Ο κόσμος άλλαξε...

 

Όπως οι χωρίς περιεχόμενο ασκοί φουσκώνουν με τον αέρα, έτσι και οι χωρίς πνευματική υπόσταση άνθρωποι διογκώνονται από την έπαρση, την αλαζονεία, και την εσφαλμένη για τον εαυτό τους γνώμη. Τάδε είπε-ΣΩΚΡΑΤΗΣ. Έχουμε γεμίσει ανθρώπους με έπαρση και μεγάλη ιδέα (εσφαλμένως) για τον εαυτό τους. Κι αν τύχει και διαθέτουν εξουσία, κλάψε Χαράλαμπε! Η αναίδεια, το θράσος, οι ύβρεις, οι προσβολές, η ασέβεια, η συμπεριφορά πεζοδρομίου, η ασυδοσία, το ψέμα, η ασυνέπεια, οι κακές συνήθειες κ.ά. είναι η μάστιγα της εποχής. Δυστυχώς αυτά  λειτουργούν ως πρότυπα στις νεότερες γενιές, αφού κυριαρχούν σε ότι βλέπουμε και ακούμε! Έχουμε πτυχιούχους πολλούς, μορφωμένους λιγοστούς. Έχουμε έλλειψη Κοινωνικής παιδείας και καλής ανατροφής. Κάτι η τηλεόραση με αυτά που προβάλλει και κάτι το διαδίκτυο με την απόλυτη ελευθερία έως και ασυδοσία δημοσιευμάτων και αναρτήσεων που παρέχει, είναι οδηγοί ολέθρου αν δεν κάνεις καλή χρήση των πληροφοριών, κι αν δεν έχεις γερό υπόβαθρο ανατροφής από οικογένεια και σχολείο, αν δεν έχεις γερές βάσεις για να διαχειριστείς όλα αυτά. Δυστυχώς δύσκολο, λόγω υπεραπασχόλησης των γονιών για την επιβίωση και περιορισμού παρέμβασης των εκπαιδευτικών στα κακώς κείμενα συμπεριφοράς παιδιών. Υπάρχουν γονείς που επιτίθενται στο δάσκαλο γιατί έκανε παρατήρηση στο παιδί τους. Οι δικοί μας γονείς όταν λέγαμε ‘’ο δάσκαλος μου έκανε μου είπε αυτό ή το άλλο’’ απαντούσαν ‘’καλά σου έκανε, κάτι έκανες λάθος’’ . Τώρα φτάσαμε στο άλλο άκρο, μη μαλώσεις το παιδί, μην το βάλεις τιμωρία, μην του δώσεις μια ξυλιά, μπορεί να σε πάει και στο Τμήμα. Πώς τα έχουμε μπερδέψει όλα; Κι έτσι τα περισσότερα παιδιά μεγαλώνουν στην ουσία μόνα τους, αναπτύσσοντας από προσχολική ηλικία άποψη για όλα δική τους, με ότι βλέπουν και ακούν γύρω, από το σπίτι, σχολείο, μέχρι τηλεόραση και διαδίκτυο,  χωρίς βάσεις, χωρίς αντιστάσεις, χωρίς δεδομένα από την οικογένεια. Κάποτε πρέπει να το δούμε αυτό  κι αργήσαμε, ο χρόνος επείγει.

Καθημερινά αντιμετωπίζουμε βία, συμπεριφορές περίεργες κ.ά. και μάλιστα σε ‘’τρυφερές’’ ηλικίες. Η αθωότητα πλέον σπάνια, μικρομέγαλα, χωρίς σεβασμό σε κανέναν και τίποτα συναντάς. Μόνο θλίψη νιώθει κάποιος, γιατί αυτές οι γενιές είναι η συνέχεια της Κοινωνίας μας. Παιδιά που δεν εκτιμούν, ούτε σέβονται τον κόπο ή την επιτυχία των γονιών κι αυτό το βλέπεις μετά το θάνατο των γονιών, το πώς διαχειρίζονται τα κειμήλια της οικογένειας. Άλλοι τα δίνουν στον παλιατζή, άλλοι τα πετούν στα σκουπίδια κάποιοι ολίγοι κάνουν αυτό που πρέπει, τα τιμούν! Πρόσφατο περιστατικό που κάποιος βρήκε στα σκουπίδια βραβεία κ.α. γνωστού καλλιτέχνη και τα έβγαλε στο διαδίκτυο προς πώληση. Ο γιος τα είχε στείλει αρχικά στην αποθήκη και στη συνέχεια στην ανακύκλωση, όπου τα βρήκε ο άγνωστος. Ο άγνωστος και ξένος διέκρινε την αξία τους, την ώρα που ο γιός τα θεωρούσε ανάξια λόγου και αξίας. Αυτό σημαίνει πως ουδέποτε αναγνώρισε, εκτίμησε, θαύμασε, αποδέχθηκε, την όποια αξία ή προσφορά του πατέρα ή της μητέρας του στο Κοινωνικό σύνολο. Λυπηρό κάθε φορά που μαθαίνουμε κάτι παρόμοιο.

Ένας αέρας είναι η ζωή και ένα πέρασμα, κλείνεις τα μάτια φεύγεις και καταλήγεις ξεχασμένος μέσα σε ένα τάφο, ή μια χούφτα στάχτη που συνηθίζεται τελευταία, που προτιμούν άλλοι για οικονομικούς λόγους ως ισχυρίζονται (γλιτώνουν τάφο, τρισάγια, μνημόσυνα κλπ.), κι άλλοι από θέση και άποψη. Από κει και μετά ελάχιστοι σε θυμούνται όποια λάμψη και δόξα αν είχες εν ζωή. Κρίμα που δεν το αντιλαμβανόμαστε όσο ζούμε, πιθανόν θα ήμασταν καλύτεροι άνθρωποι, πιθανόν θα δίναμε στη ζωή και στα πράγματα την αληθινή τους θέση. Πολλές απώλειες, συνέχεια φεύγουν άνθρωποι που σηματοδότησαν μια ολόκληρη εποχή, Κλείνουν οι κύκλοι αλλοτινών καιρών που δεν πρόκειται να ξαναρθούν. Και πόσοι ακόμα έχουν φύγει τα τελευταία χρόνια με λαμπρή καριέρα εν ζωή και που έχουν ξεχαστεί. Ο κόσμος ξεχνάει από τη στιγμή που παύει να σε βλέπει στο γυαλί, στα περιοδικά, στο διαδίκτυο. Εδώ ξεχνούν τα ίδια σου τα παιδιά και πετούν πράγματα, βραβεία, αρχεία ή ότι άλλο. Το κοινό επίσης είναι και αχάριστο. Φυσικά μέλη του κοινού είμαστε όλοι και οφείλουμε την αυτοκριτική μας σε ότι συμβαίνει στην Κοινωνία. Και μετά την αυτοκριτική και ψυχική έρευνα, βρίσκεις τους φόβους που σου έχουν εμφυσήσει και τους αντικαθιστάς με δύναμη και αγάπη. Εμείς και η συνείδησή μας το ισχυρότερο όπλο σε όλα αυτά που θέλουν να μας περάσουν και να εφαρμόσουν. Θέλουν τη συγκατάθεση μας, τον ύπνο μας, τη σιωπή μας. Κι ως ένα βαθμό το επιτυγχάνουν δυστυχώς. Καιρός για αφύπνιση, και η αφύπνιση αρχίζει από τη στιγμή που δεν αποδέχεσαι πλέον την εξήγηση που σε αφήνει άδειο. Από τη στιγμή που αντιλαμβάνεσαι πως σου έχουν πει ψέματα για τα πάντα. Τότε αρχίζεις να βλέπεις φως στο τούνελ. Ποτέ δεν είναι αργά, λαοί ήδη ξεσηκώνονται, αφύπνιση, τυχαίο; Θα δείξει. Το 2026 μπήκε άγρια, ας ευχηθούμε να εξελιχθεί ήρεμα και να επικρατήσει ειρήνη. Το συμφέρον επικρατεί και μοιράζουν εκ νέου τον Πλανήτη! Και φυσικά τα βίτσια και τα καπρίτσια των ισχυρών τα πληρώνουν οι λαοί. Εν αναμονή των εξελίξεων, ας ευχηθούμε και πάλι μια καλή Χρονιά χωρίς πολέμους και αδικίες!!

Νίκη (Άννα) Παπουλάκου.

Πηγή : Εφημ. ''Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ'΄΄

ΨΥΧΑΝΕΜΙΣΜΑΤΑ... ΠΕΜΠΤΗ 15.01.2026

 

Web TV Άμεση Δημοκρατία : Ενημέρωση κι' Άλλα - #Γυναίκα_Κοινωνία_και_Πολ...

ΠΡΙΝ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΗΜΟΥΝ ΚΑΛΕΣΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΉ

ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ Ν.ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΥ: ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΕΔΏ ΚΑΙ ΤΏΡΑ 09-01-26

https://youtu.be/OyKrhZArDEY?si=50CWx7burwwj2d6P

 

Ήρθε και χειμώνας φέτος, καιρός του ήταν. Τα καλοριφέρ είναι παρελθόν για πολλές πολυκατοικίες, ξεπαγιάζεις και κλείνεσαι σε ένα δωμάτιο ανάβοντας μια σόμπα ή αιρκοντίσιον! Τα δίνεις στην Ενέργεια δηλαδή και με το παραπάνω και χωρίς στην ουσία να ζεσταίνεται το σπίτι. Μόνο το καλοριφέρ ζεσταίνει τα ντουβάρια, σπάει την υγρασία και διαχέεται μια θαλπωρή στο χώρο.  Αρνούνται οι περισσότεροι να πληρώσουν για 2-3 μήνες πετρέλαιο και να χαίρονται τη ζεστασιά σπίτι τους κι όχι να κουκουλώνονται με κουβέρτες στον καναπέ για να δουν τηλεόραση. Αλλά είπαμε όταν κολλήσει το μυαλό του Έλληνα, πάει και τέλος. Άρχισε το κόλλημα από τα πρώτα χρόνια της οικονομικής κρίσης και εξακολουθεί αποκτώντας όλο και περισσότερους υποστηρικτές. Κρίμα τα κτίρια και τις εγκαταστάσεις για θέρμανση, σε λίγο από την αχρηστία δε θα λειτουργούν και να θέλουν να τα λειτουργήσουν. Ούτε διάθεση για στολισμό είχαν τα σπίτια, τετράγωνα ολόκληρα κι αν έβλεπες σε ένα δύο μπαλκόνια φωτάκια ή στολισμένο δέντρο.  Η κίνηση έξω στο κόκκινο, που σημαίνει πως λίγοι εγκατέλειψαν την Αθήνα, άλλωστε το καταλαβαίνεις και από τις κενές θέσεις για παρκάρισμα στους δρόμους και φέτος δεν υπήρχαν.

Οι αγρότες ακόμα στα μπλόκα και η Κυβέρνηση σταθερή στο ‘’ελάτε να μιλήσουμε’’. Τώρα συζητιέται να βάλουν πρόστιμο στα τρακτέρ για να διαλυθούν. Είχαμε και τις καθυστερήσεις στους δρόμους των εκδρομέων,  με άλλους να ρίχνουν το βάρος στους αγρότες και με άλλους να δείχνουν την αστυνομία για τις εκτροπές που επέβαλε και κόστιζαν ταλαιπωρία και αργοπορία. Και όπως συμβαίνει πάντα, βολεύει ο διχασμός. Πάντως τα εργοστάσια κι εδώ και στην ΕΕ ήδη δουλεύουν για να μας παρασκευάζουν σκουληκάκια προς βρώση. Και δεν το αποκλείω να τρώμε ήδη με διάφορες τροφές χωρίς να το γνωρίζουμε.

Κλείνει 1 χρόνο εξουσίας ο Τραμπ κι ακόμα δεν έφερε την ειρήνη που υποσχέθηκε. Ισοπεδώνονται περιοχές ολόκληρες και οι κ. κ. συναντιούνται  συζητώντας για παύση του πυρός και ειρήνη. Υποκρισία στο έπακρον. Και 90 δις θα χρεωθούμε όλοι εμείς της ΕΕ για το χρήμα που χρειάζεται η Ουκρανία για ανοικοδόμηση. Οι μόνοι κερδισμένοι, οι Εταιρίες που θα αναλάβουν.

Και αισίως περπατάμε στο 2026! Κάνουμε αμάν να διώξουμε την κάθε χρονιά πανηγυρίζοντας! Δε φεύγει ο χρόνος... εμείς περνάμε στον επόμενο κουβαλώντας τον κάθε προηγούμενο στην πλάτη και κονταίνει η στράτα μπροστά  μας!  Μέσα στην τρελή χαρά όλοι! Χαιρόμαστε ίσως γιατί μας βρίσκει η κάθε νέα χρονιά γερούς , δυνατούς και αλώβητους για να την περπατήσουμε ως το τέλος έτσι και να ζήσουμε όσα δε ζήσαμε τις προηγούμενες χρονιές! Γεγονός είναι ότι πρέπει να είμαστε ευγνώμονες που μας βρίσκει η νέα χρονιά υγιείς. Από κει και μετά έχουμε το χρόνο να διεκδικήσουμε, να ζήσουμε, να πραγματώσουμε όνειρα, αρκεί που υπάρχει υγεία! Ας κρατήσουμε τα καλά της Χρονιάς που έφυγε, ας πετάξουμε όλα τα κακά και ανάποδα στο καλάθι των αχρήστων  και να προχωρήσουμε παίρνοντας δύναμη από τις καλές στιγμές της προηγούμενης χρονιάς, έστω κι αν είναι ελάχιστες! Προχωράμε με αυτούς που είναι δίπλα μας και δεν χάνουμε χρόνο μετρώντας αδικαιολόγητες απουσίες. Λυτρωμένοι από βάρη, περνάμε στη νέα χρονιά με αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα για να αντιμετωπίσουμε τα πάντα! Αυτό μετράει κι όχι η μοιρολατρία ότι η Νέα Χρονιά θα μας φέρει. Κάθε χρονιά φέρνει διάφορα, τυχερή είναι εκείνη που θα φέρει τα λιγότερα κακά και προπαντός που δεν θα πάρει. Εμείς καλούμαστε να αντιμετωπίζουμε όσα έρθουν, καλά ή κακά με σύνεση, εκμεταλλευόμενοι τις όποιες ευκαιρίες και διαχειριζόμενοι  σωστά τα όποια κακά ή αναποδιές.  Για να φτάσουμε αλώβητοι στον απολογισμό της Χρονιάς του χρόνου πάλι! Ποδαρικό δυστυχώς με τροχαία έκανε η Νέα Χρονιά στη Χώρα μας και το τραγικό συμβάν στην Ελβετία με πολλούς νεκρούς και τραυματίες, καθώς και οι βομβαρδισμοί στα εμπόλεμα μέρη δεν έλλειψαν.  Άλλοι με πυροτεχνήματα στην είσοδο του Χρόνου κι άλλοι με τις βόμβες να πέφτουν και να ισοπεδώνονται! Αυτό λέγεται ζωή;

Η ακρίβεια παραμένει, τώρα θα αυξηθεί και το νερό, άντε να δούμε πού θα βγει όλο αυτό. Οι κακές ειδήσεις πλέον υπερτερούν και εντός και εκτός συνόρων. Τα τροχαία μεγάλη μάστιγα καθημερινά εντός και εκτός πόλεων. Ποδαρικό με τροχαία έκανε η Νέα Χρονιά στη Χώρα μας και το τραγικό συμβάν στην Ελβετία με πολλούς νεκρούς και τραυματίες! Νέα παιδιά στα ναρκωτικά, ξύλο, μαχαιρώματα, και τα τοιαύτα. Θυμός που τον συναντάς σε κάθε βήμα έξω, ευτυχής είναι όποιος δεν τον κουβαλάει μαζί του. Κακός σύμβουλος, αψηφά τη λογική και ξεσπά απρόβλεπτες στιγμές και με απρόβλεπτα ξεσπάσματα.  Ας ευχηθούμε αυτή τη Χρονιά να σωφρονιστούμε, να κάνουμε μια επανεκκίνηση στην ανθρωπιά μας, στη σκέψη, στις απόψεις μας, στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε αυτά που συμβαίνουν στην Κοινωνία γύρω μας, να βρούμε τη δύναμη να διεκδικήσουμε και πάλι. Εύχομαι μια καλή χρονιά, με ευχάριστα απρόοπτα, υγεία, αγάπη, χαρές και επί γης ειρήνη. Kαλό μας ξεκίνημα, καλή πορεία στη Νέα τη Χρονιά και καλό μήνα!!

Νίκη Παπουλάκου.

Πηγή: Εφημ. ''Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ''

Ψυχανεμίσματα... 8.01.2026

Καλωσόρισες 2026.

 

Η γέννηση, το φως, η ελπίδα, η αγάπη, η ζωή... μηνύματα αυτών των ημερών,  όλα αυτά που επιχειρούν να μας σβήσουν! Όμως η καρδιά δεν επιδέχεται περικοπές, είναι το μόνο περιουσιακό στοιχείο, μαζί με το μυαλό, που διαχειριζόμαστε οι ίδιοι! Ας μην το επιτρέψουμε λοιπόν.

 Να ευχηθώ,  χρόνια πολλά σε όσους είναι μόνοι είτε από επιλογή, είτε λόγω συνθηκών. Αυτές τις μέρες γίνεται αισθητή η μοναξιά, που τις έχουμε συνδυάσει με το οικογενειακό τραπέζι και το φαγοπότι! Όμως το μήνυμα των Χριστουγέννων είναι η αναγέννηση της ελπίδας και η αγάπη, τα εδέσματα και τα γλυκά είναι για να κοσμούν τις μέρες των εορτών και για να λέμε αλήθειες, αφορούσαν γενιές που νήστευαν 40 ημέρες, οπότε το γιορτινό τραπέζι αναπλήρωνε τρόπον τινά τη νηστεία! Τώρα είναι ελάχιστοι αυτοί που νηστεύουν, αλλά το φορτωμένο με εδέσματα τραπέζι παρέμεινε, για να πικραίνει και κάποιους που δεν μπορούν να έχουν διάφορα πάνω στο Τραπέζι. Προσωπική μου άποψη : Σημασία πρωτίστως έχουν αυτοί που κάθονται γύρω στο τραπέζι κι όχι τι φαγητά διαθέτει.

 Χρόνια πολλά σε όσους παλεύουν στα νοσοκομεία με κουράγιο και δύναμη που μόνο εκείνοι ξέρουν πού τα βρίσκουν, σε όσους θυμούνται φωνές και χαμόγελα που λείπουν από το τραπέζι και τους λείπουν. Σε εκείνους που κουβαλούν σιωπηλά το σταυρό τους και με μια ευχή για όλους, να βρουν γαλήνη, ζεστασιά κι ένα χαμόγελο που θα ζεστάνει την ψυχή τους και να τους θυμίσει πως δεν είναι μόνοι, ούτε αυτές τις μέρες, ούτε στη ζωή!

Η καλή διάθεση και ψυχολογία δεν φτιάχνεται από μόνη της... πρέπει κι εσύ να κάνεις κάτι και δεν είναι πως λιποτακτείς από το όποιο πρόβλημα με το να χαρείς λίγο, από τη ζωή λιποτακτεί κάποιος με το να αρνείται να χαρεί ,η χαρά δεν είναι στα μεγάλα, είναι στα απλά και ανθρώπινα. Μέχρι να έρθουν αυτά που περιμένεις, ζήσε αυτά που μπορείς, μέχρι να έρθουν τα ''μεγάλα'(που μπορεί να μην έρθουν και ποτέ)', απόλαυσε τα μικρά !

 Τα κάλαντα όλο και λιγοστεύουν και λογικό είναι, χαθήκαμε στο τσιμέντο, οι γονείς δεν εμπιστεύονται να αφήνουν τα παιδιά στις μεγάλες πόλεις και κάποιοι τα συνοδεύουν και καλά κάνουν. Ήδη δύο επιθέσεις ακούσαμε σε παιδιά με απειλή μαχαιριού που τους άρπαξαν την ‘’είσπραξη’’.  Ανατριχιάζεις αν σκεφθείς πως η μισή Ελλάδα οπλοφορεί, (φανερά ή ''κρυφά'') η οργή και ο θυμός διάχυτα στο ημερήσιο πρόγραμμα και ψυχολογικά προβλήματα στο φουλ , και μην ξεχνάμε πως την τρέλα από τη λογική την χωρίζει μια κλωστή! Δύσκολοι καιροί.  Σε λίγα χρόνια θα σβήσουν πολλά έθιμα λόγω συνθηκών, πέρα από την αδιαφορία γι’ αυτά ορισμένων , που και αυτό παίζει ρόλο. Η πόλη στολισμένη, αλλά τα μπαλκόνια δεν συμμετείχαν αρκετά σε στολισμούς, ευτυχώς που είχαν λαμπάκια οι δρόμοι, τετράγωνα ολόκληρα σκοτεινά. Δεν έχουν διάθεση μου είπαν κάποιοι και το καταλαβαίνω, έχουν συμβεί τόσα πολλά που έχουν βαρύνει την ψυχή και τα κουράγια λιγοστεύουν. Υπάρχει γενικώς μια κούραση και η ελπίδα ξεφτισμένη.

Η απεργία των αγροτών οδηγείται (απ' ότι φάνηκε αυτές τις μέρες της εξόδου των πολιτών), σε σύγκρουση με Κυβέρνηση και διχασμό με λάβαρο την ταλαιπωρία στο δρόμο. Κάπως έτσι τελειώνουν/καταλήγουν άλλωστε όλες οι διαμαρτυρίες στις μέρες μας. Τυγχάνει ή επιτυγχάνει άραγε; Ας ευχηθούμε να μην καταλήξει σε διχασμό αυτή τη φορά και μακάρι να ένωναν όλοι οι κλάδοι τις φωνές τους για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητα τους. Δυστυχώς την εξουσία, ανεξάρτητα από το ποιο κόμμα κυβερνάει, την απολαμβάνει μια κλειστή χωρίς ιδεολογία ομάδα, η λεγόμενη «κοινωνία των κολλητών» των βολεμένων και των βλαμμένων! Οι υπόλοιποι πληρώνουν τις συνέπειες.

Είχαμε και πλημμύρες παραμονή, ακόμα και μέσα στην Αθήνα, ο Αγ. Δημήτριος σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, ποτάμια οι δρόμοι σε πολλές περιοχές κλπ. Ζούμε λοιπόν σε μια μόνιμη αβεβαιότητα, ελλοχεύουν κίνδυνοι και δεν ξέρεις από πού θα σου έρθει. Ούτε στα αστικά κέντρα, ούτε στο σπίτι σου νιώθεις ασφάλεια πλέον. Και είναι ότι χειρότερο να ζεις με ανασφάλεια, αμφιβολία, καχυποψία, εξ ου και οι ψυχικές διαταραχές γύρω. Πρέπει να νιώθουμε ευτυχείς και ευγνώμονες κάθε μέρα που αρχίζει και τελειώνει χωρίς ψυχικές, σωματικές ή υλικές ζημιές.

Κάθε που τελειώνει μια χρονιά, είναι καλό να κλείνεις λογαριασμούς και τεφτέρια, άλλωστε η συγχώρεση λυτρώνει/ελευθερώνει αυτόν που τη δίνει, το φορτίο μεταβιβάζεται σ' αυτόν που τη λαμβάνει, αν δεν είναι σε θέση να την αξιοποιήσει μετανιώνοντας. Ένα ευχαριστώ στο χρόνο που φεύγει και μας αφήνει ζωντανούς και ένα χαμόγελο για το χρόνο που έρχεται και είθε να μας δώσει περισσότερα από τον προηγούμενο και προπαντός να μη μας πάρει. Καλή Χρονιά, ευτυχισμένο, χαρούμενο, γεμάτο υγεία και αγάπη το 2026 σας εύχομαι ολόψυχα!

Νίκη  Παπουλάκου.

Πηγή: Εφημ. ''Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ''

 Ψυχανεμίσματα... 2/1/2026.

 

 

Με θερμό μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη Η «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ & Η ΜΝΗΜΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ» ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ

https://xpress-news.gr/2025/12/23/mia-emvlhmatikh-vradia-sto-evropaiko-kentro-texnhs-ths-elladas-me-thermo-mhnyma-toy-patriarxh-sthn-mnhmh-toy-foth-kontogloy/ 

Καλά Χριστούγεννα, χρόνια πολλά~

 

Οι προσωπικές δυνατότητες/ικανότητες του καθενός δεν μεταβιβάζονται αφ’ ενός και αφ’ ετέρου όσο κι αν θελήσει  κάποιος να τις σκιάσει ή να τις υποβιβάσει, χωρίς να το καταλαβαίνει υποβιβάζει τον ίδιο του τον εαυτό. Υπάρχουν άνθρωποι που ζηλεύουν σιωπηλά. Δεν το λένε, δεν το παραδέχονται, αλλά το δείχνουν όταν αρχίζεις να ανακαλύπτεις τις μικρές ή μεγάλες σου δυνατότητες. Ήταν κοντά σου όσο μοιραζόσασταν δυσκολίες. Όσο υπήρχε θλίψη, μπέρδεμα, ανάγκη. Όταν όμως η δυσκολία μαλάκωσε, εξαφανίστηκαν. Και τότε, από φίλοι, έγιναν κριτές.

Κατακρίνουν τις επιλογές σου, τις κινήσεις σου, τα λόγια σου, τα πάντα! Όχι γιατί νοιάζονται, αλλά γιατί τους εκνευρίζεις! Και συνήθως απομακρύνονται και κρίνουν /κατακρίνουν από απόσταση και πίσω από την πλάτη σου. Μην στενοχωρηθείς πως τους χάνεις, δε χάνεις ανθρώπους από τη ζωή σου, απλώς καθαρίζει το τοπίο γύρω σου και απαλλάσσεσαι από βαρίδια!  Να επενδύεις πάντα στον εαυτό σου και ποτέ στους άλλους, συνήθως είναι χάσιμο χρόνου. Να είσαι δοτικός αλλά όχι με το ολόκληρο της καρδιάς σου, ένα κομμάτι της να το κρατάς για σένα. Υπάρχουν δικοί και φίλοι που τους αρέσεις όσο μένεις πίσω. Θέλουν το καλό σου υποτίθεται, αρκεί να μην είναι καλύτερο από το δικό τους! Κάποιοι άλλοι άνθρωποι πάλι, από εκεί που σου χρωστάνε, φέρονται σαν να τους χρωστάς κι από πάνω , ζητούν και τα ρέστα. Τους κάνεις πέρα λοιπόν , τους διαγράφεις και τελειώνεις! Γυρνάς σελίδα.  Αν λοιπόν φύγουν από τη ζωή σου όλοι αυτοί , είναι λύτρωση κι όχι θέμα πίκρας ή απογοήτευσης. Είναι κι αυτό ένα μάθημα για να πας  πιο δυνατός και σοφός παρακάτω. Έτσι πρέπει να το αντιμετωπίζεις με ανακούφιση.  Το να χαμηλώνεις επίσης, για να φαίνεται ο άλλος με ανάστημα είναι βλακεία τελικά. Αφ’ ενός μεν μπορεί να σου μείνει ‘’κουσούρι’’, αφ’ ετέρου πιθανόν του κάνεις και κακό με το να τον αφήνεις να πιστεύει  πως είναι ‘’πρώτο μπόϊ’’. Πάντα όταν τελειώνει κάτι, αρχίζει κάτι άλλο, όχι απαραίτητα στην ίδια μορφή. Πάντα υπάρχουν πράγματα που δεν ζήσαμε και είναι να ζήσουμε, αρκεί να είμαστε ανοιχτοί στις αλλαγές ! Οι αλλαγές και οι ανατροπές δεδομένων, δεν είναι πάντα για κακό μας.

