Κόπια ετών έγιναν στάχτη. Άνθρωποι σε απελπισία κοιτούν τα σπίτια τους που χάθηκαν σε λίγες ώρες. Κάποιος είπε πως πήρε δύο πλακάκια που βρήκε χάμω για να του θυμίζουν το σπίτι του! Οι άνθρωποι που επλήγησαν από τις φωτιές, χρειάζονται υποστήριξη όχι μόνο οικονομική, αλλά και ψυχολογική! Είναι πολύ δύσκολο να διαχειριστείςς μια τέτοια συμφορά που σου αλλάζει τη ζωή προς τα χείρω! Αυτοί οι άνθρωποι καλούνται να ζήσουν μια ''νέα'' ζωή από την αρχή, μακριά από τα δεδομένα τους που με κόπο είχαν στήσει τόσα χρόνια.
Ναι μεν το σλόγκαν που επικρατεί είναι ότι σπίτια, αυτοκίνητα και δάση γίνονται ξανά... αλλά προσωπικά μου θυμίζει το ''όποιος χάνει στα χαρτιά, κερδίζει στην αγάπη'' ή το ''μέχρι να μεγαλώσεις θα γειάνει'' που λέμε στα παιδιά όταν χτυπήσουν!
Ναι γίνονται όταν έχει κάποιος το δικό σας πορτοφόλι, αλλά δεν υπάρχουν πολλοί με το δικό σας πορτοφόλι αφ' ενός, τα περισσότερα σπίτια που κάηκαν ανήκουν σε ανθρώπους της δικπλανής πόρτας, και κάποιοι είναι σε ηλικίες που δεν προλαβαίνουν να τα ξαναφτιάξουν και θα φύγουν με το παράπονο.
Και το άλλο που λέτε πάντα ''είμαστε δίπλα τους'' πώς; Κοιμάστε κι εσείς στο δρόμο με τα ρούχα που φοράτε; Από τη σιγουριά, την ασφάλεια και την πολυτέλεια του σπιτιού του κανείς, μπορεί να λέει πολλά. Ανυπομονώ να δω την επιστροφή στην κανονικότητα που τάζουν στα πυρόπληκτους. Πώς την φαντάζονται δηλαδή την κανονικότητα; Το να αρχίζεις τη ζωή σου από το μηδέν, να ψάχνεις για στέγη, να σου λείπουν τα απαραίτητα και να βλέπεις και γύρω στάχτη και καμένα; Δε μας δείχνουν καλύτερα την κανονικότητα καμένων ή πλημμυρισμένων περιοχών προηγουμένων ετών, για να καταλάβουμε με τι ρυθμούς χτίζονται σπίτια και αναγεννώνται δάση;
Βαρύτατες επίσης οι συνέπειες, στον αέρα, στη γη, στην υγεία μας, στη θερμοκρασία κλπ. Οι συνέπειες δεν αφορούν μόνο τους κατοίκους των καμένων, αφορούν όλους μας! Αυτά τα παραβλέπει η Κυβέρνηση; θα μας πει πάλι ότι ''τα κάναμε όλα καλά αλλά μας νίκησε η κλιματική αλλαγή''; Κι ούτε γάτα ούτε ζημιά; Τα ανθρώπινα ερείπια γύρω δεν μετριούνται; Χάθηκαν και 5 πυροσβέστες άδικα, στη μάχη τους με τις φλόγες. Τα δε ζώα και πτηνά που χάνονται ή μένουν χωρίς ''σπίτι'' όταν χάνουν το δάσος, τα μετράει κανείς; Όλο ''προλάβαμε τα χειρότερα'' και ''ευτυχώς δεν είχαμε θύματα'' ακούμε κάθε φορά μετά από μία καταστροφή είτε από φωτιά, είτε από πλημμύρα. ''και το άλλο που μας λέει ο ΠΘ ''μάθαμε και θα γίνουμε καλύτεροι''! Ψάχνω να βρω τι μάθανε και πόσο καλύτεροι έγιναν και δεν το βρίσκω. Ακόμα να μάθουν; Τα μόνα μέτρα πρόληψης ήταν να επιβάλουν καθαρισμό χωραφιών και πρόστιμα; Ναι μεν σωστό αλλά αυτή ήταν η λύση της πρόληψης μόνο; Μας έχουν ταράξει στο δούλεμα!
