Ακόμα δεν συνειδητοποιήσαμε πως το πρόβλημα είναι κοινό σε όλες του τις διαστάσεις! Ακόμα δεν ενώθηκαν οι φωνές μας, ακόμα η μία τάξη φωνάζει στην άλλη! Και φυσικά ισχύει το ''διαίρει και βασίλευε'', αφήνουμε έδαφος να εφαρμοστούν κι άλλα πιο σκληρά μέτρα έτσι!

Οι δρόμοι ψυχροί πλέον χωρίς μαγαζιά, χωρίς βιτρίνες, ρολά συμπαγή κατεβασμένα, μια καταθλιπτική ατμόσφαιρα παντού! Περνάς και σε πιάνει ένα σφίξιμο, βιάζεσαι να προσπεράσεις, εκεί που άλλοτε έβγαινες βόλτα να χαζέψεις τις βιτρίνες!! Κι όποιος περιγράφει την κατάσταση που επικρατεί γύρω χαρακτηρίζεται λαϊκιστής ή καταστροφολόγος! Είναι λέξεις ευρείας κατανάλωσης που κυκλοφορούν τελευταία, όπως και τόσες άλλες! Πάντα έλεγα ότι οι μέρες αυτές είναι ημέρες περισυλλογής, αυτοκριτικής και ανθρωπιάς κυρίως και μετά η σούβλα και το γιορτινό τραπέζι! Κάποιοι άνθρωποι στερούνται το καθημερινό τραπέζι! ...Ευκαιρία αυτές τις άγιες ημέρες, να βρεθούμε πιο κοντά σε συνανθρώπους που υποφέρουν, ας αφήσουμε την καρδιά να μας οδηγήσει! Καιρός να δούμε με ειλικρίνεια και τα δικά μας λάθη , μια κουβέντα με τον εαυτό μας επιβάλλεται πρωτίστως! 
 
Πρέπει να αλλάξουμε πολλά, αρχίζοντας όμως από τον ίδιο μας τον εαυτό πρώτα, τη νοοτροπία μας!! Επαναπροσδιορίζοντας τις πραγματικές μας ανάγκες. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να κρατηθούμε στην κατηφόρα που μας έχουν ρίξει… μια κατηφόρα που μας τρέχουν με σπασμένα φρένα!!

Τα πράγματα γίνονται όλο και πιο δύσκολα για όλους, μην έχουμε αυταπάτες! Σήμερα ήδη οι 2 στους 3 χρωστούν κάπου, είτε μπορούν και ανταποκρίνονται ακόμη, είτε όχι! Στη Μιχαλού χρωστάμε όλοι πάντως! 
 
Στη θέση του διπλανού μπορεί να είμαστε οι ίδιοι σε λίγο… ένα χαμόγελο λοιπόν , μια βοήθεια στα πλαίσια των δυνατοτήτων μας, θα δώσει χαρά και ζωή, θα πάρουμε χαρά! Και μην ξεχνάμε, δεν έχουν σημασία τα εδέσματα που θα έχει το τραπέζι, σημασία έχουν οι άνθρωποι που κάθονται γύρω απ’ αυτό, ζεστασιά και ευφορία μόνο η αγάπη δίνει!!

Να ευχηθώ λοιπόν καλή Ανάσταση, μέσα μας και γύρω για όλους!! Ζεστή καρδιά και αγάπη στη ζωή μας! Ας αφήσουμε τους θύτες στις ενοχές τους, που όσο κι αν δεν τις παραδέχονται, υφίστανται και ας ζητήσουμε συγχώρεση για τις όποιες δικές μας, παίρνοντας καινούργιες αποφάσεις για τη ζωή μας!! Καλό Πάσχα!!
Νίκη Άννα Παπουλάκου.

Παρασκευή, 7 Απριλίου 2017

Μόνιμος στόχος οι συντάξεις!






Aμφιβάλλω αν το Eurogroup στις 7 Απριλίου θα δώσει λύση στη συμφωνία, πάμε για Μάϊο και βάλε! Και ενώ η συμφωνία (τουλάχιστον εξ' αυτών που μας λένε) έχει κολλήσει στο εργασιακό, συνταξιοδοτικό και μείωση αφορολογήτου και περιμένουμε πώς και πώς να υπάρξει συμφωνία, έχεις και τον κ. Στουρνάρα να λέει πως «το ασφαλιστικό σύστημα παραμένει δαπανηρό και γενναιόδωρο»! Σα να λέει στους δανειστές κόψτε κι άλλα, λίγα ζητάτε! Πολύ σωστά κ. Στουρνάρα... το Κράτος δεν δύναται να συνεισφέρει για τις συντάξεις, είναι ''υψηλές'', ενώ αντιθέτως δύναται να πληρώνει συμβούλους, στελέχη, παρακαθήμενους, παρατρεχάμενους και μερίδα υπαλλήλων με παχυλούς μισθούς ακόμη, οι συνταξιούχοι ας πεθάνουν της πείνας! 
 