Το πιο σπάνιο είδος ανθρώπου, είναι αυτός που σε θυμάται, σε νοιάζεται, χωρίς να σε χρειάζεται. Αν βρεις άνθρωπο τέτοιο στο δρόμο σου κάνε τα πάντα να τον κρατήσεις στη ζωή σου. Οι μέρες αυτές πριν τα Χριστούγεννα και πριν το Πάσχα, κανονικά πρέπει να είναι μέρες περισυλλογής και ξεκαθαρίσματος, σκέψεων, συναισθημάτων, σχέσεων κλπ. Βουτιά σε βάθος, ειλικρίνεια με τον εαυτό μας, απολογισμός, εντοπισμός λαθών ή αγκαθιών, ξεκαθάρισμα και λύτρωση. Η νέα χρονιά πρέπει να μας βρει καθαρούς και με χώρο ελεύθερο, για να φέρει νέα πράγματα στη ζωή μας. Είναι κάτι σαν το delete που κάνεις σε άχρηστα αρχεία και ελευθερώνεις τη μνήμη του υπολογιστή.

Η εποχή μας είναι δύσκολη, έχουμε ανάγκη από καθαρό μυαλό και ψυχή. Κι αυτό είναι κάτι που μόνοι μας μόνο μπορούμε να το διαχειριστούμε και να το καταφέρουμε! Είναι πολλά τα θέματα που επιβάλλεται να αντιμετωπίσουμε εδώ και τώρα! Τα νέα παιδιά παρουσιάζουν σοβαρά προβλήματα, ακόμα και σε εφηβική ηλικία και φυσικά κάποιοι από εμάς φταίμε ως γονείς, δάσκαλοι, Πολιτεία. 3000 παιδιά τραυματίστηκαν φέτος , ως άκουσα στο ράδιο,  σε σχολικό περιβάλλον τα περισσότερα ... ανησυχεί κανείς άραγε;; Κάθε μέρα κι ένα περιστατικό μαθαίνουμε, πιθανόν να είναι και άλλα που δεν τα μαθαίνουμε. Μικρά παιδιά με μαχαίρια και σουγιάδες; Να λύνουν τις διαφορές τους με μαχαιρώματα λες και είμαστε στην Τρούμπα; Να φοβάται κανείς να εκφραστεί μη τυχόν και του έρθει αδέσποτη μαχαιριά; Πού έχουμε καταντήσει μικροί και μεγάλοι; Πώς αφήσαμε τη ζωή μας να φτάσει στα τάρταρα; Τα ψυχολογικά προβλήματα θεριεύουν μέρα με τη μέρα σε όλες τις ηλικίες. Δεν μπορεί κάπου έχουμε κάνει λάθος και κάπου συνεχίζουμε να κάνουμε λάθος, κάνοντας απλώς μπαλώματα, αντί να βρούμε τη ρίζα της παθογένειας και να επέμβουμε ανάλογα. Ειδικά το θέμα των παιδιών πρέπει σοβαρά να το δούμε, εξελίσσεται σε πανδημία και μάλιστα μέσα σε σχολεία. 

Η Εξεταστική για τον   ΟΠΕΚΕ έχει καταλήξει σαν θεατρική παράσταση που αγγίζει και τα όρια του γελοίου κάποιες στιγμές. Οι συμπεριφορές γενικώς χαμηλού επιπέδου και φυσικά αποτέλεσμα μηδέν, αρκεί τον καιρό να σέρνουμε και να απομακρύνεται από το γεγονός.

Όσο βρέθηκε λύση για όσα μας συνέβησαν τα τελευταία χρόνια, όσο βρέθηκαν και τιμωρήθηκαν αυτοί που εξ ‘ ανικανότητας, ή αμελείας, ή σκοπίμως οδήγησαν τη Χώρα και τον Έλληνα στην χρεοκοπία, άλλο τόσο θα βρεθούν τα Κεφάλαια που έκαναν φτερά και οι υπαίτιοι που τα έλαβαν. Εύχομαι να διαψευσθώ, ειλικρινά! Να βρουν οι αγρότες το δίκιο τους, να λάβουν αυτά που ζητούν για την επιβίωση τους και κατ’ επέκταση να διασφαλιστεί και η δική μας επιβίωση. Δυστυχώς Με ημίμετρα προχωράμε ποτέ πρόβλεψη, ποτέ προληπτικός σχεδιασμός κινήσεων και δράσεων! Καταφεύγουμε συνήθως σε λύσεις ανάγκης ή απελπισίας που δεν ωφελούν σε τίποτα, εκτός από επικοινωνιακό τρικ. Το θέμα του κυκλοφοριακού δεν μπορούσε να έχει προβλεφθεί; Θυμάμαι ήμουν μικρή που έλεγε ο πατέρας μου πως είχε ψηφιστεί νόμος σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο να υπάρχει ένα υπόγειο γκαράζ κάτω από μία πολυκατοικία ή ανεξάρτητο. Κάποιες ελάχιστες τον εφάρμοσαν, καλή ώρα σαν αυτή που μένω, από κει και μετά δούλεψαν φαίνεται οι γνωριμίες και τα λαδώματα και απενεργοποιήθηκε το όλο θέμα. Και ιδού σήμερα πού φτάσαμε.

Αυτά τα ολίγα από την δική μου εσωτερική διαδρομή λόγω ημερών, σας εύχομαι Καλά Χριστούγεννα, χρόνια πολλά και καθαρή πορεία νου και ψυχής! Υγεία σε σας και τις οικογένειες σας!

Νίκη Παπουλάκου.

Πηγή : Εφημ. ''Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ''

Ψυχανεμίσματα... 24/12/25

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΙ!

https://dimoskaipoliteia.gr/2025/12/23/oi-anthropoi-apokalyptontai-den-allazoyn/ 

Δημος και Πολιτεία- 43ο Τεύχος -

Κ Α Λ Α   Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Υ Γ Ε Ν Ν Α!!

https://dimoskaipoliteia.gr/2025/12/22/dimos-politeia-fyllo-43/ 

Στη σελίδα 16 θα με βρείτε με ''ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΆΛΛΑ''

Ευχές

 

Σε μια εβδομάδα Χριστουγεννα!

 

Πολλοί στην ΕΕ μιλούν για πόλεμο προ των πυλών και εξοπλίζονται και ετοιμάζονται. Αντί να κάνουν τα αδύνατα δυνατά να το αποτρέψουν αυτό που έρχεται, στέκονται σε προβλέψεις και προετοιμασίες! Εκτός κι αν το βλέπουν ως ευκαιρία να απαλλάξουν τον Πλανήτη από μερικά εκατομμύρια πληθυσμού. Και φυσικά το χρήμα μέσω των εξοπλισμών! Αν και η ΕΕ και πρώτος ο δικός μας ΠΘ έχουν δηλώσει επανειλημμένα πως είναι σε πόλεμο με τη Ρωσία, εμπράκτως δε μέτρα σκληρά κατά της Ρωσίας, επιδεικτική υπεράσπιση και ενίσχυση της Ουκρανίας, ακόμα και σε δεσμευμένα Ρωσικά κεφάλαια έβαλαν χέρι, υπό τύπο δανείου λένε, όμως δεν παύει να πρόκειται για μια μονομερή αυθαίρετη πράξη!

Οι πληγείσες περιοχές μετρούν τις πληγές τους, οι υπόλοιποι τις ξεχάσαμε ήδη, έχουμε άλλα , όπως τα ‘’παράνομα’’ μπλόκα των αγροτών, την Εξεταστική Επιτροπή που κάθε άλλο παρά αυτό δείχνει, μάλλον σε θεατρική παράσταση παραπέμπει. Επίπεδο δαπέδου, συνομιλιών και συμπερασμάτων. Για πόσα χρόνια θα μιλάμε για το θέμα; Ωστόσο τα εκατομμύρια έχουν κάνει φτερά, και το πληρώνουν οι έντιμοι αγρότες που δεν μπορούν να πάρουν ενίσχυση. Ευτυχώς για πρώτη φορά συμπαραστέκονται και άλλοι κλάδοι στη διαμαρτυρία των αγροτών. Ακόμα και τα κρεοπωλεία έμειναν κλειστά στις 14/12, τα ταξί ξεκίνησαν για τα μπλόκα μα τα εμπόδισαν, ακόμα και νεκροφόρες βρέθηκαν στα μπλόκα κ.ά. Όχι μόνο από συμπαράσταση και συναίσθηση του τι σημαίνει για όλους ο πρωτογενής τομέας, αλλά παράλληλα όλοι έχουν προβλήματα διάφορα.