Είμαι περίεργη αν υπάρχουν εκτός σχεδίου χτίσματα καμένα και προκάτ, κατά πόσον θα ποζημιωθούν από το Κράτος, γιατί για ασφάλειες αμφιβάλλω κι αν ασφαλίζουν προκατ και εκτός σχεδίου κτίσματα.
Με τη φωτιά μεταδίδονται σε μεγάλες αποστάσεις τοξικές ουσίες, σε λίγο μας βλέπω να κυκλοφορούμε με μάσκα οξυγόνου, βρήκαμε ένα 112 για να μεταθέσουμε την όποια ευθύνη στα άτομα ''εμείς ειδοποιήσαμε να φύγετε''. Για τις πολλαπλές συνέπειες μιας τέτοιας καταστροφής νοιάζεται κανείς;
Την τελευταία οκταετία (2018–2025), σύμφωνα με τα επίσημα δορυφορικά δεδομένα του European Forest Information System (EFFIS), στην Ελλάδα έχουν γίνει στάχτη περισσότερα από 4,4 εκατομμύρια στρέμματα (περίπου 4.430.000 στρέμματα) αγροτοδασικών εκτάσεων.
Και δε μας έφταναν οι απρόσεκτοι και οι εμπρηστές, αποκτησαμε και νέο εχθρό τις ''σπίθες'' από καλώδια Ανεμογεννητριών; Μαζί με το''στρατηγό άνεμο'' και την ''κλιματική αλλαγή'' (όροι που χρησιμοποιούν οι πολιτικοί μας) δε θέλει και πολύ η Χώρα να γίνει απέραντη στάχτη.
Το 42% των δασών της Αττικής διάβασα (στο ράδιο άκουσα το 49%) έχει καεί τα τελευταία 10 χρόνια. Σε λίγο εμείς οι κάτοικοι Αττικής και Αθήνας, θα κυκλοφορούμε με μάσκες οξυγόνου, και μην ξεχνάμε πως το 90% του πληθυσμού πλέον ζει στις πόλεις με κορύφωση την πρωτεύουσα. Πέρα από την ερημοποίηση της επαρχίας και των αγρών, παίζει και αυτό ρόλο στις φωτιές, κάποτε οι αγρότες είχαν ''εκπαιδευτεί'' να αντιμετωπίζουν τα στοιχειά της φύσης, για να επιβιώσουν. Προστάτευαν τα χωράφια, τους αγρούς τους, τα σπίτια τους. Τώρα έχουν αφεθεί στους 5 ανέμους όλα, στριμωχτήκαμε στις πόλεις και ψωμοζούμε. Αλλά μήπως αυτό ήθελαν οι Άνω και δημιούργησαν συνθήκες τέτοιες ώστε να εγκαταλείπουν πατρογονικές εστίες και να καταφεύγουν στις πόλεις; Ελεγχόμενοι και άφραγκοι, λιγότερο επικίνδυνοι ίσως;
Πρέπει να χαιρόμαστε λοιπόν ότι έχουμε γιατί πλέον δεν ξέρουμε για πόσο θα το έχουμε ... για πόσο θα μας αφήσουν να το έχουμε! Ζούμε μια εμπόλεμη άτυπη κατάσταση σε συνέχεια του οικονομικού πολέμου που ξεκίνησε 15 χρόνια πριν. Αόρατος εχθρός πάνω από τα κεφάλια και τη ζωή μας μονίμως.
Καλό 15 Αύγουστο, συνταξιδιώτες κι εύχομαι η Παναγία να δώσει δύναμη σε κάθε χαροκαμένο και απελπισμένο! Καλές διακοπές!
Νίιη Παπουλάκου.
Πηγή: Εφημ. ''Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ''
Ψυχανεμίσματα ... 13/8/26
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου