ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΥΠΟ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ!

 

Από εκεί που τελειώνει το συμφέρον, αρχίζεις και μετράς το ενδιαφέρον . Οι περισσότερες φιλικές και Κοινωνικές σχέσεις στη ζωή είναι περιστασιακές! Οι πράγματι αγνές είναι αυτές της σχολικής και εφηβικής μας ηλικίας. Σχέσεις που όσα χρόνια κι αν περάσουν, αφήνουν γλυκιά ανάμνηση, νοσταλγία κι αν συναντήσεις φίλο/φίλη από τα παλιά είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα. Σχέσεις ανιδιοτελείς που δύσκολα κάνεις σε μεγαλύτερες ηλικίες. Δυστυχώς ο ατομισμός και το συμφέρον προέχει στο μεγαλύτερο μέρος της Κοινωνίας. Κάνουμε σχέσεις περιστασιακές και μετά ξεχνιόμαστε. Οι περισσότεροι άνθρωποι συνήθως αγαπούν ανάλογα με τη δική τους ανάγκη κι όταν αυτή περάσει πάει και η αγάπη, αυτοί που πραγματικά αγαπούν και νοιάζονται μετριούνται στα δάκτυλα. Αυτός που σε ψάχνει, που ανησυχεί, που έρχεται να σε δει, που σε στηρίζει, που νοιάζεται ... αυτός είναι οικογένεια, δικός σου άνθρωπος κι ας μην υπάρχουν δεσμοί αίματος. Ευτυχής όποιος έχει ανθρώπους που τον νοιάζονται στη ζωή του.

Η ισορροπία εξαρτάται από το πόσο χορτάτο είναι το πνεύμα και η ψυχή, όταν αυτά τα δύο είναι χορτάτα είσαι μακριά από τα σοκάκια του φθόνου, της ζήλειας, της επίδειξης, της κλάψας και τόσων άλλων! Και το χορτάτο δεν έχει να κάνει με χρήμα ή πτυχία! Έχει να κάνει με το περιβάλλον που μεγαλώνει καθείς, την ανατροφή και το παράδειγμα που παίρνει από τους γονείς του, την ανάπτυξη πλατιάς αντίληψης των πραγμάτων, Κοινωνική παιδεία και γνώση του εσώτερου εαυτού του. Ο κάθε άνθρωπος θέλει το χρόνο του και το χώρο του ... και όποιος τα έχει βρει με τον εαυτό του και κάνουν καλή παρέα, δε φοβάται τη μοναξιά, είναι φορές που την επιζητά κιόλας. Όντως χρειάζονται και διαστήματα απομάκρυνσης από τοξικές παρέες και συνήθειες για να επαναφέρεις τις ‘’εργοστασιακές ρυθμίσεις’’ που πιθανόν έχασες. Η μοναξιά δεν είναι κατάρα, όπως κάποιοι πιστεύουν, κάποιες φορές είναι λύτρωση. Μόνος βρίσκεις τον εαυτό σου και ποτέ με παρέα. Μόνος πονάς, μόνος γεννιέσαι, μόνος φεύγεις! Η ζωή είναι ένα ταξίδι που τα έχει όλα καλά και κακά, κι εμείς πρέπει να την αντιμετωπίσουμε και να τη δεχθούμε με όποιο πρόσωπο κι αν μας εμφανιστεί.

Η ζωή δεν περνά... εμείς περνάμε και φεύγουμε... ο κύκλος της δικής μας ζωής κάπου κλείνει, η ζωή είναι πάντα εκεί. Κόσμος πάει κι έρχεται κι ο καθένας γράφει τη δική του ιστορία.. Δυστυχώς σήμερα ασθενούμε ως Κοινωνία βαριά. Κοινωνία υπό κατάρρευση σε βαθιά σήψη, που κάθε άλλο παρά παροδική είναι,  έχει ποτίσει βαθιά τη σκέψη μας κι έχει αλλοιώσει ακόμα και την ίδια την έννοια του ανθρώπου, όπως και πολλές άλλες έννοιες. Η κρίση πλέον,  εδώ και καιρό, είναι κρίση αξιών. Είχε προηγηθεί της οικονομικής κρίσης. Και αυτή σκοτώνει πιο αργά, αλλά πιο αποτελεσματικά από οποιοδήποτε άλλο όπλο. Διαβρώνει κάθε υγιή βάση, πνίγει κάθε ελπίδα αλλαγής, δημιουργεί ανθρώπους που δεν γνωρίζουν, ούτε να αγαπούν, ούτε να σέβονται. Διάχυτη εικόνα γύρω. Οι 2 στις 3 ειδήσεις είναι για κακό, βία, βιασμοί, ληστείες, φόνοι, ναρκωτικά, απάτες και μεγάλο ποσοστό αφορά νεαρές ηλικίες ... κάτι πρέπει να γίνει με την ασφάλεια αυτού του τόπου. Σεσημασμένοι, ψυχοπαθείς, κυκλοφορούν ανάμεσα μας ανενόχλητοι ως τη στιγμή που θα συμβεί ένα μοιραίο. Η βρωμιά είναι πραγματικότητα που εξαπλώνεται ραγδαία, σε κάθε επίπεδο της ζωής μας. Και το χειρότερο είναι ότι μαθαίνουμε να τη θεωρούμε φυσιολογική. Συνηθίζουμε και μόλις συμβεί ένα γεγονός πέφτουμε από τα σύννεφα, σχολιάζουμε, ζητάμε τιμωρία, και μετά τι; Το ξεχνάμε και συνεχίζουμε τη ζωή μας στα ίδια, υποκριτικά με αδιαφορία και ανοχή. Εδώ και τώρα πρέπει κάτι να γίνει, κάτι να κάνουμε ουσιαστικό πέρα από συζητήσεις και σχόλια. Ας ξεκινήσουμε από το κομμάτι που μας αναλογεί ως μέλη της Κοινωνίας, ας αλλάξουμε τον τρόπο σκέψης που έχει διαβρωθεί από την προπαγάνδα των ΜΜΕ και του συστήματος. Τα ακούσματα ακόμα και των τραγουδιών ((ευτυχώς όχι όλων) που έχουν τα νέα παιδιά, τα παιχνίδια, τα σήριαλ μιλούν για βία, ίντριγκες, ναρκωτικά, φόνους, ραδιουργίες κλπ. Πόσοι γνωρίζουν ανθρώπους που έχουν προσφέρει ουσιαστικά και σιωπηλά στην Κοινωνία; Κάποιον που σκότωσε ή έγινε πέτρα σκανδάλου, τον ξέρουν όλοι, ασχολούνται ακόμα και τα μέσα ενημέρωσης μαζί του για μέρες ή καιρό και τον κάνουμε ‘’διάσημο’’. Οι δε περιγραφές και λεπτομέρειες του φονικού σε τι εξυπηρετούν όταν γίνονται δημόσια; Μάλλον ιδέες βάζουν στον όποιο ευάλωτο θεατή ή ακροατή! Πρέπει να αλλάξει αυτό εδώ και τώρα, γιατί όσο δεν αλλάζει, κάθε μέρα και κάποιος χάνεται είτε το μαθαίνουμε, είτε όχι!

Νίκη Παπουλάκου.

ΠΗΓΗ: Εφημ. ''Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ''

Ψυχανεμίσματα ... 14/05/2026.

 

 

 

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΜΕ ΧΙΟΝΙΑ!

 

Και ήρθε ο Μάης με φθινοπωρινό ρούχο αλλά δεν εμπόδισε τον κόσμο να τρέξει στις εξοχές να τον υποδεχθεί και να μαζέψει λουλούδια. Η πιο κρύα Πρωτομαγιά τα τελευταία 70 χρόνια στη Χώρα. Καλό μήνα να πούμε, γιατί τον Απρίλη τα είδαμε όλα, με μόνη ανάσα τις ημέρες του Πάσχα που γαληνέψαμε λίγο. Η τελευταία εβδομάδα του Απρίλη μας έδωσε δύο ακόμα πιο σοβαρά θέματα προς συζήτηση. Ένα με τον 89χρονο που πέρασε απαρατήρητος και στα γραφεία του ΕΦΚΑ και στο Πρωτοδικείο, πυροβόλισε, άφησε τις σημειώσεις του, την καραμπίνα και με ταξί βρέθηκε στην Πάτρα, όπου και συνελήφθη μετά από 6 ώρες. Κι αν δεν τον είχαν αναγνωρίσει και να ειδοποιήσουν την ΕΛΑΣ μπορεί να ήταν τώρα στην Ιταλία. Δε θα κρίνω την πράξη του, ούτε μπράβο θα πω όπως είπαν πολλοί, ούτε θα τον καταδικάσω, υπάρχουν οι δικαστές γι αυτό. Γεγονός είναι ότι εκφράζει το θυμό και την οργή της κοινωνίας και ειδικά των συνταξιούχων με αυτά που έχουν υποστεί, όμως αν όλοι έπαιρναν μια καραμπίνα σαν αυτόν, τι θα γινόταν; Το σκέφτεται κανείς από όλους αυτούς που γέμισαν το διαδίκτυο με μπράβο;