Τελικά το πρόβλημα της Ελλάδας ήταν και είναι οι συνταξιούχοι, πρώην εργαζόμενοι, αυτοί που πλήρωναν εισφορές 35-40 χρόνια και κάποιοι υψηλές, αυτοί ευθύνονται για το χάλι της Χώρας αυτοί τα φάγανε κατά τας Γραφάς όλων των εντός και εκτός Δουνουτιανών! Ας τους στείλουμε στο πυρ το εξώτερον αφού από τις συντάξεις χρεοκόπησε η Χώρα!
Είπε επίσης πως «δεν είναι σήμερα εφικτό να δίνονται επαρκείς και βιώσιμες συντάξεις - Να ενθαρρυνθεί η ιδιωτική ασφάλιση»! Τώρα μάλιστα, ο άλλος με 300 και 400 Ε μισθό θα πληρώνει φόρους, ασφάλεια ιδιωτική, λογαριασμούς και θα τρώει κιόλας! Όσο για τον ήδη συνταξιούχο, και να είχε να δώσει, δεν τον ασφαλίζει καμιά ιδιωτική λόγω ηλικίας αφ' ενός και αφ' ετέρου να κάνει ασφάλεια στα 65 για να πάρει ''σύνταξη'' στα 85 και να ζήσει καλύτερα; 
 
Η ουσία είναι πως τους μεν συνταξιούχους τους έχετε καταδικάσει σε αργό θάνατο (σκεφθείτε τις ως τώρα μειώσεις και αυτές που έρχονται της τάξεως του 40% μείον ακόμη), τους δε νεώτερους τους καταδικάσατε να μην πάρουν σύνταξη ή να πάρουν ψίχουλα και διάγοντας τριτοκοσμικό βίο ως εργαζόμενοι! Εύγε σας! 
 
Και αυτό το 40% μείον που λέτε για τις συντάξεις, χωρίς καν να λαμβάνονται υπ' όψιν άλλα εισοδηματικά κριτήρια, (κάτι που θα έπρεπε εξ' αρχής να ληφθεί υπ' όψιν), κάποιους τους στέλνετε για εκτέλεση! Αν το μόνο εισόδημα κάποιου είναι η σύνταξη, τον έχετε πεθάνει ήδη, πόσο μάλλον με τις νέες μειώσεις που συζητάτε!

Και για να μην είμαστε αφελείς, ότι βγαίνει στην επιφάνεια σαν νέο μέτρο, είναι απλώς η στιγμή της εφαρμογής μέτρων που είχαν ψηφιστεί στο παρελθόν. Μας δουλεύουν Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση μαζί. Οι μεν πρώτοι ότι διαπραγματεύονται, οι δε δεύτεροι ότι εκπλήττονται και πως τα μέτρα αυτά οφείλονται στην καθυστέρηση του κλεισίματος! Το σερβίρισμα είναι το πρόβλημα και παράλληλα να συνηθίσεις στην ιδέα πως θα σου κόψουν κι άλλα!

¨Οσο για το μύθο πως οι χαμηλοί μισθοί φέρνουν επενδύσεις και ανάπτυξη και ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα, τότε σε χώρες με φθηνά εργατικά χέρια, πώς ο λαός τους δεν ευημερεί; Ή μήπως εδώ με την κάθετη πτώση μισθών και τις τόσες απολύσεις, έγιναν επενδύσεις, ή προσέλαβαν περισσότερο κόσμο; Και πώς εξηγείται το γεγονός ότι κάποιες Επιχειρήσεις, από υπαλλήλους πλήρους απασχόλησης, κατέληξαν σε μερική απασχόληση 4ώρου ή κάποιων ημερών του μήνα; Μήπως η ευελιξία που προσφέρατε στις εργασιακές σχέσεις ''υπερεκτιμήθηκε'' από τους Εργοδότες; Και φυσικά εις βάρος του εργαζομένου και κατ' επέκτασιν των συνταξιούχων, αφού τα Ταμεία στερούνται εισφορών! 
 
Αρκετά Κύριοι αυτή η ψυχοφθόρα καθημερινή ειδησεολογία, που κάθε άλλο παρά ειδήσεις είναι!Μια διαρκής επανάληψη του πώς θα μειωθεί κι άλλο το επίπεδο ζωής του πολίτη! Οι ειδήσεις πλέον βλάπτουν σοβαρά την υγεία ... θα έπρεπε να υπάρχει σήμανση, ως αυτή του πακέτου των τσιγάρων!

Νίκη Άννα Παπουλάκου.

Κυριακή, 2 Απριλίου 2017

ΚΑΜΜΕΝΑ ΒΟΥΡΛΑ ΥΠΑΤΗ