ΠΑΛΙ ΑΠΟΨΕ - ΓΙΑΝΝΗς ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟς

 2011 Λευκίμμη - Κέρκυρα , 3ο  βραβείο στίχου και 1ο βραβείο κοινού.

Σύνθεση Ζακ Ιακωβίδης, Στίχοι Νίκη Παπουλάκου.

Καλή ακρόαση!

Η κοροϊδία έχει υπερβεί τα όρια!

 

Καλά πανηγυρίσαμε 2 και πλέον μήνες για μια νίκη και μια πρωτιά στη ΕUROVISION κι ας μην ήρθε ποτέ! Kαι ξεχάσαμε τις τόσες  ''ήττες'' της καθημερινότητας της ζωής μας. Μια ψευδαίσθηση νίκης και επιτυχίας χρειαζόμασταν, μας την έδωσαν απλόχερα όλα τα ΜΜΕ, έπεισαν κι εμάς και τον ίδιο τον Ακύλα πιστεύω. Δυο πράγματα δεν καταλαβαίνω σ’ αυτό το Διαγωνισμό, το ένα κατά πόσον ο μόνος αποδιοπομπαίος τράγος ήταν η Ρωσία. Λόγω πολεμικών επιχειρήσεων, ενώ Ισραήλ και Ουκρανία συμμετέχουν και βραβεύονται κιόλας; Και το άλλο π.χ. η Αυστραλία τι σχέση έχει να συμμετέχει ως διαγωνιζόμενη σε ένα Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό; Τι ρωτάω τώρα θα μου πείτε!...  Πάντως για πρώτη φορά υπήρχε ταύτιση για τη νίκη μας και επώνυμοι από όλους τους Χώρους συναινούσαν στην επιτυχία! Φυσικά σ’ αυτό το πανηγύρι παίζονται συμφέροντα και κλίκες αλλά οκ για πρωτιά δεν ήταν το δικό μας, καλή και η 10^η που ήρθαμε, ριγμένη η Κύπρος στην 19^η αν και θεωρώ πως θα γίνει επιτυχία το τραγούδι. Τραγούδι που σου μένει στο αφτί γίνεται επιτυχία, όπως έλεγε ο αείμνηστος Ζακ Ιακωβίδης. Και πάγωσαν όλοι με το αποτέλεσμα και το ίδιο το παιδί απογοητεύτηκε. Απεδείχθη για μια ακόμα φορά πως προγνωστικά και δημοσκοπήσεις μόνο έξω πέφτουν! Ας ευχηθούμε καλή τύχη στον Ακύλα, ανοίχτηκε ένας δρόμος μπροστά του ας τον εκμεταλλευτεί σωστά να πετύχει!

Άρτος και θεάματα λοιπόν, ξεφύγαμε από την ακρίβεια κι όλα τα προβλήματα για λίγο και τώρα πάλι μπροστά μας είναι, τα ίδια και άλλα! Καινούργια κόμματα και αποκόμματα, η ρήξη καλά κρατεί μεταξύ των κομμάτων, ο μεν κατηγορούν τους δε και αντιστρόφως, και τα θέματα που αφορούν τον πολίτη τρέχουν χωρίς να διορθώνεται ή να αλλάζει κάτι ουσιαστικά. Το 6% των Ελλήνων απώλεσε περιουσιακά στοιχεία για χρέη από το 2019 έως σήμερα και  οι πλειστηριασμοί κανονικά προχωρούν, χωρίς να εξετάζουν α΄ κατοικία, ή δυαράκι στο κέντρο, ή βίλα στα προάστια, χωρίς διάκριση τα funds ήρθαν για να τα πάρουν. Ο Έλληνας σε λίγο δεν είναι ότι θα μείνει χωρίς σπίτι αλλά δε θα βρίσκει σπίτι να μείνει. Όταν τα νοίκια ξεπερνούν ένα μισθό ή μία σύνταξη, ξεπερνά το βαθμό προβλήματος και αγγίζει το αδιέξοδο. Κι αντί όλοι οι Κύριοι της Βουλής να καταθέσουν προτάσεις για τα τόσα που συμβαίνουν, το μόνο που κάνουν να μέμφεται ο ένας τον άλλον για διάφορα που ουδέποτε κατέληξαν σε πόρισμα και τιμωρία, απλώς επικοινωνιακή τακτική. Και όπως είπε ο Ισοκράτης ‘’ "Από όλους τους ανθρώπους οι πιο άξιοι της πιο μεγάλης τιμωρίας είναι εκείνοι που για όσα οι ίδιοι είναι ένοχοι τολμούν να κατηγορούν γι' αυτά τους άλλους."  Καθημερινά τους έχουμε στις οθόνες και στο ραδιόφωνο, η δε ατιμωρησία μόνιμη.