Το θέμα είναι πως με την πράξη του ξεγύμνωσε, ανέδειξε το θέμα ασφάλειας στη Χώρα μας. Ανύπαρκτο; Αν σε αυτά τα μέρη δεν υπάρχει αστυνόμευση και επιτήρηση, φαντάσου με πόση ασφάλεια κυκλοφορούμε γενικά στους δρόμους έξω. Την επομένη πήγαν δημοσιογράφοι ξανά στα Δικαστήρια και όπως διαπίστωσαν, δεν δέχθηκαν κανέναν έλεγχο, παρά το ότι είχε συμβεί ότι είχε συμβεί την προηγούμενη μέρα. Ο ένας Υπουργός, ως συνήθως τα ρίχνει στον άλλον ''ο ΥΠ. Δικαιοσύνης φταίει για την ελλιπή φύλαξη των Δικαστηρίων είπε. Έτσι γίνεται πάντα, ένα μπαλάκι οι ευθύνες που πετάει ο ένας στον άλλον, στήνονται εξεταστικές, δίνονται υποσχέσεις για το μέλλον, μέχρι να συμβεί το επόμενο τραγικό. Ευτυχώς που δε θρηνήσαμε νεκρούς. Επί τέλους κάτι πρέπει να γίνει Κύριοι, ο πολίτης δε νιώθει ασφαλής πουθενά. Νιώθει σαν κυνηγημένος, τι κι αν βάζει κάμερες και πόρτες ασφαλείας, όταν γίνει στόχος δεν τον σώζει τίποτα. Και η αστυνομία συνήθως φθάνει μετά το συμβάν για να το καταγράψει. Κάποτε συνέχεια βλέπαμε στους δρόμους τα 100 να περιφέρονται, και πιο παλιά αστυνομικοί περιπατητές στο δρόμο. Θυμάμαι παιδιά παίζαμε στην πλατεία και κάθε λίγο βλέπαμε τον αστυνομικό να κάνει το γύρο των τετραγώνων. Μοιάζουν σκηνές επιστημονικής φαντασίας σήμερα. Πρέπει να το δούμε σοβαρά το θέμα ασφάλειας. Και δυστυχώς απεδείχθη ότι και η αύξηση ποινών κ. ά. που ψηφίσατε, δεν κατάφεραν να μειώσουν την εγκληματικότητα και τη λαμογιά! Από μικρή ηλικία πρέπει να διδάσκονται τα παιδιά, οδική συμπεριφορά, όπως και τόσα άλλα που έχουμε χάσει.

Το άλλο θέμα τα ηλεκτρικά πατίνια. Χάθηκε ένα παιδί 13 ετών. Πριν χρόνια καταργήθηκαν τα πατίνια γιατί κρίθηκαν επικίνδυνα, και όντως είναι, μέχρι που εμφανίστηκαν τα ηλεκτρικά πατίνια. Γέμισε ο τόπος, άλλοτε βλέπεις και δύο πάνω στο πατίνι, τρέχουν, χωρίς κράνη, κατεβαίνουν ανάποδα δρόμους, περνούν με κόκκινο, παραβιάζουν στοπ, και το σπουδαιότερο κάποιοι δεν έχουν ένα φως, όπως και ποδηλάτες, ώστε να είναι ορατοί από τους οδηγούς αυτοκινήτων. Ποδηλατόδρομοι δεν υπάρχουν οπότε μπλέκονται ανάμεσα στα αυτοκίνητα. Η επικινδυνότητα μεγάλη, τι ξέρουν νέα παιδιά από ΚΟΚ; Ποιος ελέγχει τους κατόχους για το αν είναι σε θέση να κυκλοφορούν με το πατίνι; Και αυτό αφορά νέα παιδιά καθότι προσιτή τιμή και ευκολία στη μετακίνηση τους, όπως και τα μηχανάκια. Κι αυτά κάποια οδηγούν επικίνδυνα και το μόνο που ακούμε συνέχεια είναι το πώς να αφαιρεθούν τα διπλώματα από τους άνω των 70 ετών. Όλα τα υπόλοιπα θέματα κυκλοφορίας τα έχουμε λύσει; Όλες οι άλλες ηλικίες είναι άξιες και προσεκτικές στην οδήγηση είτε με αυτοκίνητο, είτε με μηχανή, ποδήλατο, πατίνι; Τα πρόστιμα μόνο εισπρακτικό μέτρο εξυπηρετούν, καθότι τη μια στιγμή περνούν και γράφουν και την επόμενη στιγμή οι παραβάσεις σε εξέλιξη!

Άλλο πάλι, ταβάνια πέφτουν σε σχολεία, γέφυρες πέφτουν σε αεροδρόμια, όπως στον Άραξο την Πρωτομαγιά με τους τρεις τραυματίες, μπαλκόνια πέφτουν και σκοτώνουν, πρέπει να κάνει το σταυρό του κανείς απ' όπου κι αν περνάει!

415 εκατ. το πρόστιμο για τις κυβερνητικές απάτες στον ΟΠΕΚΕΠΕ μόνο μέχρι το 2023! – Έρχεται νέος έλεγχος! Ξεκινούν έλεγχοι και στα πεπραγμένα της νέας διοίκησης του ΕΠΕΚΕΠΕ υπό την ΑΑΔΕ - Καταγγελία νέας απάτης στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης . Χαίρε βάθος και φυσικά το μάρμαρο του προστίμου πάλι εμείς θα το πληρώσουμε! Οι καταθέσεις εκατομμυρίων κάποιων παραμένουν άθικτες και οι ευθύνες χάνονται μέσα στο μπέρδεμα των αρμοδιοτήτων, το οποίο κατ' εμέ γι αυτό το λόγο παραμένει, για να μην ξεκαθαρίζει ποτέ ευθύνη τίνος! Και περνούν οι μέρες τα χρόνια, ζητούν την ψήφο μας κι όλο ζητούν κι άλλη τετραετία για να φτιάξουν αυτά που δεν έφτιαξαν στις προηγούμενες. Και το παραμύθι συνεχίζεται με την ανοχή μας δυστυχώς.

Ο πόλεμος στη Μ.Ανατολή δε βλέπω να τελειώνει σύντομα, θα κλονίσει τις οικονομίες πολλών Κρατών, φυσικά και την ήδη ταραγμένη δική μας. Οι συμφωνίες μας με τη Γαλλία, ούτε κρύο ούτε ζέστη μου κάνουν. Το ίδιο ανήσυχη παραμένω για το όλο σκηνικό που επικρατεί και μέσα και έξω. Οι κολακείες του Τραμπ, μάλλον στοχοποίηση μας προσφέρουν παρά ενθουσιασμό για τα ''καλά'' του λόγια.

Εν ολίγοις Κοινωνία σε πλήρη διάλυση, με το κακό να υπερτερεί και να γίνεται γνωστό κατόπιν εορτής, το προλαμβάνειν έχει δρόμο ακόμα. Και κλείνω με αυτό : Είναι όντως ''εγκληματικό'' το να σπρώχνεις ανθρώπους στην απόγνωση και την απελπισία και κατά τα άλλα να επαίρεσαι ότι κάνεις το σωστό, για το καλό τους! Καλό μήνα!

Νίκη  Παπουλάκου.

Πηγή: Εφημ. ''ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ''

ΨΥΧΑΝΕΜΙΣΜΑΤΑ... 7 Μάη 2026

Την Τεχνολογία τη χρησιμοποιούμε ή μας χρησιμοποιεί;

Τελικά η αντίληψη είναι τάλαντο που δεν το διαθέτουν , ή δεν το αξιοποιούν όλοι οι άνθρωποι! Συνήθως διαθέτουν λήψη κι αυτό το γνωρίζει καλά το σύστημα και τροφοδοτεί με τις ανάλογες εικόνες!! Στοιβάζονται στο μυαλό ακατέργαστες και κατευθύνουν συνειδήσεις! Οι αξίες είδος προς εξαφάνιση. Η ευγενής άμιλλα έχει εκλείψει ομοίως, υπερισχύει ο φθόνος και η δυσκολία του να αναγνωρίσεις, να διακρίνεις κάτι καλύτερο και να το επαινέσεις. Κάποιοι άνθρωποι πάλι, λες κι έχουν κατάρα, αντί να ασχοληθούν με το πώς θα ψηλώσουν, πώς να ανέβουν τα σκαλοπάτια για να φτάσουν ή και να περάσουν ακόμα τον άλλο (ευγενής άμιλλα), μένουν κάτω, στην ίδια θέση,  προσπαθώντας με κάθε τρόπο να τραβήξουν και τον άλλον να κατέβει... να πέσει!. Άλλοι πάλι μισούν στον άλλον και τους ενοχλεί αυτό που είναι και που εκείνοι δεν μπορούν να είναι, ενώ πιθανόν  θα ήθελαν  και φυσικά φέρονται αψυχολόγητα, αλλοπρόσαλλα!