 Κατ’ αρχάς πρέπει να καταλάβουμε πως χωρίς πρωτογενή τομέα, θα καταλήξουμε να τρώμε στη συνέχεια τεχνητά κρέατα και σκουληκάκια κι ότι άλλο μας πλασάρουν!  Το Κράτος θα έπρεπε να έχει κάνει τα πάντα για να κρατήσει τους αγρότες στο τόπο των καλλιεργειών τους,   καταστράφηκαν από πλημμύρες. Επίσης θα έπρεπε να έχει ενισχυθεί  η επαρχία σε ευκολίες πρώτης ανάγκης καθημερινότητας, ώστε να μη χρειάζονται χιλιόμετρα για να κάνουν τα αυτονόητα και απαραίτητα. Δυστυχώς δε βλέπουμε κάτι τέτοιο. Οι αγρότες μετά από 6 χρόνια δείχνουν αποφασισμένοι να μην κάνουν πίσω χωρίς αποτέλεσμα, η δε Κυβέρνηση είναι αποφασισμένη ως φαίνεται, να μιλάει για συνομιλίες (στίβε δια του αρραβώνα δηλαδή) και η χειρότερη εκδοχή τη διάλυση με χημικά, φασαρίες και συλλήψεις, αμαυρώνοντας τα δίκαια αιτήματα και τη δίκαιη διαμαρτυρία αυτών των ανθρώπων.. Μπαχαλάκηδες υπάρχουν παντού και σε όλους τους χώρους που μπορούν να προκαλέσουν επεισόδια για διάλυση της όποιας διαμαρτυρίας. Τα δε αντανακλαστικά του Νόμου σε περιπτώσεις απεργιών και διαδηλώσεων λειτουργούν άμεσα καταδικάζοντας. Μακάρι να λειτουργούσαν το ίδιο άμεσα όταν πρόκειται για το δίκιο του πολίτη. Δεν ξεχνώ την απόφαση για αποκατάσταση των συντάξεων του Δικαστικού κλάδου στα επίπεδα του 2012 και επιστροφή αναδρομικών , ενώ των λοιπών Ελλήνων καλώς τους τα έκοψαν! Δικαιοσύνη δύο ταχυτήτων;

Πανηγυρισμοί και για την εκλογή Πιερρακάκη στην Προεδρία του Eurogroup, ειδικά από τη ΝΔ. Επιτρέψατε μου να κρατάω μικρό καλάθι περί του θριάμβου της Ελλάδας που μας λένε! Έτυχε, πέτυχε, δώρο, ανταμοιβή; Ποιος ξέρει; Θα δείξει η συνέχεια. Πάντως γεγονός είναι ένα, τα περί ανάπτυξης κλπ., περί επιτευγμάτων της Χώρας που αναγνωρίζονται από την ΕΕ όπως λέτε, δυστυχώς δεν είναι αναγνωρίσιμα από τη βάση, που παραμένει στις μειώσεις της κρίσης, κι έχει να αντιμετωπίσει ακρίβεια σε όλα, φόρους και τώρα πάλι τη ‘’φούσκα’’ των ενοικίων!

Οι συντάξεις του Γενάρη θα μπουν στις 19/12 για να μας δώσουν την ψευδαίσθηση του Δώρου που δεν υπάρχει πια, αφού από τις 20 του μήνα (και πολύ λέω) τα περισσότερα πορτοφόλια είναι άδεια.  Και πώς θα κινηθεί η αγορά στις γιορτές; Με τις συντάξεις του Ιανουαρίου; Και πώς θα περάσουν τον Ιανουάριο; Σιγά μην τους απασχολεί. Τους απασχολούν μόνο οι εντυπώσεις σε όλα τα θέματα.

Μια εβδομάδα έμεινε για τα Χριστούγεννα, ευκαιρία για περισυλλογή, μια βουτιά μέσα μας εφ’ όλης της ύλης, και για προσωπικά και Κοινωνικά θέματα, ευκαιρία για ένα φρεσκάρισμα μνήμης, ξεκαθαρίσματα εσωτερικά και καθαρές αποφάσεις με την καινούργια χρονιά. Καλή αξιολόγηση λοιπόν σας εύχομαι!

Νίκη Παπουλάκου

ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜ ''Η ΦΩΝΗ ΤΩΝΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ''

ΨΥΧΑΝΕΜΙΣΜΑΤΑ... ΠΕΜΠΤΗ 18.12.25

Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης «Χριστιανική Τέχνη 18ος – 20ος αιώνας» Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2025

                                                        ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

 

ΥΠΟ  ΤΗΝ  ΑΙΓΙΔΑ 

ΚΑΙ  ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ

ΤΟΥ  ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ  ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ 

 κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ

«ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ, 18ος – 20ός ΑΙΩΝΑΣ

ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΦΩΤΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ»

 

Με χαρά και τιμή Σας προσκαλούμε

 

Το Σάββατο 20 Δεκεμβρίου στις 7.30 μ.μ.

στην Αίθουσα του Ευρωπαϊκού Κέντρου Τέχνης (EUARCE) της Ελλάδος

(Αναπαύσεως  14Α΄- Παιανία  Τηλ.: 210 6643854)

στα εγκαίνια

του Iστορικού και εικαστικού αφιερώματος

στη θύμηση  της 60ής επετείου από το θάνατο

του Φώτη Κόντογλου

με Έκθεση Αγιογραφίας, Ζωγραφικής, Εκδόσεων, Χειρογράφων, Φωτογραφιών και Σκευών –  ιστορικών ντοκουμέντων από τον 18ο μέχρι και τον 20ό  αιώνα.

ΣΚΌΡΠΙΕΣ ΣΚΈΨΕΙΣ Ν.ΠΑΠΟΥΛΆΚΟΥ:ΣΤΗΝ ΛΟΓΙΚΉ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΌΓΟΥ 14-12-2025

Επικίνδυνα ζούμε!

 

Άνοιξαν οι ουρανοί κι έπεσαν κυβικά νερού και πλημμύρισε η Αττική, ακόμα και  η Αθήνα σε κεντρικούς δρόμους. Έγιναν ποτάμια οι δρόμοι, άνθρωποι κινδύνεψαν ακόμα και στον Άλιμο, σε δρόμους Β. και Ν. Προαστίων, γέμισαν νερό και λάσπη υπόγεια καταστημάτων στο Μοναστηράκι και πόσα άλλα. Βέβαια το νερό της βροχής είναι σε μεγάλες δόσεις, όμως τι έργα έχουν γίνει τόσα και τόσα χρόνια για βελτίωση της κατάστασης; Όταν οι υποδομές δεν άντεχαν τις βροχές και καταιγίδες προηγουμένων χρόνων, θα αντέξουν το πολλαπλάσιο νερό που πέφτει τώρα; Από τη 10ετία του 1980 πλημμύριζε η Πειραιώς, 1995 παραλίγο να πνιγώ στη Λ .Βουλιαγμένης. Και πιο παλιά είχαμε θρηνήσει και θύματα από πλημμύρα μέσα στην Αθήνα; Κάποιος λοιπόν να μας απαριθμήσει τα έργα που έχουν γίνει όλα αυτά τα χρόνια, η συντήρηση και επιτήρηση των ήδη υπαρχόντων και τι πρόκειται να γίνει στη συνέχεια. Μέσα σε λίγες ώρες μετατρέπονται σε ποτάμια δρόμοι. Δέντρα έπεσαν, έκλεισαν δρόμοι ένας χαλασμός. Δηλαδή το μόνο που χρησιμοποιείτε είναι το 112; Που μας λέει τι; Το αυτονόητο!  Θα πρέπει να είναι κάποιος τρελός να βγει με τέτοιο καιρό έξω! Εκτός κι αν βρεθεί από ανάγκη, είτε πηγαίνοντας και επιστρέφοντας από δουλειά, ή γιατρό ή πήγε τα παιδιά στο σχολείο, ή βγήκε να τα πάρει. Ποιος θεός λοιπόν σώζει αυτό τον πολίτη που τον βρίσκει ο κατακλυσμός κατ’ ανάγκη έξω; Μετά λοιπόν την ανακάλυψη του 112, κλείνουμε και τα σχολεία για προστασία! Τώρα τι θα τα κάνουν τα παιδιά οι γονείς που πρέπει να πάνε στη δουλειά τους, αυτό είναι ένα άλλο θέμα που δε σας αφορά. Αρκεί που πετάτε το μπαλάκι της ευθύνης μακριά σας. Κι αν οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο μπορούν να λείψουν, στον Ιδιωτικό Τομέα εξαρτάται από τον Εργοδότη, αν δικαιολογεί απουσία, ακόμα και λόγω καιρού!

Τελικά η ζωή μας εξελίσσεται όλο και χειρότερα. Επικίνδυνα ζούμε, επικίνδυνα αναπνέουμε, κυκλοφορούμε. Αλήθεια, οι γέφυρες έχουν συντηρηθεί ή ελεγχθεί από τότε που φτιάχτηκαν; Πόσα ταβάνια τα τελευταία χρόνια δεν έχουν πέσει σε σχολεία και από θαύμα δεν υπήρξαν θύματα; Το συζητάμε για λίγο καιρό και μετά τι; Στο επόμενο συμβάν το συζητάμε ξανά και πάλι απ’ την αρχή. Λέγαμε για την εγκατάλειψη της επαρχίας, εδώ έχουμε καταλήξει και μέσα στην Αθήνα να πλημμυρίζουμε και να κινδυνεύουν άνθρωποι και μην ξεχνάμε τη φωτιά που είχε φτάσει στο Μαρούσι. Μ’ άρεσε που θα έδινε κίνητρα για να γυρίσει ο κόσμος πίσω στην επαρχία και δυστυχώς και οι λίγοι που έχουν απομείνει ψάχνουν την ευκαιρία να φύγουν, αφού υπάρχουν τόσες ελλείψεις. Εκτός κι αν προσβλέπετε στην αντικατάσταση πληθυσμού σε κάποια μέρη και δε σας ενδιαφέρει τι θα κάνουν οι ντόπιοι.

Οι αγρότες στους δρόμους ακόμα και με αυτές τις καιρικές συνθήκες, αγωνίζονται για την επιβίωση τους και κατ’ επέκταση την επιβίωση μας! Τους συμπαραστέκονται και άλλοι κλάδοι, άλλωστε υπάρχουν κοινά προβλήματα σε πολλούς κλάδους της Κοινωνίας. Κάποιοι εμποδίστηκαν από την αστυνομία να φθάσουν στα σημεία συγκέντρωσης αγροτών. Τελικά είδαμε και τα ΜΑΤ με χημικά να προσπαθούν να διαλύσουν τις συγκεντρώσεις.. Κραυγή απόγνωσης από αγρότη όταν έπεσαν πάνω του άνδρες των ΜΑΤ σε μπλόκο, Χρωστάω παντού, μη με χτυπάτε» έκφραση οδύνης μιας ολόκληρης τάξης συμπολιτών μας! Τους αντιμετωπίζουν ως εχθρούς του Κράτους, όπως και κάθε διαμαρτυρόμενο. Οργή και θλίψη όταν βλέπεις να πέφτουν πάνω στον κάθε φτωχό διαμαρτυρόμενο και να τον χτυπούν σαν εγκληματία. Μακάρι να είχαν το ίδιο σθένος και τις ίδιες εντολές για τόσα αποβράσματα της Κοινωνίας που κυκλοφορούν ανάμεσα μας και κλέβουν, σκοτώνουν.