Έρχονται στιγμές που αναρωτιέμαι, υπάρχει κανείς που να νοιάζεται πραγματικά για τον τόπο αυτό και τους πολίτες του; Κι αυτό το δυσανάλογο του πλουτισμού κάποιων, τη στιγμή που ειδικά η μεσαία τάξη συμπιέστηκε προς τα κάτω , έχασε περιουσία, δουλειά ή τη μισή  σύνταξη και είναι η σημερινή που ίσα που τα φέρνει βόλτα και κάποιο χρωστούν κιόλας. Κι όλο δημοσιεύουν το ‘’πόθεν έσχες’’ όπως λένε. Το έσχες βλέπουμε, το πόθεν ένας Θεός ξέρει μόνο. Οπότε ποιο το νόημα; Πώς γίνονται τόσα ακίνητα, καταθέσεις εκατομμυρίων, ζωή άνετη κλπ., όλοι γεννήθηκαν στα πλούτη; Το πόθεν λοιπόν χρειάζεται αλλά!

Μετά το drone της Ουκρανίας με τα όπλα, που χρειάστηκαν μέρες για να καταγγείλουμε επίσημα το γεγονός, κι ακόμα περιμένουμε εξηγήσεις και μια συγνώμη από την Ουκρανία, όπως είπε ο κ. Δένδιας,  έχουμε και τον Ερντογάν να διαρρέει πληροφορίες για το νόμο που ετοιμάζει με παράλογες απαιτήσεις για νησιά Αιγαίου, Κρήτη κλπ. Κι εμείς απλά περιμένουμε να τον ψηφίσει πρώτα και μετά να δούμε πώς θα αντιδράσουμε. Μα για αυτό διαρρέει το θέμα ο γείτονας, για να δει αντιδράσεις, κι εμείς σιωπή! Γενικώς τα πράγματα και μέσα και έξω πάνε χάλια. Ανασφάλεια σε όλες τις ηλικίες, αβέβαιο μέλλον, δυσκολία επιβίωσης, θυμός, οργή, αρρώστιες, ζούγκλα στους δρόμους, εργασιακές σχέσεις το αυτό. Η Παγκόσμια Κατάσταση ανησυχητική, όλο σε συμφωνία βρίσκονται ΗΠΑ και Ιράν κι όλο συνεχίζουν να χτυπούν στόχους, το δε Ισραήλ ακάθεκτο να ισοπεδώνει και να χτυπάει παντού, Παλαιστίνη, Λίβανο κ.ά. Η Κίνα αναδεικνύεται ως υπερδύναμη εν μέσω Αμερικής/Ιράν και Ρωσίας. Μετά τον Τραμπ και ο Πούτιν στην Κίνα με τιμές και δόξες. Αυτοί παίζουν τα παιχνίδια τους και οι λαοί σκοτώνονται και πεινούν. Χτικιό που δε θα τελειώσει γρήγορα, το ίδιο και η Ουκρανία ένα σαράκι που τρώει την ΕΕ κι αλίμονο σε μας μη φορτωθούμε και θερμό επεισόδιο με τον Τούρκο.

Είθε το Αγ. Πνεύμα να φωτίσει μυαλά και ψυχές και να οδηγήσει σε καλύτερες μέρες τους λαούς με ειρήνη, ευημερία και φως. Καλό τριήμερο για όσους έχουν αργία τη Δευτέρα και καλό μήνα!