Μια Κοινωνία σε πλήρη σύγχυση, με αμφιλεγόμενα πρότυπα οικογένειας, τρόπου ζωής, σχέσεων, με παντελή έλλειψη Κοινωνικής μόρφωσης και μόρφωσης γενικότερα κι ας υπάρχουν πτυχία και διδακτορικά! Μια Κοινωνία διχασμένη μονίμως για κάποιο λόγο, ακόμα και στην οικονομική κρίση και τα χρόνια του Μνημονίου, επικράτησε το ‘’οι μεν και οι δε’’. Η ανάγκη θρέφει την εκμετάλλευση, φρόντισαν λοιπόν, ειδικά από την εποχή των Μνημονίων και εντεύθεν, να μας καταντήσουν με το χέρι απλωμένο για βοήθημα, και μονίμως να μας έχουν απασχολημένους με προβλήματα, σκάνδαλα, φόβους κλπ.

 Η ζωή μας περιορίστηκε στα ελάχιστα, οι σχέσεις, οι επαφές το ίδιο, όλο και απομακρυνόμαστε οι άνθρωποι μεταξύ μας. Μοναξιά και κατάθλιψη σε μεγάλο ποσοστό στην Κοινωνία και διέξοδος η εικονική πραγματικότητα του διαδικτύου που κατά κάποιο τρόπο βοηθά μεν ως αντικαταθλιπτικό, συντροφεύει ανθρώπους μόνους, όμως αν δε συνδυάζεται και με τη δια ζώσης επαφή, γίνεται ασθένεια. Η επαφή με τον άνθρωπο, με τη φύση είναι αυτά που σε κάνουν να νιώθεις ζωντανός και να ξεφεύγεις για λίγο από την όποια πίεση της καθημερινότητας. Τα πλήκτρα και η επικοινωνία μέσω διαδικτύου, τα e-mail και τα τοιαύτα, εξαφάνισαν την αλληλογραφία, τις κάρτες στις γιορτές, τα sms στις γιορτές, τις επισκέψεις σε φίλους είτε απλά για παρέα, είτε σε μέρα γιορτής.  Μέσω διαδικτύου τα κάνουμε τώρα και νιώθουμε πως εκπληρώσαμε το ‘’χρέος’’ μας. Λαμβάνεις 500 ευχετήρια στη γιορτή σου, τούρτες λουλούδια, όλα εικονικά και στο σπίτι γιορτάζεις μόνος με το τηλέφωνο να χτυπάει, (κι αυτό σε μειωμένη συχνότητα, περιορίστηκαν και τα τηλεφωνήματα), λες το ‘’ happy birthday’’ στον εαυτό σου και σβήνεις το κερί. Την αίσθηση που είχαν και έχουν το γράμμα, η κάρτα στις γιορτές, η τηλεφωνική και η προσωπική επαφή, δεν αντικαθιστά επάξια η εικονική πραγματικότητα του διαδικτύου. Ναι είναι μια εύκολη και άμεση επικοινωνία θα έλεγα, αλλά δεν ενδείκνυται για αποκλειστικό τρόπο ζωής. Μήπως να το ξανασκεφτούμε το πώς χρησιμοποιούμε την τεχνολογία; Μήπως αφήσαμε να μας χρησιμοποιεί;

Ο νομπελίστας φυσικός David Gross προειδοποιεί: Πυρηνικά όπλα και Τεχνητή Νοημοσύνη απειλούν να αφανίσουν την ανθρωπότητα μέσα στα επόμενα 35 χρόνια. Θα μου πεις ποιος ζει ποιος πεθαίνει ως τότε, όμως και πριν 30-40 χρόνια βλέπαμε ταινίες επιστημονικής φαντασίας ως τις χαρακτηρίζαμε, που όμως έγιναν πραγματικότητα στις μέρες μας, π.χ Τεχνητή νοημοσύνη, ιπτάμενα αυτοκίνητα, πανδημίες, εγκλεισμοί, ηλεκτρονικός/ψηφιακός  έλεγχος και πόσα άλλα. Από δίπλα μας περνούσαν κι εμείς ενδίδαμε και ενδίδουμε στον πειρασμό χωρίς σκέψη για το τι μέλλει γενέσθαι στη συνέχεια.  Αυτή την εποχή έχουμε πέσει με τα μούτρα στην ΑΙ, λες και βρήκαμε το Θεό που θα μας δώσει λύσεις ή απαντήσεις σε όλα.  Είμαι σίγουρη πως θα το πληρώσει η ανθρωπότητα ακριβά στη συνέχεια. Η επιπολαιότητα του ανθρώπου ξεπέρασε κάθε όριο. Η ευκολία με την οποία δεχόμαστε τα πάντα στη ζωή μας είναι άνευ προηγουμένου. Μήπως, λέω και πάλι, να αναθεωρήσουμε τον τρόπο σκέψης και ζωής μας και να βρούμε κάποια ισορρόπηση μέσα σε όλα αυτά που μας συμβαίνουν; ... Λέω μήπως!

Νίκη Παπουλάκου.

 Πηγή: ΕΦΗΜ. ''ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ''

ΨΥΧΑΝΕΜΙΣΜΑΤΑ... 29.4.26

 

 

Σκόρπιες Σκέψεις με τη Νίκη Παπουλάκου 26/04/26

https://youtu.be/GSTMULr_EM4?si=t91_xrDwXWLoAEF

w 

Η μη ύπαρξη ορίων καταλήγει σε ασυδοσία!

 

Πέρασε και το Πάσχα, κάθε κατεργάρης στον πάγκο του πάλι. Μεγάλη η έξοδος, ο κόσμος έχει ανάγκη να φύγει για λίγο μακριά από τις μεγάλες πόλεις που του κάνουν δύσκολη την καθημερινότητα του και το σπουδαιότερο να ξεφύγει λίγο από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει με την ακρίβεια κ.ά. Δεν πάνε όλοι απαραίτητα σε 5άστερα ξενοδοχεία ή ακριβούς προορισμούς, έχουν εξοχικά, σπίτια στο χωριό, φίλους που τους φιλοξενούν και επωφελούνται γιορτές και αργίες να πάρουν μιαν ανάσα.Δε χρειάζεται να έχεις τα πάντα για να είσαι ευτυχισμένος, αρκεί να ξέρεις να εκτιμάς αυτά που έχεις και να περνάς με αυτά που έχεις! Αυτά, γιατί κάποιοι καλοθελητές την έξοδο την ονομάζουν καλοπέραση και άνετα οικονομικά όπως και τόσα άλλα! Φυσικά γιατί έτσι τους βολεύει να κρίνουν μια κατάσταση για να κουκουλώνουν την πραγματικότητα! Ο καιρός καλός σχετικά μέχρι που μας έπνιξε η σκόνη από τη Σαχάρα.

Τα είχαμε όλα, ακόμα και τη ρύπανση της ατμόσφαιρας που έχουμε ξεχάσει και κανίς δεν αναφέρει πλέον, πλάκωσε και η Αφρικανική Σκόνη και έδεσε το γλυκό. Μολύνουν και τους αιθέρες με όλα αυτά που ρίχνουν, σε λίγο θα πέφτουμε σαν τα κοτόπουλα στο δρόμο... άλλωστε ήδη σύμφωνα με έρευνες και μόνο η ατμοσφαιρική ρύπανση στον Πλανήτη, ευθύνεται για το 20% των θανάτων ετησίως. Δεν έχει σχέση λένε με την κλιματική αλλαγή, τότε με τι έχει σχέση; Ξαφνικά αποφάσισε ο άνεμος να την ταξιδεύει σε άλλη γη σε άλλα μέρη και να μας πνίγει; Δεν περιμένω απάντηση φυσικά...

Τις Άγιες αυτές μέρες του Πάσχα και της Ανάστασης, αμαύρωσαν τον ορίζοντα τα 2 περιστατικά των κοριτσιών, ένα βρέθηκε νεκρό στην Κεφαλονιά κι ένα στον Ισθμό στην Κόρινθο. Χάθηκαν 2 νέες ψυχές και δεν είναι τα μόνα περιστατικά. Χάνονται νέοι με πολλούς τρόπους και άδικα, από τα τροχαία μέχρι τα μαχαιρώματα, τα ναρκωτικά, τις ανεξέλεγκτες γνωριμίες και σχέσεις μέσω διαδικτύου. Εφησυχασμός δε δικαιολογείται πλέον, μεμονωμένα περιστατικά δεν μπορείς να τα πεις πλέον, το πράγμα έχει φτάσει στο δεν πάει άλλο. Κάτι κάνουμε λάθος, ως γονείς, εκπαιδευτικοί και ως Πολιτεία. Προχθές μιλούσα με την κόρη φίλης μου που είναι στην 1η Γυμνασίου και μου είπε τα εξής : στο σχολείο σχεδόν όλα τα αγόρια έχουν σουγιά ή μαχαίρι και το δείχνουν τάχα για πλάκα! Έμεινα άναυδη ειλικρινά. Θυμάμαι τη μητέρα μου που έψαχνε την τσάντα και τις τσέπες μου όταν έφευγα για το σχολείο και όταν γυρνούσα πριν μπω μέσα. Και αναρωτιέμαι αυτά τα παιδιά δεν τα ελέγχει κανείς; Μόνα τους μεγαλώνουν; Και τι βάσεις έχουν πάρει από την κούνια; Γιατί αν δεν περάσεις στο παιδί αξίες και όρια στα πρώτα 5 προσχολικά χρόνια, το έχασες το παιχνίδι της ανατροφής ενός ανθρώπου. Κι όταν ο δάσκαλος το μαλώσει και συ ο γονιός πηγαίνεις την επομένη να τον επιπλήξεις και να απειλήσεις κάποιες φορές, τι χαρακτήρα περιμένεις να διαμορφώσει το παιδί σου; Όταν οι γονείς τρώγονται μπροστά στα παιδιά, όταν συζητούν τα πάντα μπροστά στα παιδιά, όταν τους δίνουν το τάμπλετ και το κινητό από την κούνια για να μείνουν ήσυχοι για λίγο, όταν τα στήνουν μπροστά στην τηλεόραση και βλέπουν τα πάντα, πώς να μην έχουμε αυτά που έχουμε; Δεν υπάρχει απαγορευτικό σε τίποτα, δεν υπάρχουν όρια στα σημερινά παιδιά, δεν αφιερώνουμε χρόνο για συζήτηση με τα παιδιά μας και το ακόμα χειρότερο... τι παράδειγμα τους δίνουμε με τη δική μας ζωή και προσωπικότητα;