 Όσο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ όσοι έφαγαν πάει, σιγά μην τα φέρουν πίσω, όπως και με κάθε παρόμοια περίπτωση.  Μπράβο κιόλας πολύ τυχεροί, κέρδιζαν σε τυχερά παιχνίδια, τους χάριζαν ακριβά αυτοκίνητα, μια χαρά! Και να έχεις κάποιους να πετούν στον κόσμο τα μαργαριτάρια τους όπως πχ ‘’Δεν είσαστε φτωχοί, απλώς μιζεριάζετε’’,  ‘’αυτοί που διαμαρτύρονται ή καταφέρονται κατά της Κυβέρνησης και των μελών της, είναι κάποιοι κομμουνιστές’’. ‘’ όποιος αυτοκτονεί είναι από ερωτική απογοήτευση ή έχασε στο τζόγο’’   κάποιες από τις  ‘’σπουδαίες ατάκες’’ που έχουμε ακούσει από χείλη πολιτικών! Καμιά παραδοχή για τις δυσκολίες που περνάει μέρος της Κοινωνίας αν όχι όλοι! Οι Έλληνες ζουν με εισόδημα κατά 10% λιγότερο από το εισόδημα του 2009. Και το κόστος ζωής από τότε μέχρι τώρα στα ύψη. Και που τα λέμε ποιος μας ακούει θα μου πείτε, ναι αλλά από το να μην τα επισημαίνουμε καλύτερα να τα λέμε, μπορεί κάποιος να ακούσει κάποια στιγμή.

Νίκη  Παπουλάκου.

Πηγή : Εφημ. ''Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ΄΄

                      Ψυχανεμίσματα. .. Πέμπτη 12/12/25.

ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ Ν. ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΥ ΒΗΜΑ ΒΗΜΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΞΕΛΊΞΕΙΣ 09/12/25

ΘΑ ΠΟΥΜΕ ΤΟ ΝΕΡΟ ΝΕΡΆΚΙ;

 

Οι άνθρωποι συνήθως αποκαλύπτονται , δεν αλλάζουν, μάλλον η οπτική μας αλλάζει που τους πίστευε, τους έβλεπε αλλιώς! Η δε απογοήτευση μας κάθε φορά που μας συμβαίνει κάτι τέτοιο, δεν είναι για τον άλλον, αλλά για τον ίδιο μας τον εαυτό που του έδωσε χώρο που δεν άξιζε.! Πόσες ευκαιρίες, πόση ζωή αφήνουμε να περνά και να χάνεται, περιμένοντας πως οι λάθος άνθρωποι θα αλλάξουν, όπως και περιμένοντας τα πράγματα να αλλάξουν; Κάποια πράγματα και κάποιοι άνθρωποι δεν αλλάζουν ποτέ. Χάσιμο χρόνου μόνο! Παίρνεις ανάσα από τη στιγμή που παύεις να ανέχεσαι να σε στενεύουν ρούχα, παπούτσια ή άνθρωποι. Φοράτε άνετα ρούχα και παπούτσια και μακριά από ανθρώπους που όταν είστε μαζί τους δεν περνάτε καλά, αρνητικά, τοξικά άτομα που δημιουργούν ένα τεταμένο κλίμα στην παρέα. Και είναι αρκετοί αυτοί που τα δικά τους απωθημένα, κι ότι τους ενοχλεί στον ίδιο τους τον εαυτό, τα φορούν στους άλλους! Όπως και γονείς που σπρώχνουν τα παιδιά τους να γίνουν αυτό που εκείνοι ονειρεύτηκαν και δεν έγιναν! Μέχρι ενός σημείου κακό δεν είναι, αλλά όταν ένα παιδί έχει άλλη κλίση και το πιέζεις να πάει στο δρόμο που εσύ θέλεις εκεί είναι το λάθος. Εμείς ετοιμάζουμε το μέλλον της Κοινωνίας, παραδίδοντας τα παιδιά μας σε αυτήν. Κάπου έχουμε λοξοδρομήσει, το θέμα ‘’καλή ανατροφή’’ που έλεγαν κάποτε, έχει ατονήσει για να μην πω έχει εκλείψει! Τα παιδιά μεγαλώνουν ως επί το πλείστον μόνα τους, ή αλλάζοντας πολλά χέρια, οπότε ποια διαπαιδαγώγηση  να ισχύσει και ποιον να υπολογίζει ένα παιδί. Συγχέονται τα κουμάντα και τα παιδιά αναπτύσσουν το χαρακτήρα τους χωρίς ουσιαστική καθοδήγηση και κάποια καταλήγουν στις συμπεριφορές που ακούμε καθημερινά γύρω. Είναι δύσκολοι καιροί βέβαια, οι γονείς δεν έχουν χρόνο να ασχοληθούν με τα παιδιά, αγωνίζονται ολημερίς για να καλύψουν τα προς το ζην ή ακόμα και κάποιες ανάγκες υλικές των παιδιών, με αποτέλεσμα την έλλειψη επαφής και ποιοτικής σχέσης με το παιδί.

Ειδικά τα παιδιά που γεννήθηκαν από το 2000 κι εδώ, δεν πρόλαβαν να ζήσουν τίποτα από το πριν, έπεσαν κατευθείαν στην οικονομική στενότητα των γονέων, στις δυσκολίες και στη λιτότητα. Η φτώχεια φέρνει και γκρίνια. Και η ανάγκη των γονέων να τρέχουν όλη μέρα για να καλύψουν τα έξοδα, τους στέρησε οικογενειακές χαρές και πολλά άλλα που συντελούν στην πνευματική και ψυχική ανάπτυξη και εξέλιξη ενός παιδιού. Τα πρότυπα που δείχνουν τα κανάλια είναι ότι χειρότερο θα μπορούσε να τους συμβεί. Το ίδιο και τα παιχνίδια που παίζουν από μικρά. Εδώ ακόμα κι εμείς οι μεγάλοι ‘’συνηθίσαμε’’ τον πόλεμο. Χρόνια βλέπουμε ερείπια και νεκρούς από βόμβες, σα να βλέπουμε ταινία. Και οι Μεγάλοι να συναντιούνται κάθε τόσο, ανταλλάσσοντας χειραψίες, μιλούν για παύση πολέμου, την ίδια ώρα που τα χτυπήματα συνεχίζουν. Σκέτη κοροϊδία δηλαδή. Και αν καταλήξουν κάπου με ηττημένη την Ουκρανία, στην ήττα της μέσα και η ΕΕ.  Έχασε χρόνια, βυθίστηκε σε οικονομική κρίση, κι όλα αυτά γιατί; Ευνοημένοι αυτοί που θα κάνουν μπίζνες πάνω  στα χαλάσματα.

Ας έρθουμε και λίγο στα δικά μας. Πιάσαμε την Ιθακιάδα τώρα, λες και τα έχουμε λύσει όλα τα άλλα προβλήματα μας! Το δε επίπεδο του Κοινοβουλίου, γλείφει πάτωμα πλέον! Οι διάλογοι τις περισσότερες φορές θυμίζουν καυγάδες λαχαναγοράς. Μετά λέμε για ασέβεια των νέων και άκομψη γλώσσα και συμπεριφορά. Με τέτοια πρότυπα γενικώς, κι αν είναι και ελλιπής η οικογενειακή επιρροή, κλάψε Χαράλαμπε!

Και δε μας έφταναν τόσα κακώς κείμενα και προβλήματα, ήρθαν και οι καταστροφές, οι πλημμύρες και παράλληλα η ανακοίνωση για λειψυδρία περιοχών, μέσα και η Αττική και μάλιστα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Τόσο νερό που πέφτει πού πάει;  Παλιά τα σπίτια στα χωριά είχαν ειδικά ντεπόζιτα που μάζευαν το βρόχινο νερό για πότισμα, πλύσιμο κλπ. Και τώρα ολόκληρος Κρατικός μηχανισμός δεν μπορεί να βρει τρόπο να αποθηκεύει νερό; Είχαμε το πρόβλημα της ενέργειας και της ακρίβειας, αποκτήσαμε άλλο ένα του νερού, που πολύ φοβάμαι πως το πάνε να περάσει σε ιδιωτικά χέρια και φυσικά με χοντρό κοστολόγιο για τον καταναλωτή.  Η νέα έκθεση της Eurostat φέρνει την Ελλάδα ανάμεσα στις δύο χώρες (η άλλη είναι η Ιταλία) στις οποίες μειώθηκε το πραγματικό κατά κεφαλήν εισόδημα των νοικοκυριών. Μία ακόμα αρνητική πρωτιά κατέκτησε η Ελλάδα. Το Ταμείο Ανάκαμψης θα μας εγκαταλείψει στο τέλος του 2026. Άραγε έγιναν οι κατάλληλοι χειρισμοί απορρόφησης κονδυλίων με αποτελέσματα; Εν όψει των εορτών και των Χριστουγέννων που κάνουμε την αναδρομή μας, ας θυμηθούμε και αυτό : το 2012 μας έκοψαν τα Δώρα, μείωσαν συντάξεις, αργότερα έκοψαν και το ΕΚΑΣ και τώρα παραπλανούν τον κόσμο που εξαθλίωσαν, με τα επιδόματα που δε σώζουν καμιά κατάσταση. Αν δεν επανέλθουν τουλάχιστον τα Δώρα, δεν πρόκειται να δει κανείς άσπρη μέρα, ειδικά οι συνταξιούχοι!

Περάσαμε πια στο Δεκέμβρη, το μήνα με τις πολλές γιορτές με κορύφωση τη Γέννηση! Καλό μήνα λοιπόν και χρόνια πολλά στους εορτάζοντες.

Νίκη Παπουλάκου.

Πηγή: Εφημ. ''Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ''

Ψυχανεμίσματα... Πέμπτη 4 Δεκ. 2025.

Πιάσαμε πάτο ή όχι ακόμα;

 

Όλο χειμώνα ακούμε και χειμώνα δε βλέπουμε. Ο καιρός χτυπάει ανελέητα περιοχές διάφορες, πλημμύρισαν Δυτ. Ελλάδα , Ήπειρος, Κέρκυρα.Νερό 50 ημερών είχε μαζέψει σε 72 ώρες η Ήπειρος -Είχε μαζέψει ή απλώς πλημμύρισε; Είναι η πρώτη απολαβή μετά τις φωτιές, επακόλουθο οι πλημμύρες.

Και φυσικά το νερό ήταν πολύ, άραγε έχουν προνοήσει για να συλλέξουν νερό; Όλο για λειψυδρία μιλούν. Τι κάνουν γι αυτό; Εδώ σε κάποιο μέρος μολύνθηκε και το πόσιμο νερό από τις βροχοπτώσεις και πλημμύρες. Όταν δεν υπάρχουν δέντρα στα βουνά τι να σταματήσει το νερό; Στο τέλος θα καταλήγει στις πόλεις και θα βγαίνει στη θάλασσα με κάθε ενδιάμεση συνέπεια από τα μέρη που θα περάσει. Αγριογούρουνα, λύκοι, αλεπούδες στις πόλεις κάνουν την εμφάνιση τους ψάχνοντας για τροφή μάλλον κι αφού οι φωτιές τους κατέστρεψαν το φυσικό τους χώρο ζωής.

Έχουμε καταφέρει επίσης, κάτι η οικονομική δυσχέρεια, κάτι οι φωτιές, κάτι οι πλημμύρες, κάτι οι πληστηριασμοί, να αυξάνουμε όλο και περισσότερο τον αριθμό των αστέγων και νεόπτωχων!

Από τη γενιά των νεόπλουτων περάσαμε στη γενιά των νεόπτωχων εδώ και κάποια χρόνια. Το μαύρο χρήμα από την άλλη δίνει και παίρνει. Το εύκολο χρήμα αναζητούν ακόμα και παιδιά ανήλικα που μπλέκονται με διακίνηση ναρκωτικών κ.ά. Συμμορίες ανηλίκων, βιασμοί, μαχαιρώματα, ακόμα και με μπαλντά μπήκε μαθητής σε σχολείο. Τι βάσεις διαθέτει άραγε αυτή η Κοινωνία πλέον για να στηριχθεί; Με τι πρότυπα μεγαλώνουν σήμερα τα παιδιά; Με ένα κινητό κι ένα τάμπλετ, με παιχνίδια γεμάτα αγριότητα. Πρόσφατο περιστατικό που πέθανε το παιδί που κατάπιε αμάσητο ένα χάμπουργκερ.

Αν είναι ποτέ δυνατόν, και πώς υποκύπτουν σε παραινέσεις που είναι εκτός λογικής, που τους δίνουν αυτά τα παιχνίδια; Μα καλά δεν υπάρχει κανείς να ελέγξει και να σταματήσει παιχνίδια ακατάλληλα; Λογοκρισία μόνο σε λόγια πολιτών ή δημοσιογράφων ασκείται; Στο τι κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, δεν ενοχλεί κανέναν, δεν ανησυχεί κανέναν; Οι γονείς τι κάνουν; Γιατί όλα αυτά τα παιδιά με την παραβατική συμπεριφορά, δε φύτρωσαν, από κάποια οικογένεια βγήκαν, σε κάποια οικογένεια ανήκουν. Η οικογένεια τι κάνει; Σε κάποια μέρη με πρωτοβουλία κάποιων έχουν ξεκινήσει μαθήματα γονέων. Είναι ότι καλύτερο μπορεί και πρέπει να συμβεί. Γιατί το πράγμα έχει ξεφύγει. Η ανατροφή των παιδιών δεν είναι εκείνη που ζήσαμε με τους δικούς μας γονείς. Δεν έχουν χρόνο για ποιοτική επαφή με τα παιδιά τους, τα περισσότερα παιδιά μεγαλώνουν μόνα τους, θα μπορούσε κάποιος να πει. Δεν έχουν γερά πρότυπα, γερές βάσεις, οπότε ρουφάνε σα σφουγγάρι ότι κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, στα σήριαλ που όλα μιλούν για απάτες, φόνους, ίντριγκες κι ότι άλλο αρνητικό και σκάρτο υπάρχει σε μια Κοινωνία.

«Σε μόλις 50 χρόνια με αυτό τον ρυθμό μείωσης των γεννήσεων Ελλήνων και αύξησης των γεννήσεων των αλλοδαπών εις το γένος, οι Έλληνες θα είναι μειοψηφία.» τάδε έφη Έλον Μασκ. Δε χρειαζόταν να μας το πει... δυστυχώς έτσι είναι. Και τώρα όλο και λιγότεροι νέοι επιθυμούν γάμο ή παιδιά, αφού δεν μπορούν να ζήσουν τον εαυτό τους. Όσο για το θεσμό του γάμου έχει εκπνεύσει , η πίστη το ίδιο, οπότε τι έχει μείνει; Ότι φάμε κι ότι πιούμε κι ότι αρπάξουμε. Είναι κάποιο ποσοστό της Κοινωνίας που λειτουργεί έτσι, εξ΄'ου κα όλη αυτή η εγκληματικότητα και απάτες διάφορες.

Είμαστε και στον πάτο της ΕΕ από Μ.Ο. Εισοδήματος. Μόνο οι της Κυβέρνησης βλέπουν λεφτά στην τσέπη μας και ανάπτυξη. Φαίνεται σε άλλη Χώρα ζουν. Κι όποιος διαμαρτύρεται και εναντιώνεται είναι ''κουμουνιστής'' είπε κάποιος. Βρήκαμε τις ταμπέλες, όπως ψεκασμένος, τις πετάμε και καθαρίζουμε! Δε δέχονται αντίθετη άποψη επ' ουδενί! Αλάνθαστοι, άριστοι κι έχουμε και τις δημοσκοπήσεις να μας ζαλίζουν με τα ποσοστά και την ικανότητα. Δεν αντέχονται πια.

Σύμφωνα με τη Eurostat: Αυξήθηκαν κατά 47,8% τα λουκέτα επιχειρήσεων στην Ελλάδα. Για το Γ΄τρίμηνο του 2025 έχουμε την πρωτιά! Και για μέτρο σύγκρισης αναφέρω ότι, στηην ΕΕ υπήρξε αύξηση κατά 4,4%. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Πέρασαν 52 χρόνια από την Επέτειο του Πολυτεχνείου που γιορτάσαμε όπως κάθε χρόνο στις 17 Νοέμβρη. Οι μνήμες ξέρετε, δεν έρχονται πάντα για να γιορτάσεις, έρχονται και για να πενθήσεις για ανθρώπους , στιγμές , όνειρα ,αξίες και ιδανικά που χάθηκαν! 52 χρόνια από τότε, από την ημέρα του Πολυτεχνείου, ας δούμε με ειλικρίνεια σε ποιο σημείο είμαστε σήμερα , και κατά πόσον ο αγώνας δικαιώθηκε ή χάθηκε στη διαδρομή; Ας σκεφθεί ο καθένας μόνος του κι ας βρει την απάντηση.

Η οικονομία επίσης της ΕΕ καταρρέει ... έπαιξαν κι έχασαν με την Ουκρανία! Κι ακόμα στηρίζουν κι ετοιμάζονται για πόλεμο, αυτό κι αν είναι! Χειροκροτήστε τους, μαζί και τον δικό μας! Για πόλεμο μιλούν και προπολεμική περίοδο στην ΕΕ, ως είπε και ο Πολωνός... πού το πάνε το σκάφος;

Παράλληλα εντολή να βρεθεί το χρήμα για στήριξη της Ουκρανίας και υποσχέσεις για την ανοικοδόμηση της, τη στιγμή που διψάει η αυλή μας για νερό και είναι άνθρωποι στο δρόμο μετά από καταστροφές. Αλλά θα μου πείτε ανοίγει ο δρόμος για τις ''μεγάλες'' Εταιρίες που θα πάρουν τη δουλειά, (ήδη διάβασα ξεκίνησε) αυτοί μας ενδιαφέρουν.

Ωστόσο είναι και μια ''λύση'' ένας πόλεμος. Αφού έχουν αποτύχει σε όλα και εξαθλιώνονται οι λαοί τους, ένας πόλεμος ίσως καλύψει το κενό της αποτυχίας και ανικανότητας των ηγετών. Προτάσσοντας το χειρότερο, ξεχνάς το προηγούμενο κακό. Είναι κι αυτή μια εκδοχή. Ας ευχηθούμε αυτός ο πόλεμος για τον οποίο εξοπλίζονται όλα τα Κράτη, να μη γίνει ποτέ.

Γι' αυτό χαρείτε όσο μπορείτε την κάθε στιγμή και κάθε μέρα, το κάθε σημερα,, γιατί δεν ξέρουμε πια κυριολεκτικά, τι μας βρίσκει αύριο!

Νίκη  Παπουλάκου.

Πηγή: Εφημ. ''Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ'' 

Ψυχανεμίσματα... Πέμπτη 27/11/25.

Εξέλιξη, πρόοδος ή καταστροφική πορεία;

 

"Η αλήθεια και η ελευθερία είναι απαιτητικές ερωμένες, γι' αυτό και έχουν λίγους εραστές ." Αλμπέρ Καμύ! Πόσο αληθινό! Ελευθερία άλλη μια μπερδεμένη έννοια στο μυαλό μας, κάποιες φορές θεωρούμε ελευθερία τη φυλακή μας!  Θεωρούμε πρόοδο και εξέλιξη την βαθμηδόν και κατ’ ολίγον καταστροφή μας. Θεωρούμε διευκόλυνση μας πολλά που θα καταλήξουν στη συνέχεια σε πλήρη υποδούλωση μας στα συμφέροντα και στο σύστημα! Έχουμε γίνει υπάλληλοι των Τραπεζών χωρίς απολαβές, αντιθέτως πληρώνουμε και προμήθειες για όποια κίνηση κάνουμε. Η ψηφιακή ευκολία που μας παρουσιάζουν, κλέβει ώρα από το χρόνο σου και κάποιες φορές είναι μπέρδεμα, ακόμα και για αυτούς που γνωρίζουν από τεχνολογία, πόσο μάλλον για κάποιον άσχετο με αυτά. Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία λένε , παραδόξως έχει αποθάνει  προ πολλού , η δε υπομονή λένε πως εξαντλείται γρήγορα , αντιθέτως απεδείχθη πως έχουμε γαϊδουρινή υπομονή! Καταρρίψαμε όλα τα ρεκόρ λοιπόν!...' Το να αφιερώνεις χρόνο και σκέψη για άτομα που αποδεδειγμένα σου τα καταχράστηκαν και τα κατασπατάλησαν... είναι λάθος, γιατί ο χρόνος είναι πολύτιμος, το ίδιο και η σκέψη. Κατ’ επέκταση αυτό πέρα από τις προσωπικές σχέσεις, αγγίζει και όλους αυτούς που πίστεψες ως μέλος της Κοινωνίας, και σε εξαπάτησαν, σε παραπλάνησαν, σε οδήγησαν σε λάθος δρόμους.

Έχουμε περάσει σε μια εποχή εικονική, εικονική η ευημερία, εικονικές οι σχέσεις, εικονικές οι παροχές, εικονική διαδικτυακή πραγματικότητα, όλα εικονικά για τον απλό πολίτη. Νομίζουμε πως... για όλα και φυσικά με τη συνδρομή των ΜΜΕ, της εν γένει πληροφόρησης και των όσων λέγονται από χείλη υψηλών ισταμένων προσώπων, πολιτικών, επιστημόνων, ερευνητών κλπ. Υπάρχει δυστυχώς μεγάλη παραπληροφόρηση σήμερα και όσο η Τεχνητή Νοημοσύνη μπαίνει όλο και περισσότερο στη ζωή μας, τα πράγματα θα χειροτερεύουν. Κάπου κάνουμε κι εμείς λάθος, τα αφήνουμε να μας συμβούν για να μην πω πως τα διευκολύνουμε κιόλας με την πειθήνια προσαρμογή μας! 

"Η ανοχή θα φτάσει σε τέτοιο επίπεδο που θα απαγορεύεται στους ευφυείς ανθρώπους να κάνουν οποιαδήποτε σκέψη, ώστε να μην προσβάλλουν τους ηλίθιους." – Ντοστογιέφσκι- και ναι... έχουμε φθάσει σε αυτό το σημείο! Απαγορεύεται να έχεις αντίθετη άποψη για πολλά και κινδυνεύεις να χαρακτηριστείς ψεκασμένος και κινδυνολόγος κ. ά.  Οτιδήποτε ξεφεύγει από τη γραμμή ενημέρωσης/πληροφορίας  των ΜΜΕ, θεωρείται κατακριτέο και επιλήψιμο.

Την εξουσία, (απ’ ότι έχουμε διαπιστώσει ειδικά τα τελευταία 15-20 χρόνια)  ανεξάρτητα από το ποιο κόμμα κυβερνάει, την απολαμβάνει μια κλειστή χωρίς ιδεολογία ομάδα, η λεγόμενη «κοινωνία των κολλητών» και ευνοημένων! Αυτοί ψηφίζουν και κάποιοι ιδεολόγοι, οι δε υπόλοιποι νομίζουν πως κάνουν την επανάσταση τους με το να μην πάνε στην κάλπη! Tη μόνη επανάσταση που κάνουν είναι ενάντια στον εαυτό τους, κλονίζοντας τις ισορροπίες της ζωής τους.

Όμως, ποτέ δεν είναι αργά  για μια ανασκόπηση στα όσα μας έχουν συμβεί και συμβαίνουν!  Αγαπάμε τις όποιες επιλογές μας, ακόμα και αυτές που πιθανόν μας οδήγησαν σε αδιέξοδους δρόμους, συμφιλιωνόμαστε με το όποιο αποτέλεσμα και συνεχίζουμε δυνατά,  αλλάζοντας ότι μπορούμε να αλλάξουμε από το μέσα μας, τη νοοτροπία κλπ , η θυματοποίηση είναι για τους δειλούς και ανεύθυνους και δεν οδηγεί πουθενά, μόνο σε μια διαρκή κλάψα! Αν δε βρούμε μόνοι μας το δρόμο της αντίστασης μέσα μας, φως στο τούνελ δε θα βρεθεί. Γενικώς κάτι πρέπει να κάνουμε, έχουμε πάρει φόρα προς την ακολασία, την παρανομία και τόσα άλλα.  Οι συμμορίες και μάλιστα σε ηλικίες παιδιών καθημερινά δίνουν το στίγμα τους. Το θράσος έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Ακόμα και μέσα σε σχολείο μπήκαν κουκουλοφόροι κι έδειραν μαθητή.  Εκβιασμοί, μαχαιρώματα, βιασμοί μεταξύ ανηλίκων.  Είναι στιγμές που αναρωτιέμαι, ποιοι γονείς έχουν αυτά τα παιδιά και πώς νιώθουν για τις δράσεις τους! Τα έχουμε κάνει όλα μπάχαλο.  Πρέπει να συνέλθουμε. Κάπως αργά ίσως γιατί αφήσαμε τα περιθώρια να μας πιάσουν στο λάσο και να καθορίζουν και να ελέγχουν τη ζωή μας! Είχε που είχε κλονισθεί ο θεσμός της οικογένειας, τώρα του ‘’έκλεισαν’’ και την πόρτα. Από τη μια η δουλειά 13ωρη, (κι αν είναι και σίγουρη)από την άλλη το να μην τα βγάζεις πέρα  μόνος σου με τις ανάγκες του μήνα, ποια οικογένεια να αποφασίσεις να κάνεις; 

Η προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ο ευτελισμός της αξίας της ανθρώπινης ζωής, η διάλυση του Κοινωνικού ιστού, είναι ορατή πλέον. Πρώην νοικοκυραίοι κατάντησαν επαίτες για δανεικά για να βγάλουν το μήνα. Και βγαίνει και ο κ. τάδε να μας πει πως τα φέρνει δύσκολα βόλτα με τις 5000 Βουλευτική αποζημίωση και δουλεύει και η σύζυγος. Αυτό κι αν δεν είναι ειρωνεία προς όλους που έχουν εισόδημα από 400-1500 Ε. Είναι σαν αυτό που είχε πει κάποτε ο ΠΘ ‘’εγώ δεν μπορώ να ζήσω με 800 Ε’’. Από τον πολίτη όμως του ζητάς να ζήσει με αυτά κι ακόμα πιο κάτω ή έστω και μέχρι 1500 Ε και τον υποχρεώνεις για διάφορες επιπλέον χρεώσεις. Βγήκε και ο άλλος να μας πει σχετικά με την ακρίβεια πως δεν είναι και Θεός και δεν ξέρει τι θα γίνει τελικά! Το τι επικοινωνιακό δούλεμα έχει πέσει με το θέμα ακρίβεια από το 2021 που άρχισαν να ανεβαίνουν οι τιμές, ποιος θυμάται τάχα... Η ακρίβεια ούτε περιορίστηκε, ούτε πρόκειται, πέρα από τις κάποιες προσφορές που εφαρμόζουν τα σούπερ μάρκετ και άλλες μεγάλες αλυσίδες καταστημάτων. Προσωπικά δεν είδα καμιά σημαντική διαφορά στις τιμές στα ράφια, ειδικά στα είδη πρώτης ανάγκης. Λόγια λόγια και τηγανίτα τίποτα.

Παρεμπιπτόντως ... ευτυχώς που καταργήσαμε τη ‘’δωρεάν’’ σακούλα, τώρα που την πληρώνουμε σώσαμε τον Πλανήτη!!

 

Νίκη Άννα Παπουλάκου.

Πηγή: Εφημ. ''Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ''

Ψυχανεμίσματα... 20/11/25.