Νίκη  Παπουλάκου

Πηγή: Εφημ. ''Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ''

ΨΥΧΑΝΕΜΙΣΜΑΤΑ... 28/5/26.

Βρισκόμαστε σε κάθετη πτώση!

 

15 και πλέον έτη βιασμού αξιών, ψυχής και ζωής, αποδίδουν καρπούς,  αυτούς που θερίζουμε κι έχουμε όλοι ποσοστό ευθύνης που αφεθήκαμε,  όχι ότι αυτό απαλλάσσει από την ευθύνη για εύρεση λύσης, αλλά μην ξεχνάμε πως  κάποιοι  εδώ και χρόνια  έλεγαν στο πού θα κατέληγε η Κοινωνία με όλα αυτά, και πιθανόν θεωρήθηκαν  γραφικοί αν όχι ''ψεκασμένοι'' .  Η γενιά του 2000 και εντεύθεν, έπεσε μέσα στην οικονομική κρίση που έφερε τα πάνω κάτω στα νοικοκυριά και όπου υπάρχει φτώχεια υπάρχει και γκρίνια, γονείς που λείπουν όλη μέρα για να τα βγάλουν πέρα και αν,   ατιμωρησία και από γονείς και από εκπαιδευτικούς με την προτροπή και ευλογία του Κράτους (μη μαλώσεις παιδί, μην το βάλεις τιμωρία, μην του δώσεις ένα μπάτσο, θα κατηγορηθείς για κακοποίηση, θα ταράξεις τον ψυχισμό του και άλλα παρόμοια). Κι έτσι τα παιδιά μεγαλώνουν στην ουσία μόνα τους, τα περισσότερα σε μονογονεϊκές οικογένειες, όλη μέρα με το κινητό και το τάμπλετ, κυκλοφορούν χωρίς περιορισμούς, εν κατακλείδι, δεν έχουν κάποιον να φοβούνται, είτε γονιό, είτε δάσκαλο, ούτε φόβο Θεού έχουν. Ότι για όλα υπάρχουν όρια, δε νομίζω να το γνωρίζουν πλην εξαιρέσεων. Οπότε τι να τα συγκρατήσει; Αναπτύσσουν μόνα τους την προσωπικότητα τους, εν μέσω οικογενειακών δυσκολιών, και εξωτερικών εικόνων καλοπέρασης και ακριβών γούστων, που τα αναγκάζουν να κάνουν συγκρίσεις με αυτά που βλέπουν και αυτό που ζουν. Και φυσικά ανάλογα με την ψυχική άμυνα του κάθε παιδιού, αναπτύσσονται κατάθλιψη, κακές παρέες για εύκολο χρήμα και τόσα άλλα που δυστυχώς καθημερινά βλέπουμε και μας σοκάρουν. Κάποια έχοντας γερές αντιστάσεις προχωρούν και αγωνίζονται.  Σε μεγάλο βαθμό όμως επικρατεί άγνοια ιστορίας και ιστορικών γεγονότων, η έννοια της πατρίδας και του αγωνίζομαι γι’ αυτήν. Έχουμε καταλήξει παιδιά και μεγάλοι να περιμένουμε τα επιδόματα και να είμαστε με απλωμένο το χέρι για ελεημοσύνη. Γιατί μη μου πει κανείς πως πρόκειται για κάτι διαφορετικό από ελεημοσύνη.... Γεμίσαμε πλατφόρμες, συνέχεια με κάποια πλατφόρμα ασχολούνται τα ΜΜΕ. Γίναμε άμισθοι υπάλληλοι των Τραπεζών με τις ψηφιακές πληρωμές, υπάλληλοι της ΑΑΔΕ επίσης με όλα αυτά που ζητούν να κάνουμε, και άλλων, τάχα πως είναι για ευκολία μας και είναι για να δυσκολέψουν τη ζωή μας όλα αυτά. Οι περισσότερο έχουν ένα μόνιμο λογιστή για να κάνει τα διάφορα. Τώρα πού  βρίσκουν και τον πληρώνουν, μιαν απορία την έχω.

Έχουν χαθεί δυστυχώς οι έννοιες των λέξεων, οι αξίες, έχουν αμφισβητηθεί οι θεσμοί, ακόμα και ο θεσμός της οικογένειας εξασθενεί, άλλωστε βοηθούν και οι συνθήκες της αβεβαιότητας, της μη αμοιβής ώστε να ζήσει κάποιος αξιοπρεπώς μεγαλώνοντας τα παιδιά του. Και μετά μιλάμε για υπογεννητικότητα. Κάποτε βοηθούσαν και οι γονείς, κάποτε που είχαν καλές συντάξεις, τώρα τι να βοηθήσουν; Δεν τους φθάνουν για τα δικά τους έξοδα. Είμαστε μια Κοινωνία που μπέρδεψε  τα πάντα ιερά και όσια, μια Κοινωνία που συνεχώς μιλάει για δικαιώματα κι όταν της τα στερούν δεν έχει το σθένος να τα διεκδικήσει και αδυνατεί να απαντήσει  στο ερώτημα για ποιο λόγο αξίζει να ζεις ! Μια Κοινωνία που ενώ κυνηγάει τις απολαύσεις, χαρά δεν έχει! Που πυροβολείται από πληροφορίες αλλά όλο και χάνει τη σοφία! Και καταλήγουμε σε ‘’άσμα παρακμής’’ για όλα, που με την ένταση του καλύπτει ακόμα και τις σκέψεις μας, την καλαισθησία μας, την αισθητική μας, ακόμα και τον πολιτισμό μας που βρίσκεται σε διάλυση. Από τη στιγμή που η τέχνη γίνεται προϊόν ταχείας κατανάλωσης, μιας χρήσης, από το να είναι πηγή έμπνευσης, έκφρασης, πρόκλησης, αρκεί η πρόκληση να μη γίνει αυτοσκοπός. Κάθε ακαταλαβίστικο, κάθε εκκεντρικό χαρακτηρίζεται ‘’τέχνη’’  με υποστηρικτές τους δήθεν προοδευτικούς και οι οποίοι χαρακτηρίζουν ‘’οπισθοδρομικό’’ όποιον ασκεί κριτική επ’ αυτού, λες και απαγορεύεται να διαφέρει η αισθητική του κρίση. Η διαφωνία είναι δικαίωμα.

Τι έχουμε πάθει τελικά ως λαός; Μας ‘’υποδεικνύουν’’ έντεχνα τη σκέψη και τι να σκεφτόμαστε, ώστε ξεχάσαμε να σκεφτόμαστε!  Αποθεώνουμε τον κάθε κουτεντέ,  χειροκροτούμε όλα αυτά που κάνουν θόρυβο και επί μέρες, εβδομάδες, μήνες ενίοτε, αναλύουμε με κάθε λεπτομέρεια τον όποιο φόνο, ή ληστεία ή αυτοχειρία.  Αυτό δεν είναι ενημέρωση, το μόνο που προσφέρει ‘’ιδέες’’ και σε άλλους να δοκιμάσουν. Στο θέμα αν είναι να προσφέρει θα έπρεπε η πληροφορία να οδηγηθεί στη δικαιοσύνη και όχι στο κοινό μέσω ραδιοφώνου και τηλεόρασης. Αν δεν αλλάξουμε τακτική κι αν δεν πάψουμε να ακολουθούμε ως κοπάδι, τη μόδα, τα διαφορετικά, τις κατευθυνόμενες ιδέες, ανάγκες και τρόπο ζωής, η κάτω βόλτα θα συνεχιστεί και τίποτα δεν θα αλλάξει. Είναι θέμα νοοτροπίας που πρέπει να αλλάξουμε, από εκεί πρέπει να ξεκινήσουμε. Έχουμε χάσει τις εργοστασιακές ρυθμίσεις ως άνθρωποι, ως Κοινωνία!

 Νίκη Παπουλάκου.

Πηγή: Εφημ ''Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ''

ΨΥΧΑΝΕΜΙΣΜΑΤΑ... 21 ΜΑΗ 2026.

ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΥΠΟ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ!

 

Από εκεί που τελειώνει το συμφέρον, αρχίζεις και μετράς το ενδιαφέρον . Οι περισσότερες φιλικές και Κοινωνικές σχέσεις στη ζωή είναι περιστασιακές! Οι πράγματι αγνές είναι αυτές της σχολικής και εφηβικής μας ηλικίας. Σχέσεις που όσα χρόνια κι αν περάσουν, αφήνουν γλυκιά ανάμνηση, νοσταλγία κι αν συναντήσεις φίλο/φίλη από τα παλιά είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα. Σχέσεις ανιδιοτελείς που δύσκολα κάνεις σε μεγαλύτερες ηλικίες. Δυστυχώς ο ατομισμός και το συμφέρον προέχει στο μεγαλύτερο μέρος της Κοινωνίας. Κάνουμε σχέσεις περιστασιακές και μετά ξεχνιόμαστε. Οι περισσότεροι άνθρωποι συνήθως αγαπούν ανάλογα με τη δική τους ανάγκη κι όταν αυτή περάσει πάει και η αγάπη, αυτοί που πραγματικά αγαπούν και νοιάζονται μετριούνται στα δάκτυλα. Αυτός που σε ψάχνει, που ανησυχεί, που έρχεται να σε δει, που σε στηρίζει, που νοιάζεται ... αυτός είναι οικογένεια, δικός σου άνθρωπος κι ας μην υπάρχουν δεσμοί αίματος. Ευτυχής όποιος έχει ανθρώπους που τον νοιάζονται στη ζωή του.

Η ισορροπία εξαρτάται από το πόσο χορτάτο είναι το πνεύμα και η ψυχή, όταν αυτά τα δύο είναι χορτάτα είσαι μακριά από τα σοκάκια του φθόνου, της ζήλειας, της επίδειξης, της κλάψας και τόσων άλλων! Και το χορτάτο δεν έχει να κάνει με χρήμα ή πτυχία! Έχει να κάνει με το περιβάλλον που μεγαλώνει καθείς, την ανατροφή και το παράδειγμα που παίρνει από τους γονείς του, την ανάπτυξη πλατιάς αντίληψης των πραγμάτων, Κοινωνική παιδεία και γνώση του εσώτερου εαυτού του. Ο κάθε άνθρωπος θέλει το χρόνο του και το χώρο του ... και όποιος τα έχει βρει με τον εαυτό του και κάνουν καλή παρέα, δε φοβάται τη μοναξιά, είναι φορές που την επιζητά κιόλας. Όντως χρειάζονται και διαστήματα απομάκρυνσης από τοξικές παρέες και συνήθειες για να επαναφέρεις τις ‘’εργοστασιακές ρυθμίσεις’’ που πιθανόν έχασες. Η μοναξιά δεν είναι κατάρα, όπως κάποιοι πιστεύουν, κάποιες φορές είναι λύτρωση. Μόνος βρίσκεις τον εαυτό σου και ποτέ με παρέα. Μόνος πονάς, μόνος γεννιέσαι, μόνος φεύγεις! Η ζωή είναι ένα ταξίδι που τα έχει όλα καλά και κακά, κι εμείς πρέπει να την αντιμετωπίσουμε και να τη δεχθούμε με όποιο πρόσωπο κι αν μας εμφανιστεί.