Οι εκπαιδευτικοί πάλι , δεν είναι όπως παλιά, βέβαια κατέληξαν και αδιάφοροι λόγω της συμπεριφοράς γονέων, όπως και οι γονείς δέχονται κριτική για το μη μαλώσουν το παιδί ή μη του δώσουν μια ξυλιά. Οι δικές μας οι γενιές που μεγάλωσαν στο άλλο άκρο, στην καταπίεση θα έλεγα, δε μαχαίρωναν στα 12 για να κλέψουν ένα κινητό, δε βίαζαν συμμαθήτριες τους κι όταν είμασταν στις παρέες αγόρια και κορίτσια, τα αγόρια μας πρόσεχαν και μας πήγαιναν μέχρι την πόρτα του σπιτιού μετά από κάθε έξοδο. Υπήρχε σεβασμός και πραγματική αγάπη. Και φυσικά οι γονείς ήξεραν τις παρέες των παιδιών τους. Θυμάμαι το μάτι της μητέρας μου διακριτικά ήταν παντού, ακόμα και στο σπίτι όταν έρχονταν άλλα παιδιά. Μια χαρά μεγαλώσαμε και όλοι οι τότε φίλοι εξελίχθηκαν σε εξαιρετικούς επιστήμονες, οικογενειάρχες και με εκτίμηση στην Κοινωνία. Αυτοί λοιπόν που λένε ''τι θα κάνω το παιδί μου κομπλεξικό με το να του στερώ διάφορα;'' Είναι βαθιά νυχτωμένοι. Ίσως θα έπρεπε να γίνουν σεμινάρια, σχολές για γονείς, και έχω δει σε κάποια μέρη και είπα μπράβο!

Σήμερα θέλοντας τάχα να ξεφύγουμε από την καταπίεση των δικών μας γενιών, φτάσαμε στην αντίπερα όχθη της ασυδοσίας, της ανωμαλίας και της υποδούλωσης σε τάσεις της εποχής χωρίς σκέψη και συναίσθηση. Χρειαζόμαστε υποστήριξη για να βρούμε το σωστό δρόμο διαπαιδαγώγησης των παιδιών αλλά κι εμείς να βοηθηθούμε να δούμε καθαρά τα πράγματα που έχουμε μπερδέψει. Και κλείνω το θέμα λέγοντας μόνο πως είναι λυπηρό τα παιδιά να μη ζουν την ηλικία τους, να είναι μικρομέγαλα από κούνια, να μεγαλώνουν μέσα στην αδιαφορία και την ασυδοσία, να καραδοκούν τα ναρκωτικά έξω από τα σχολεία και ουδείς δεν ασχολείται ή δεν βλέπει και στο τέλος να καταλήγουν σε όλες αυτές τις παραβατικές συμπεριφορές ή να οδηγούνται στο θάνατο! Οφείλουμε ως Κοινωνία να δράσουμε.

Ο πόλεμος φοβάμαι πως δε θα σταματήσει άμεσα κι ας λένε πως άνοιξαν τα στενά, όσο διαρκούν οι συνομιλίες, κι όλο αλλάζουν αποφάσεις. Βομβαρδισμοί στο Λίβανο συνεχίζουν ας ευχηθούμε να πρυτανεύσει η λογική και να τα καταλήξουν σε σύμφωνο ειρήνης. Η ΕΕ έχει για 6 εβδομάδες καύσιμα για πτήσεις, από κει και μετά θα υπάρξει πρόβλημα, ήδη αεροπορικές Εταιρίες έχουν μειώσει δρομολόγια. Πώς έχουν καύσιμα για τις πολεμικές επιχειρήσεις οι ΗΠΑ και οι άλλοι; Εκεί δεν υπάρχει δυσκολία; Αν συνεχιστεί πάντως αυτή η κατάσταση πάμε για παγκόσμιο κραχ μου φαίνεται. Το Dubai δεν είναι πια αυτό που ήταν... έρημο τοπίο. Αυτό για να δούμε πως από τη μια στιγμή στην άλλη έρχονται τα πάνω κάτω. Ματαιότης ματαιοτήτων, αλλά δεν το βλέπουμε και μονίμως κυνηγάμε φούσκες.

Όσο για την εν γένει κατάσταση στη Χώρα με σκάνδαλα διάφορα και τις διάφορες πολιτικές αντιδράσεις, θα πω τούτο μόνο, τα λόγια που είπε κάποτε ο Μητροπάνος '"Σημασία στη ζωή έχει το να έχεις ψηλά το κεφάλι και όχι τη μύτη. Μην μπερδεύεστε ! " και οι περισσότεροι έχουν τη μύτη ψηλά όσο για το κεφάλι έχει πέσει κάτω! Χρόνια πολλά, Χριστός Ανέστη!

Νίκη  Παπουλάκου.

Πηγή : Εφημ. ''Η Φωνή των Πειραιωτών''

Ψυχανεμίσματα... 23 Απρίλη 2026

Χριστός Ανέστη! Εμείς πότε;

 

Χριστός Ανέστη, αμήν κι εμείς! Χρειαζόμαστε και επί γης μιαν Ανάσταση πέρα από την μετά θάνατον! Είμαστε νεκροί και δεν το έχουμε καταλάβει. Δε ζούμε, δε χαιρόμαστε, απομονομένοι στο μικρόκοσμο μας πίσω από μια οθόνη που μας δίνει την ψευδαίσθηση της επικοινωνίας και της ζωής. Ακόμα και η σκέψη τείνει να νεκρωθεί ... ότι πει η Τεχνολογία, ρωτάμε, απαντάει τέλος! Γιατί να το ζαλίσουμε το κεφάλι με τη σκέψη; Έτοιμη τροφή, γιατί να ψάξουμε, να διασταυρώοουμε, να τεκμηριώσουμε;

Συνήθως θυμάσαι τα καλά που έζησες και αναπολείς, τα άσχημα είτε αφορούν ανθρώπους είτε γεγονότα, τα ξεχνάς και με τίποτα δε θα ήθελες να τα ξαναζήσεις ή να γυρίσεις πίσω. Αν δε , καταφέρεις και πατήσεις και ''διαγραφή'' σε ότι και όποιον σε πίκρανε, είναι ότι πιο καλό!κείνο που μετράει από τα χρόνια που περνούν είναι οι αναμνήσεις που άφησαν και σου θυμίζουν ότι έζησες! Κατά ένα περίεργο τρόπο, προσωπικά στη μνήμη κρατάω όλες τις όμορφες στιγμές/αναμνήσεις, τις δε αρνητικές, πολυπαθείς και γενικώς άσχημες, (ουδόλως λίγες) αν όχι τις διαγράφω, τις βλέπω από απόσταση χωρίς συναίσθηματική φόρτιση, αδιάφορα, σα να βλέπω κάτι ξένο, μια ταινία!

Μεγαλώνοντας δεν είναι πως παραξενεύεις, απλώς γίνεσαι πιο επιλεκτικός και μειώνεις τις ανοχές σου προς τρίτους και καλά κάνεις! Ανέχεσαι λιγότερα και σταμάτησες να σε πουλάς φτηνά. Αυτοσεβασμός κι αξιοπρέπεια αυτό λέγεται, κι ας το βαφτίζουν κάποιοι εγωισμό. Κλείνεις την πόρτα σου ευκολότερα και την ανοίγεις πλέον με μεγάλη προσοχή! Σου επιτρέπεις να πονέσεις μόνο για δυο μέρες, μετά σου χρωστάς να χαμογελάσεις. Δεν περιμένεις κανέναν, προχωράς κι όσοι θέλουν, θα σε προλάβουν. Κρατάς χαμηλά τις προσδοκίες σου για να αποφύγεις κάπως την απογοήτευση.

Συμφιλιώθηκες με τη μοναξιά κι είναι πολλές πια οι φορές που την επιλέγεις. Την προτιμάς από ψεύτικους φίλους και χλιαρούς εpωτάκους, από ανούσιες φωνές κι άχαρα αγγίγματα. Ένα ποτήρι κρασί, μουσική που γουστάρεις κι ένα καλό βιβλίο αρκούν για να χαμογελάσει η ψυχή σου.

Ο υπέρμετρος ενθουσιασμός δεν έχει να κάνει τόσο με την ηλικία, όσο με την απειρία... που δυστυχώς τον συναντάς και σε μεγάλες ηλικίες. Πρωοξάδερφα με την επιπολαιότητα. Ο ενθουσιασμός ξεφουσκώνει γρήγορα και τότε σωριάζονται όλα. Προσγειώνεσαι απότομα και κάποιες φορές χάνεις και το έδαφος κάτω από τα πόδια σου. Στο χέρι μας είναι η διαχείριση συναισθημάτων, ενθουσιασμού, παθών κλπ. Αρκεί να καταφέρουμε να είμαστε κύριοι του εαυτού μας και των παθών μας κι όχι δούλοι.'Το ΠΑΘΟΣ με το ΛAΘOΣ έχουν μόνο ένα γράμμα διαφορά, Το πάθος όμως το ZEIΣ ενώ το λάθος το ΠΛΗΡΩΝΕΙΣ.' Γι αυτό πρέπει να είμαστε κύριοι των παθών μας και των λαθών μας. Να τα αγαπάμε αλλά να μην τα επαναλαμβάνουμε.

Οι τεχνικές ή οι πρακτικές διδάσκονται, το μυαλό και η αντίληψη όμως δυστυχώς δεν μεταβιβάζονται, ούτε διδάσκονται , είναι κληρονομικά χαρίσματα, που κι αυτά αξιοποιούνται με το χρόνο. Η δουλειά με τον εαυτό μας δε σταματά ποτέ κι ούτε τελειώνει, απλώς από ένα σημείο και μετά απλοποιείται και η διεργασία γίνεται εύκολα και άμεσα. Αυτά τα λίγα από τον επίλογο της βαθιάς ενδοσκόπησης λόγω των ημερών του Πάσχα.

Μεγάλη η έξοδος λόγω Πάσχα παρά την άνοδο της βενζίνης και το κόστος του οβελία. Και παρόλο που το Πάσχα φέτος έπεσε νωρίς. Ίσως η μανία της φυγής από τη σκληρή καθημερινότητα, ο φόβος για το αύριο λόγω Παγκόσμιας κρίσης και εσωτερικής. Έχουμε πήξει στις Πλατφόρμες και τα επιδόματα. Πώς καταντήσαμε; Να στέκουμε στην ουρά για τα 50 Ε της βενζίνης, τα οποία γίνονται 40 αν δεν έχεις smart κινητό. Αυτό δηλαδή τι είναι, τιμωρία; Θυμάμαι επίσης στην προηγούμενη προ διετίας-τριετίας πλατφόρμας του fuel pass, το ποσό αντί να πάει στον αποδέκτη, αν αυτό ήταν άνω των 60 και δεν είχε κάνει εμβόλιο, το παρακρατούσαν για το πρόστιμο και χωρίς ενημέρωση. Η έννοια του δικαίου και του ηθικού λειτουργεί κατά περίπτωση και αλλάζει χρώματα τόσο όσο η βόλεψη της κάθε στιγμής και περίπτωσης. Για την άνοδο των ενοικίων η ΕΕ προτείνει πρόστιμα στα κλειστά διαμερίσματα για να αυξηθεί η προσφορά και να μετριαστεί η ένταση της στεγαστικής κρίσης! Mόνο στο κέντρο της Αθήνας 117.137 κατοικίες εμφανίζονται κενές. .Δεν είναι κακή ιδέα, μα αν δεν απατώμαι, τα περισσότερα κλειστά τα έχουν τα funds, θα βάλουν πρόστιμα στα funds; Εδώ καλά καλά δεν ξέρουμε αν πληρώνουν ΕΝΦΙΑ. Ψιλά γράμματα αυτά! Έχουμε κι έναν OΠΕΚΕΠΕ με δικογραφίες να φθάνουν η μια πίσω από την άλλη και να μην ιδρώνει το αφτί τους καθόλου, παρά να χαρακτηρίζουν αστείες τις δικογραφίες κι εδώ η δικαιοσύνη θα ξεκαθαρίσει τα πράγματα. Τελικά οτιδήποτε κι αν προκύψει σε μορφή σκανδάλου, καταλήγει μετά από ετών απασχόληση της κοινής γνώμης, να βγάζει λάδι τους πάντες! Πείτε μου μια ουσιαστική καταδίκη και διελεύκανση από τόσα σκάνδαλα και ατασθαλίες που έχουν αποκαλυφθεί τα τελευταία 15 χρόνια. Πόσα εκατομμύρια γύρισαν πίσω στα Ταμεία; Τα μόνα εκατομμύρια που ξέρουμε είναι των καταθέσεων κάποιων που νομιμοποιούνται άμα δηλωθούν και πληρώσουν το φόρο που τους αναλογεί. Όποιος καταχραστεί εκατομμύρια τη βγάζει καθαρή που λέμε, ενώ ο κουλουράς που πουλάει χωρίς άδεια ή δεν κόβει απόδειξη είναι ένοχος και τιμωρείται. Τι να λέμε τώρα... Και δε μας φτάνει ο κακός μας ο καιρός, έχουμε και τα Διεθνή γεγονότα, μια παραπάνω σφαλιάρα σε μας, εδώ που έχουμε φτάσει οικονομικά.

Η Μέση Ανατολή φλέγεται, τι κι αν λένε για εκεχυρία, το Ισραήλ συνεχίζει να χτυπάει αβέρτα. Αναρωτιέμαι και να τελειώσουν κάποια στιγμή όλα αυτά, πόσα χρόνια θα χρειαστούν να ανακάμψουν αυτές οι περιοχές που έχουν πληγεί και πόσες χιλιάδες κόσμος θα ζει ζωντανό θάνατο;

Και να τους βλέπεις στο γυαλί με κυνισμό να αναφέρουν τις καταστροφές που προξένησαν ο ένας στον άλλον. Και να απειλούν για χειρότερα! Οι ανθρώπινες απώλειες δεν τους αφορούν. Όλο και πιο δύσκολες μέρες φαίνεται να έρχονται. Είθε το Αναστάσιμο Φως να φωτίσει όλα αυτά τα σκοτισμένα μυαλά και να συμφιλιωθούν για καλύτερες μέρες στην ιστορία της Ανθρωπότητας. Είθε και όλοι εμείς να αναστήσουμε το πνεύμα και την ψυχή μας που κάπου τα έχουμε χάσει μαζί ή χώρια. Χρόνια καλά εύχομαι, υγεία, αγάπη και ειρήνη!

Νίκη  Παπουλάκου.

Πηγή : Εφημ. ''Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ''

ΨΥΧΑΝΕΜΊΣΜΑΤΑ... 16/4/2026

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΥΓΕΙΑ-ΑΓΑΠΗ-ΕΙΡΗΝΗ!

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!! ΑΜΗΝ ΚΙ ΕΜΕΙΣ! 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΆ, ΥΓΕΙΑ, ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΣΤΟ ΝΟΥ, ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΆ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΦΙΛΕΣ ΠΟΥ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΉ ΤΟΥΣ ΕΟΡΤΗ.

ΕΙΘΕ ΤΟ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟ ΦΩΣ ΝΑ ΦΩΤΙΣΕΙ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ ΓΥΡΩ.

ΝΙΚΗ ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΥ

Η ΒΙΑ ΖΕΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ!

https://dimoskaipoliteia.gr/2026/04/08/i-via-zei-anamesa-mas/ 

Συνήθως όλοι μιλάμε για ειρήνη, καταδικάζουμε τη βία, ορισμένοι μάλιστα καταφέρονται κάθε φορά που συμβαίνει ένα περιστατικό βίας. Αναρωτήθηκε ποτέ κάποιος από εμάς, στην καθημερινότητα του, στη συμπεριφορά του, στο σπίτι του, στο περιβάλλον του, στις σχέσεις του, τι ποσοστό ειρήνης, σεβασμού, ήρεμης αντιμετώπισης και επίλυσης διαφορών απολαμβάνει; Γιατί αν δεν ξεκινήσουμε από εκεί, δεν πρόκειται τίποτα να αλλάξει σε τούτον εδώ τον κόσμο.

Τη βία τη συναντάμε σε κάθε βήμα, στο δρόμο, στη δουλειά, στην οικογένεια, στη σχέση, απλώς δε μάθαμε να την αναγνωρίζουμε και να προσπαθήσουμε να την μετριάσουμε ή να την εξαλείψουμε όπου τη συναντάμε.. Μιλάμε πάντα γενικά, αναφερόμενοι σε γεγονότα και πράξεις βίας που αποκαλύπτονται, έρχονται στο φως της δημοσιότητας. Σωστό να καταδικάζουμε τη βία στα διάφορα περιστατικά που συμβαίνουν στην Κοινωνία και στις μέρες μας μάλιστα ξεπερνούν κάθε φαντασία, όμως μόνο αυτό δε φτάνει. Εμείς τι κάνουμε γι αυτό; Στο δρόμο συναντάς ανθρώπους έτοιμους για το τίποτα να σου επιτεθούν είτε λεκτικά, είτε δια χειρός. Στην οδήγηση, θυμωμένοι κι ετοιμοπόλεμοι οδηγοί στο τιμόνι, με το παραμικρό βρίζουν ή κορνάρουν και κάποιοι έτοιμοι να κατέβουν να σε δείρουν.

Τα νέα καθημερινά σκορπούν τρόμο με τις ειδήσεις και με τον τρόπο που τις προβάλουν. Δεν είναι βία το να ακούς συνέχεια για ασθένειες; Δεν είναι βία η οικονομική ανέχεια, ειδικά των τελευταίων ετών, να μην έχεις να πληρώσεις τους λογαριασμούς σου, να πάρεις τα φάρμακα σου, να στείλεις το παιδί σου φροντιστήριο, κ.ά.  πολλά αναγκαία ώστε να ζεις κατά κάποιο τρόπο αξιοπρεπώς; Βία δεν είναι να μένεις άνεργος και να σε αντιμετωπίζουν ρατσιστικά σε όποια πρόσληψη, βλέποντας την ηλικία σου; Η λεηλασία συντάξεων και μισθών και η βίαιη βύθιση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών, που επέφερε σοβαρή ψυχική φθορά σε πολλούς, κι αυτό δεν είναι μορφή βίας;  Είναι και μάλιστα έχει ψυχικές αναταράξεις. Όπως και ο ψυχικός βιασμός, η ηθική βλάβη είναι κι αυτή μορφή βίας και μάλιστα μιας βίας που δεν αποτιμάται το μέγεθος της βλάβης που έχει προκαλέσει στον άλλον,  μόνο στο περίπου.

Δεν είναι βία όλα αυτά που ανακοινώνονται βαρύγδουπα κατά καιρούς στα ΜΜΕ, ραδιόφωνα και διάφορα σαϊτ του διαδικτύου, συνοδευόμενα από ένα ‘’να δεις τι θα πάθεις αν δεν εφαρμόσεις αυτό, ή εκείνο’’;

Ξεχάσαμε την κορύφωση της βίας με την έλευση της πανδημίας; Ο ‘’βίαιος’’, θα μπορούσαμε να πούμε, εγκλεισμός μας και η απομόνωση από παιδιά και εγγόνια ή φίλους; Δεν ήταν βία η δημιουργία 2 στρατοπέδων, οι εμβολιασμένοι να βλέπουν σαν λεπρό, σαν επικίνδυνο εχθρό τον μη εμβολιασμένο, ακόμα κι αν ήταν δικός τους άνθρωπος; Απίστευτα κι όμως αληθινά. Ο υποχρεωτικός εμβολιασμός δεν ήταν βία, ‘’εκβιασμός’’  , βιασμός  που στιγμάτισε τους άνω των 60 χρόνων και τους επέβαλε και πρόστιμο; Όσα λέγονταν από διάφορα χείλη για τους μη εμβολιασμένους, δεν ήταν ακραίες απόψεις επιβολής βίας και καταπάτησης κάθε δικαιώματος ελευθερίας του ανθρώπου; Βία επικαλυμμένη με το χρυσό χάπι ότι τους έσωζαν με το εμβόλιο. Τώρα το πόσο τους έσωσαν, ο έχων μάτια βλέπει και αφτιά ακούει.

Δυστυχώς, η βία ζει ανάμεσα μας σε κάθε μας βήμα και δεν είναι μόνο τα περιστατικά που βγαίνουν στη δημοσιότητα, και ειδικά στις μέρες μας σε μεγάλη συχνότητα και αγριότητα. Είναι όλα αυτά που προανέφερα και πόσα άλλα που τα αντιμετωπίζουμε καθημερινά χωρίς να δίνουμε ιδιαίτερη σημασία,  τα περνάμε απρόσεκτα, λες και τα έχουμε συμπεριλάβει στα δεδομένα της ζωής μας.

Κι είναι στιγμές που λες: Πώς καταντήσαμε/κατάντησαν τη ζωή μας; Μας έκλεψαν το γέλιο, την ξενοιασιά, τα όνειρα για καλύτερες μέρες,  τη χαρά, την ελπίδα, τη διασκέδαση, την ανθρώπινη επαφή, τη σκέψη, την κρίση μας, ακόμα και η ανθρωπιά μας αλλοιώθηκε, μεταλλάχτηκε! Και να θυμάστε, δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι από όλα αυτά, εάν ο καθένας από εμάς δεν αλλάξει τον τρόπο που βλέπει και κρίνει τα πράγματα, δεν αλλάξει τρόπο και στάση ζωής απέναντι σε όλα! Ευτυχώς υπάρχει μια μικρή μερίδα ανθρώπων που αγωνίζεται μέσα σε όλα αυτά και αντιστέκεται όσο μπορεί. Επανεκκίνηση εδώ και τώρα λοιπόν και στα πλαίσια του δυνατού να αγωνιστούμε όλοι και  να βγάλουμε τη βία από τη ζωή μας!

Nίκη Παπουλάκου

Πηγή: ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ, Στήλη '' Αυτά και άλλα'' με τη Νίκη Παπουλάκου.

https://dimoskaipoliteia.gr/2026/04/08/i-via-zei-anamesa-mas/ 

To μεγάλο φαγοπότι!

 

Το μεγάλο φαγοπότι! Έφτασε και 2^η και 3^η Δικογραφία από ΕΕ για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, δίνοντας ονόματα  Βουλευτών, πρώην Υπουργών, Υφυπουργών της παρούσας Κυβέρνησης,  που κατηγορούνται για α κακουργηματικές πράξεις και ζητούν άρση της ασυλίας τους και έρευνα των Αρχών. Η σήψη είναι βαθιά έχει ριζώσει! Πώς κατέληξε η έρευνα της ΕΕ σε ευθύνες και ''ενόχους'' κι εμείς εδώ τους βγάζουμε όλους λάδι σε όποιο σκάνδαλο κι αν ξεσπάσει; Επιτροπές και κόντρα επιτροπές, λεκτικές ξιφασκίες και πομπώδεις αναφορές και πάντα στο τέλος τηγανίτα τίποτα. Κλείνουν οι φάκελοι κι όλοι αθώες περιστερές! Έτσι έκλεισε και η έρευνα της 1^ης δικογραφίας ... ελλείψει στοιχείων! Οι μόνοι που δε βρίσκουν στοιχεία ποτέ είναι οι δικές μας Αρχές όταν πρόκειται για μεγάλα κόλπα, ενώ αντιθέτων όταν πρόκειται για πολίτη βρίσκουν στοιχεία ακόμα κι εκεί που δεν υπάρχουν! Παρόλα αυτά λοιπόν, καμαρώνουν σαν γύφτικα σκεπάρνια, σα να μη συμβαίνει τίποτα, αυξάνονται σκανδαλωδώς οι περιουσίες Κυβερνώντων και μη  και μόνο ο απλός πολίτης ο εκτός ''παρέας'' είναι αυτός που αγωνίζεται για το πώς θα βγάλει το μήνα και υποφέρει. Και φυσικά υπάρχουν από κάτω και πρόβατα που στηρίζουν αυτή τη διαφθορά και τους συμμετέχοντες σε αυτήν!...  Συνήθως οι άνθρωποι, ακούν πάντα εκείνο που ηχεί ευχάριστα στα αυτιά τους και απορρίπτουν αλήθειες που δεν αντέχουν ή δεν κατέχουν. Πάνω εκεί παίζεται το παιχνίδι των εντυπώσεων και της πλάνης... κάπως έτσι  αναπτύσσεται το κοπάδι. Ακόμα και η Πρωταπριλιά έχασε την αίγλη της. Ακούμε καθημερινά τόσα ψέματα που η Πρωταπριλιά αν έχει κάτι να μας δώσει πλέον είναι να λέμε αλήθειες αυτή τη μέρα αντί για ψέματα.

Συνώνυμη της διαφθοράς αποκάλεσε την Κυβέρνηση ο πρώην ΠΘ Α. Σαμαράς στη  Βουλή και μεταξύ των άλλων είπε : Η ΝΔ μεταλλάχθηκε σε ένα ακόμα ασπόνδυλο που έχει διαφθαρεί σε όλα τα επίπεδα!» Και ο εκπρόσωπος είπε απλά πως ’’το κακό πρέπει να σταματήσει εδώ’’.  Το έχουμε ακούσει επανειλημμένα αυτό,  μα  κανένα κακό δε σταμάτησε και ουδείς κρίθηκε ένοχος με τόσα σκάνδαλα που έχουν σκάσει κατά καιρούς. Ούτε οι τεράστιες περιουσίες και καταθέσεις κάποιων είναι  θέμα διερεύνησης  αρκεί να δηλωθούν και να εισπράξει το Κράτος φόρο! Νομιμοποιούνται πάραυτα!  Όσο για  σπασμένα είτε πρόκειται για πρόστιμα, είτε για χάσιμο εσόδων κλπ. η μόνιμη λύση, τα μόνιμα κορόϊδα οι  πολίτες πληρώνουν το λογαριασμό! Μέσα σε όλα και τα καιρικά φαινόμενα που προκαλούν καταστροφές και φέρνουν στην επιφάνεια παθογένειες όπως π.χ. σχολεία χωρίς επαρκή συντήρηση που εμφανίζουν ζημιές σε καιρικά ή σεισμικά φαινόμενα.

Γενικά οι λαοί πληρώνουν την τρέλα των Κυβερνώντων τον Πλανήτη. Τι διαπραγματεύσεις και πράσσειν άλογα μας λέει; Ονειρεύεται διαπραγματεύσεις ο Πλανητάρχης; «Αν δεν κλείσουν συμφωνία, θα πλήξουμε ηλεκτροπαραγωγικούς σταθμούς» είπε . Κάθε ώρα αλλάζει , τη μια τελειώνει ο πόλεμος και την άλλη θα πλήξουμε, θα χτυπήσουμε, θα βομβαρδίσει το Ιράν μέχρι να το φέρει στη λίθινη εποχή και πόσα άλλα.  Το δε Ιράν δεν πτοείται, ούτε από φοβέρες ούτε από βομβαρδισμούς και απαντά «Αδιανόητα τα χαστούκια μας - Πόλεμος μέχρι την παράδοση και τη μετάνοια του εχθρού». Βλέπετε κάπου στον ορίζοντα παύση πολέμου; Προσωπικά δεν το βλέπω τουλάχιστον σύντομα. Σε αδιέξοδο του βγήκε τελικά του Τραμπ αυτό κι ας το είδε σαν εκδρομή! Εξαπολύει απειλές προς όλες τις κατευθύνσεις και κόκκινο πανί η ΕΕ που δεν ενέδωσε να συνδράμει στην ‘’εκστρατεία’’.

Διανύουμε την εβδομάδα των Παθών και φέτος για πολλούς στον Πλανήτη θα είναι εβδομάδα Παθών. Ούτε το Καθολικό Πάσχα τους συγκίνησε να σταματήσουν τους βομβαρδισμούς, σίγουρα και το  Πάσχα των Ορθοδόξων δε θα το σεβαστούν.  Κεκλεισμένων των θυρών η τελετή αφής Αγίου Φωτός, χωρίς πιστούς το Πάσχα στα Ιεροσόλυμα! Τουλάχιστον ας λήξει ο πόλεμος.  Αυτές τις μέρες που είναι ημέρες περισυλλογής και αυτογνωσίας, ας δούμε όσο μπορούμε πιο καθαρά τα πράγματα που συμβαίνουν στον Πλανήτη και στη Χώρα και το ρόλο μας μέσα σε όλα αυτά! Τους φόβους μας, την απογοήτευση μας, τα τυχόν λάθη μας, κι εύχομαι να καταλήξουμε ο καθείς μόνος του σε ένα καλό πόρισμα, αφού έχουμε δώσει τις συγνώμες μας κι έχουμε πετάξει τα βάρη από την ψυχή και το νου μας!

Πρέπει να συγχωρούμε όχι επειδή απαραίτητα οι άλλοι αξίζουν τη συγχώρεση, αλλά επειδή ΕΣΥ αξίζεις τη γαλήνη! Το θέμα δεν είναι να ξέρεις να ξεχνάς, αλλά να αντέχεις να θυμάσαι... κι αυτό μόνο η συγχώρεση μπορεί να στο χαρίσει! Απριλιάτικο Πάσχα φέτος, καλό μας μήνα, καλή Ανάσταση για όλο τον κόσμο, για όλους τους πονεμένους του Πλανήτη. Εύχομαι υγεία και χαρά σε κάθε σπίτι και καλή φώτιση στα πειραγμένα μυαλά που αιματοκυλούν αθώους, να σταματήσουν αυτό το κακό. Καλή Λαμπρή, καλή ανά(σ)ταση νου και ψυχής!!

 

Νίκη Άννα Παπουλάκου.

Πηγή : ΕΦΗΜ. ΄΄Ή ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ''

ΨΥΧΑΝΕΜΙΣΜΑΤΑ... 9.4.26

 

 

 

 

Κυριακή των Βαϊων - Χρόνια πολλά!

 

Η Κυριακή των Βαΐων, γνωστή και ως Βαϊοφόρος Κυριακή, αποτελεί μία από τις σημαντικότερες εορτές της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Είναι η τελευταία Κυριακή πριν από την Ανάσταση του Ιησού και μας εισάγει στη Μεγάλη Εβδομάδα, την κορύφωση της Σαρακοστής και της πνευματικής προετοιμασίας των πιστών.

Το πρωί της ημέρας, οι πιστοί προσέρχονται στις εκκλησίες για να λάβουν τα βάγια, φύλλα δάφνης που ευλογεί ο ιερέας. Τα φυλάσσουν στο εικονοστάσι του σπιτιού, καθώς θεωρούνται ευλογημένα και προστατευτικά, χρησιμοποιούμενα συχνά για το λεγόμενο «ξεμάτιασμα».

Η Κυριακή των Βαΐων τιμά την πανηγυρική είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα, ερχόμενος από τη Βηθανία πάνω σε γαϊδουράκι. Ο λαός Τον υποδέχθηκε με ενθουσιασμό, φωνάζοντας «Ωσαννά» και κρατώντας στα χέρια κλαδιά από βάγια, δηλαδή φοίνικες. Πολλοί έστρωναν τα ιμάτιά τους στον δρόμο για να περάσει, προσδίδοντας στη στιγμή τον χαρακτήρα βασιλικής υποδοχής.

Η Κυριακή των Βαΐων αποτελεί εξαίρεση στη νηστεία της Σαρακοστής, καθώς επιτρέπεται η κατανάλωση ψαριού, λαδιού και κρασιού.

Καλημέρα και χρόνια πολλά!! Καλή Μ. Εβδομάδα!

Νίκη Παπουλάκου.

Το κλειδί είμαστε εμείς και η συνείδηση μας!

Το μεγαλύτερο λάθος που κάνουμε, είναι ότι αφήνουμε ανθρώπους να μένουν στις ζωές μας, περισσότερο από όσο τους άξιζε! Κι όχι μόνο στην προσωπική μας ζωή αλλά και γενικότερα, π.χ. αυτούς που μας κυβερνούν. Τους κρατάμε σε λάθος θέση και είναι εις  βάρος μας! Δυστυχώς δεν μαθαίνουμε από το παρελθόν,  ζούμε και δε ζούμε στο παρόν και αχνή πια η ελπίδα για το μέλλον! Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία λένε , παραδόξως έχει αποθάνει ήδη προ πολλού, η δε υπομονή λένε πως εξαντλείται γρήγορα , αντιθέτως απεδείχθη πως έχουμε γαϊδουρινή υπομονή! Καταρρίψαμε όλα τα ρεκόρ λοιπόν!...'

Η ποιότητα του κάθε ανθρώπου είναι η τήρηση του λόγου του. Κάτι που λείπει από τους περισσότερους και στην καθημερινότητα και στην πολιτική. Η ποιότητα γενικώς έχει παραφραστεί. Το λάθος είναι ανθρώπινο και συγχωρείται. Το ψέμα όμως είναι κοροϊδία, τι να συγχωρέσεις; Κι όμως συγχωρούμε, ξεχνάμε; Ψέματα κατά συρροή κι εμείς εκεί χειροκροτούμε! Και δε φτάνει που μας φλομώνουν στον ψέμα, μας αφήνουν και με απορίες μονίμως, βλέπεις το να απαντήσεις σε μια απορία απαιτεί ευθύνη, και ποιος να την πάρει; Έχουμε πληθώρα ευθυνοανεύθυνων!

Τα δεδομένα πάλι, είτε πρόκειται για αισθήματα, είτε για ανθρώπους,  φεύγουν, χάνονται,  χωρίς προειδοποίηση! Ακόμα και τα δεδομένα ζωής, μέσα στα 15 τελευταία χρόνια, μας απέδειξαν πως μόνο δεδομένα δεν ήταν κι έκαναν φτερά. Αυτό κι αν ήταν κεραμίδα! Παρόλα αυτά τη φάγαμε και είπαμε κι ευχαριστώ! Απεδείχθη λοιπόν ότι τα δεδομένα υπάρχουν μόνο στο μυαλό μας, ανά πάσα στιγμή παύουν να ισχύουν και χάνονται! Οι Έλληνες είναι οι φτωχότεροι της ΕΕ με την «σφραγίδα» της Eurostat! – Τελευταίοι σε αγοραστική δύναμη. Όχι πως δεν το ξέραμε δηλαδή αλλά το ακούμε και επίσημα. Μόνο οι Κυβερνώντες δε βλέπουν πρόβλημα, τώρα μάλιστα με την αύξηση στον κατώτατο μισθό, θρίαμβος! Για να ζήσει κανείς αξιοπρεπώς σήμερα χρειάζεται τουλάχιστον 1.500 Ε ο άγαμος με νοίκι ή δόση δανείου στην Τράπεζα, ένα ζευγάρι με ένα παιδί 2.500 Ε το μήνα και πάει λέγοντας. Τι να μας πουν τα 920 Ε μικτά το μήνα; Και πόσοι συνταξιούχοι παίρνουν τα ίδια και λιγότερα; Το ‘’πεινάω’’ λοιπόν θέλει πολύ δρόμο για να απαλειφθεί!  Δεν μπορείς να έχεις ποιότητα ζωής έτσι, απλώς ψωμοζείς όπως λέει ο λαός. Διερωτώμαι πολλάκις τι απόδοση να έχει κάποιος στη δουλειά του αν χρωστάει τα στοιχειώδη και δεν μπορεί να καλύψει τα αναγκαία έξοδα. Και φυσικά η έλλειψη αγοραστικής ικανότητας στερεί κατανάλωση, απόδειξη τα χιλιάδες κλειστά μαγαζιά που ακόμα κλείνουν. Οι μόνες ‘’αναδυόμενες επιχειρήσεις’’ είναι κομμωτήρια-περιποίηση ονύχων και mini-market ιδιοκτησίας αλλοδαπών. Βιτρίνες και λοιπά μαγαζιά έχουν εκλείψει.