Η ζωή δεν περνά... εμείς περνάμε και φεύγουμε... ο κύκλος της δικής μας ζωής κάπου κλείνει, η ζωή είναι πάντα εκεί. Κόσμος πάει κι έρχεται κι ο καθένας γράφει τη δική του ιστορία.. Δυστυχώς σήμερα ασθενούμε ως Κοινωνία βαριά. Κοινωνία υπό κατάρρευση σε βαθιά σήψη, που κάθε άλλο παρά παροδική είναι,  έχει ποτίσει βαθιά τη σκέψη μας κι έχει αλλοιώσει ακόμα και την ίδια την έννοια του ανθρώπου, όπως και πολλές άλλες έννοιες. Η κρίση πλέον,  εδώ και καιρό, είναι κρίση αξιών. Είχε προηγηθεί της οικονομικής κρίσης. Και αυτή σκοτώνει πιο αργά, αλλά πιο αποτελεσματικά από οποιοδήποτε άλλο όπλο. Διαβρώνει κάθε υγιή βάση, πνίγει κάθε ελπίδα αλλαγής, δημιουργεί ανθρώπους που δεν γνωρίζουν, ούτε να αγαπούν, ούτε να σέβονται. Διάχυτη εικόνα γύρω. Οι 2 στις 3 ειδήσεις είναι για κακό, βία, βιασμοί, ληστείες, φόνοι, ναρκωτικά, απάτες και μεγάλο ποσοστό αφορά νεαρές ηλικίες ... κάτι πρέπει να γίνει με την ασφάλεια αυτού του τόπου. Σεσημασμένοι, ψυχοπαθείς, κυκλοφορούν ανάμεσα μας ανενόχλητοι ως τη στιγμή που θα συμβεί ένα μοιραίο. Η βρωμιά είναι πραγματικότητα που εξαπλώνεται ραγδαία, σε κάθε επίπεδο της ζωής μας. Και το χειρότερο είναι ότι μαθαίνουμε να τη θεωρούμε φυσιολογική. Συνηθίζουμε και μόλις συμβεί ένα γεγονός πέφτουμε από τα σύννεφα, σχολιάζουμε, ζητάμε τιμωρία, και μετά τι; Το ξεχνάμε και συνεχίζουμε τη ζωή μας στα ίδια, υποκριτικά με αδιαφορία και ανοχή. Εδώ και τώρα πρέπει κάτι να γίνει, κάτι να κάνουμε ουσιαστικό πέρα από συζητήσεις και σχόλια. Ας ξεκινήσουμε από το κομμάτι που μας αναλογεί ως μέλη της Κοινωνίας, ας αλλάξουμε τον τρόπο σκέψης που έχει διαβρωθεί από την προπαγάνδα των ΜΜΕ και του συστήματος. Τα ακούσματα ακόμα και των τραγουδιών ((ευτυχώς όχι όλων) που έχουν τα νέα παιδιά, τα παιχνίδια, τα σήριαλ μιλούν για βία, ίντριγκες, ναρκωτικά, φόνους, ραδιουργίες κλπ. Πόσοι γνωρίζουν ανθρώπους που έχουν προσφέρει ουσιαστικά και σιωπηλά στην Κοινωνία; Κάποιον που σκότωσε ή έγινε πέτρα σκανδάλου, τον ξέρουν όλοι, ασχολούνται ακόμα και τα μέσα ενημέρωσης μαζί του για μέρες ή καιρό και τον κάνουμε ‘’διάσημο’’. Οι δε περιγραφές και λεπτομέρειες του φονικού σε τι εξυπηρετούν όταν γίνονται δημόσια; Μάλλον ιδέες βάζουν στον όποιο ευάλωτο θεατή ή ακροατή! Πρέπει να αλλάξει αυτό εδώ και τώρα, γιατί όσο δεν αλλάζει, κάθε μέρα και κάποιος χάνεται είτε το μαθαίνουμε, είτε όχι!

Νίκη Παπουλάκου.

ΠΗΓΗ: Εφημ. ''Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ''

Ψυχανεμίσματα ... 14/05/2026.

 

 

 

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΜΕ ΧΙΟΝΙΑ!

 

Και ήρθε ο Μάης με φθινοπωρινό ρούχο αλλά δεν εμπόδισε τον κόσμο να τρέξει στις εξοχές να τον υποδεχθεί και να μαζέψει λουλούδια. Η πιο κρύα Πρωτομαγιά τα τελευταία 70 χρόνια στη Χώρα. Καλό μήνα να πούμε, γιατί τον Απρίλη τα είδαμε όλα, με μόνη ανάσα τις ημέρες του Πάσχα που γαληνέψαμε λίγο. Η τελευταία εβδομάδα του Απρίλη μας έδωσε δύο ακόμα πιο σοβαρά θέματα προς συζήτηση. Ένα με τον 89χρονο που πέρασε απαρατήρητος και στα γραφεία του ΕΦΚΑ και στο Πρωτοδικείο, πυροβόλισε, άφησε τις σημειώσεις του, την καραμπίνα και με ταξί βρέθηκε στην Πάτρα, όπου και συνελήφθη μετά από 6 ώρες. Κι αν δεν τον είχαν αναγνωρίσει και να ειδοποιήσουν την ΕΛΑΣ μπορεί να ήταν τώρα στην Ιταλία. Δε θα κρίνω την πράξη του, ούτε μπράβο θα πω όπως είπαν πολλοί, ούτε θα τον καταδικάσω, υπάρχουν οι δικαστές γι αυτό. Γεγονός είναι ότι εκφράζει το θυμό και την οργή της κοινωνίας και ειδικά των συνταξιούχων με αυτά που έχουν υποστεί, όμως αν όλοι έπαιρναν μια καραμπίνα σαν αυτόν, τι θα γινόταν; Το σκέφτεται κανείς από όλους αυτούς που γέμισαν το διαδίκτυο με μπράβο;

Το θέμα είναι πως με την πράξη του ξεγύμνωσε, ανέδειξε το θέμα ασφάλειας στη Χώρα μας. Ανύπαρκτο; Αν σε αυτά τα μέρη δεν υπάρχει αστυνόμευση και επιτήρηση, φαντάσου με πόση ασφάλεια κυκλοφορούμε γενικά στους δρόμους έξω. Την επομένη πήγαν δημοσιογράφοι ξανά στα Δικαστήρια και όπως διαπίστωσαν, δεν δέχθηκαν κανέναν έλεγχο, παρά το ότι είχε συμβεί ότι είχε συμβεί την προηγούμενη μέρα. Ο ένας Υπουργός, ως συνήθως τα ρίχνει στον άλλον ''ο ΥΠ. Δικαιοσύνης φταίει για την ελλιπή φύλαξη των Δικαστηρίων είπε. Έτσι γίνεται πάντα, ένα μπαλάκι οι ευθύνες που πετάει ο ένας στον άλλον, στήνονται εξεταστικές, δίνονται υποσχέσεις για το μέλλον, μέχρι να συμβεί το επόμενο τραγικό. Ευτυχώς που δε θρηνήσαμε νεκρούς. Επί τέλους κάτι πρέπει να γίνει Κύριοι, ο πολίτης δε νιώθει ασφαλής πουθενά. Νιώθει σαν κυνηγημένος, τι κι αν βάζει κάμερες και πόρτες ασφαλείας, όταν γίνει στόχος δεν τον σώζει τίποτα. Και η αστυνομία συνήθως φθάνει μετά το συμβάν για να το καταγράψει. Κάποτε συνέχεια βλέπαμε στους δρόμους τα 100 να περιφέρονται, και πιο παλιά αστυνομικοί περιπατητές στο δρόμο. Θυμάμαι παιδιά παίζαμε στην πλατεία και κάθε λίγο βλέπαμε τον αστυνομικό να κάνει το γύρο των τετραγώνων. Μοιάζουν σκηνές επιστημονικής φαντασίας σήμερα. Πρέπει να το δούμε σοβαρά το θέμα ασφάλειας. Και δυστυχώς απεδείχθη ότι και η αύξηση ποινών κ. ά. που ψηφίσατε, δεν κατάφεραν να μειώσουν την εγκληματικότητα και τη λαμογιά! Από μικρή ηλικία πρέπει να διδάσκονται τα παιδιά, οδική συμπεριφορά, όπως και τόσα άλλα που έχουμε χάσει.

Το άλλο θέμα τα ηλεκτρικά πατίνια. Χάθηκε ένα παιδί 13 ετών. Πριν χρόνια καταργήθηκαν τα πατίνια γιατί κρίθηκαν επικίνδυνα, και όντως είναι, μέχρι που εμφανίστηκαν τα ηλεκτρικά πατίνια. Γέμισε ο τόπος, άλλοτε βλέπεις και δύο πάνω στο πατίνι, τρέχουν, χωρίς κράνη, κατεβαίνουν ανάποδα δρόμους, περνούν με κόκκινο, παραβιάζουν στοπ, και το σπουδαιότερο κάποιοι δεν έχουν ένα φως, όπως και ποδηλάτες, ώστε να είναι ορατοί από τους οδηγούς αυτοκινήτων. Ποδηλατόδρομοι δεν υπάρχουν οπότε μπλέκονται ανάμεσα στα αυτοκίνητα. Η επικινδυνότητα μεγάλη, τι ξέρουν νέα παιδιά από ΚΟΚ; Ποιος ελέγχει τους κατόχους για το αν είναι σε θέση να κυκλοφορούν με το πατίνι; Και αυτό αφορά νέα παιδιά καθότι προσιτή τιμή και ευκολία στη μετακίνηση τους, όπως και τα μηχανάκια. Κι αυτά κάποια οδηγούν επικίνδυνα και το μόνο που ακούμε συνέχεια είναι το πώς να αφαιρεθούν τα διπλώματα από τους άνω των 70 ετών. Όλα τα υπόλοιπα θέματα κυκλοφορίας τα έχουμε λύσει; Όλες οι άλλες ηλικίες είναι άξιες και προσεκτικές στην οδήγηση είτε με αυτοκίνητο, είτε με μηχανή, ποδήλατο, πατίνι; Τα πρόστιμα μόνο εισπρακτικό μέτρο εξυπηρετούν, καθότι τη μια στιγμή περνούν και γράφουν και την επόμενη στιγμή οι παραβάσεις σε εξέλιξη!

Άλλο πάλι, ταβάνια πέφτουν σε σχολεία, γέφυρες πέφτουν σε αεροδρόμια, όπως στον Άραξο την Πρωτομαγιά με τους τρεις τραυματίες, μπαλκόνια πέφτουν και σκοτώνουν, πρέπει να κάνει το σταυρό του κανείς απ' όπου κι αν περνάει!

415 εκατ. το πρόστιμο για τις κυβερνητικές απάτες στον ΟΠΕΚΕΠΕ μόνο μέχρι το 2023! – Έρχεται νέος έλεγχος! Ξεκινούν έλεγχοι και στα πεπραγμένα της νέας διοίκησης του ΕΠΕΚΕΠΕ υπό την ΑΑΔΕ - Καταγγελία νέας απάτης στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης . Χαίρε βάθος και φυσικά το μάρμαρο του προστίμου πάλι εμείς θα το πληρώσουμε! Οι καταθέσεις εκατομμυρίων κάποιων παραμένουν άθικτες και οι ευθύνες χάνονται μέσα στο μπέρδεμα των αρμοδιοτήτων, το οποίο κατ' εμέ γι αυτό το λόγο παραμένει, για να μην ξεκαθαρίζει ποτέ ευθύνη τίνος! Και περνούν οι μέρες τα χρόνια, ζητούν την ψήφο μας κι όλο ζητούν κι άλλη τετραετία για να φτιάξουν αυτά που δεν έφτιαξαν στις προηγούμενες. Και το παραμύθι συνεχίζεται με την ανοχή μας δυστυχώς.

Ο πόλεμος στη Μ.Ανατολή δε βλέπω να τελειώνει σύντομα, θα κλονίσει τις οικονομίες πολλών Κρατών, φυσικά και την ήδη ταραγμένη δική μας. Οι συμφωνίες μας με τη Γαλλία, ούτε κρύο ούτε ζέστη μου κάνουν. Το ίδιο ανήσυχη παραμένω για το όλο σκηνικό που επικρατεί και μέσα και έξω. Οι κολακείες του Τραμπ, μάλλον στοχοποίηση μας προσφέρουν παρά ενθουσιασμό για τα ''καλά'' του λόγια.

Εν ολίγοις Κοινωνία σε πλήρη διάλυση, με το κακό να υπερτερεί και να γίνεται γνωστό κατόπιν εορτής, το προλαμβάνειν έχει δρόμο ακόμα. Και κλείνω με αυτό : Είναι όντως ''εγκληματικό'' το να σπρώχνεις ανθρώπους στην απόγνωση και την απελπισία και κατά τα άλλα να επαίρεσαι ότι κάνεις το σωστό, για το καλό τους! Καλό μήνα!

Νίκη  Παπουλάκου.

Πηγή: Εφημ. ''ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ''

ΨΥΧΑΝΕΜΙΣΜΑΤΑ... 7 Μάη 2026