«Δεν υπάρχει πιο δύσκολο πράγμα να κατευθύνεις κάποιον που ευημερεί , ενώ το πιο εύκολο είναι να επιβληθείς σε κάποιον που ατύχησε» σύμφωνα με τον Πλούταρχο. Τυχαίο που μας πτώχευσαν λοιπόν; ... Το ξημέρωμα στη ζωή δεν είναι σαν το ξημέρωμα της πλάσης ... δεν έρχεται μόνο του, αν δεν ξέρεις να αγωνίζεσαι και να διεκδικείς το δίκαιο σου. Κι εμείς φαίνεται δε μάθαμε, ή ξεχάσαμε να αγωνιζόμαστε και να διεκδικούμε! Έχουμε αφεθεί στα επιδόματα ως επαίτες και συνεχίζει να κυλάει η ζωή μέσα στο βάραθρο της ανέχειας.  Αν κάποιος μας έλεγε πριν 15 χρόνια πως θα μέναμε με μισό εισόδημα ή και χωρίς, σίγουρα θα τον λέγαμε ψεκασμένο, το ίδιο κι αν μας έλεγε πως θα μας έκλειναν στο σπίτι και θα κυκλοφορούσαμε μόνο με χαρτί αδείας ή sms. Αυτό μας δείχνει με πόση ευκολία δίνουμε την ταμπέλα του ψεκασμένου σε κάποιον που η συνέχεια αποκαλύπτει πως οι ψεκασμένοι ήμασταν εμείς, που δε βλέπαμε αυτό που συνέβαινε ή που ερχόταν! "Η ανοχή θα φτάσει σε τέτοιο επίπεδο που θα απαγορεύεται στους ευφυείς ανθρώπους να κάνουν οποιαδήποτε σκέψη, ώστε να μην προσβάλλουν τους ηλίθιους." -Ντοστογιέφσκι- Είμαστε στην εποχή των γρήγορων συμπερασμάτων, αποφάσεων, χωρίς ψάξιμο σε βάθος, χωρίς διασταύρωση πληροφορίας. Ζούμε στην εποχή των τεράτων και κάπου μοιάζει να τα συνηθίσαμε και να τα μιμούμαστε κιόλας! Απίστευτο, πόσο θυμώνουν οι άνθρωποι που δεν τους αφήνεις να σε εκμεταλλευτούν! Το συναντάμε σε κάθε βήμα, το συναντάμε και στις σχέσεις μας με το σύστημα, με το Κράτος. Αν δεν εξαρτάσαι από το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, τα τιμολόγια ρεύματος, τότε απελευθερώνεσαι. Αν έχεις ενέργεια -αυτάρκεια – ελευθερία- ανεξαρτησία. Και αυτό δεν μπορούν να το επιτρέψουν. Και βρίσκουν χίλιους τρόπους να σε κρατούν δέσμιο. Αυτοί ζητούν τη συγκατάθεσή μας. τον ύπνο μας. τη σιωπή μας και δυστυχώς τους τα παρέχουμε!

 Η Δύναμη μας είναι να μετουσιώσουμε το φόβο που τόσα χρόνια μας σπέρνουν, σε αγάπη και δύναμη. ΜΌΝΟ ΌΤΑΝ ΞΥΠΝΉΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΆΨΟΥΜΕ ΝΑ ΣΥΝΤΗΡΟΎΜΕ ΑΥΤΌ ΤΟ ΜΆΤΡΙΞ,  ΌΛΑ ΘΑ ΚΑΤΑΡΡΕΎΣΟΥΝ ΜΟΝΟΜΙΑΣ. ΤΟ ΚΛΕΙΔΊ ΕΊΜΑΣΤΕ ΕΜΕΊΣ ΚΑΙ Η ΣΥΝΕΊΔΗΣΗ ΜΑΣ. Εν όψει της Μ. Εβδομάδας και εβδομάδας των Παθών είπα να μας θέσω στην οδό της ενδοσκόπησης και του ελέγχου των πραγμάτων που μας αφορούν άμεσα.

 

Νίκη  Παπουλάκου

Πηγή: ''Φωνή των Πειραιωτών''

Ψυχανεμίσματα ... 2/4/2026

ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ 30.3.26

https://youtu.be/1_F-Gsmcneo?si=xgTZF8c7S0ntEXNf 

Δε μαθαίνουμε από τα λάθη μας!

 

Τα πάντα στη ζωή είναι θέμα ηθικής,  αισθητικής, νοημοσύνης, αντίληψης. Δυστυχώς είναι όλα υπό εξαφάνιση! Δεν είναι τυχαίο το εδώ που φτάσαμε και ως Χώρα και ως Πλανήτης. Δε μαθαίνουμε από τα λάθη μας, περπατάμε πάνω στα ίδια λάθη, την ηθική την έχουμε αποκηρύξει εν ονόματι της απελευθέρωσης των πάντων. Φτάσαμε στην απέναντι όχθη της ασυδοσίας, νομιμοποιούμε και καθιερώνουμε διάφορα που κάποτε δεν τολμούσες να μιλήσεις γι αυτά. Οτιδήποτε φάνταζε αφύσικο το κάναμε φυσιολογικό. Υπηρετούμε την τεχνοκρατία, χωρίς προστασία καμία και πολύ φοβάμαι πως αυτό  θα το πληρώσει η ανθρωπότητα στο μέλλον.. Φτιάχνουμε όπλα για την καταστροφή του ανθρώπου και του Πλανήτη χωρίς αντίδοτο. Ήδη ο πόλεμος στη Μ. Ανατολή, ή η ‘’εκδρομή’’ του Τράμπ όπως τη λέει, με τεχνητή νοημοσύνη και μη επανδρωμένα drones, ισοπέδωσαν τόσα μέρη εξαθλιώνοντας και σκοτώνοντας αθώο πληθυσμό, είτε επιτιθέμενοι είτε αμυνόμενοι. Υπήρχε που υπήρχε οικονομικό πρόβλημα, τώρα το μεγιστοποίησαν, ένα πρόβλημα που για κάποιες Χώρες θα είναι ανυπέρβλητο στη συνέχεια, ειδικά με τις καταστροφές στο θέμα ενέργεια, στις μεταφορές και στις εκατοντάδες πληθυσμού που μένουν χωρίς στον ήλιο μοίρα ανάμεσα σε ερείπια. Και να τους βλέπεις να μιλούν σα να μη συμβαίνει τίποτα, με ένα καμάρι και μία άνεση λες και μιλούν για κάτι απλό. Και το θέμα είναι ότι και να μην εμπλακούν άλλες Χώρες, κινδυνεύουν από αντίποινα του ΙΡΑΝ που λένε θα χτυπήσουν στόχους όπου κι αν βρίσκονται, ανεξαρτήτως τόπου.

Θύμωσε κιόλας επειδή το Ν ΑΤΟ και η ΕΕ αρνήθηκαν συμμετοχή στο άνοιγμα των στενών. Για ένα πόλεμο που αποφάσισε μόνος του, δε ρώτησε ούτε ενημέρωσε κανέναν και μόλις τα βρήκε μπαστούνια, ζήτησε να σπεύσουν για βοήθεια, κι επειδή είπαν όχι τους είπε και δειλούς.. Ευκαιρία ζητούσε να φύγει από το ΝΑΤΟ, δε θα εκπλαγώ αν αποχωρήσουν οι ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ. Να δούμε πώς θα λήξει και πότε όλο αυτό, χωρίς να οδηγήσει σε Γ΄ Παγκόσμιο.

Η ανάπτυξη λέει πάει πίσω, τάδε έφη Στουρνάρας! Και πότε πήγε μπροστά τα τελευταία χρόνια; Στα λόγια ναι, στην πράξη όμως;  Πάει και ο οδοντωτός των Καλαβρύτων, μετά από 130 χρόνια λειτουργίας, λόγω προβλημάτων κατολισθήσεων κλπ. Δηλαδή 130 χρόνια λειτουργούσε και τώρα με την πρόοδο της τεχνολογίας, τα προβλήματα του είναι ανυπέρβλητα και πρέπει να σταματήσει; Ήταν ένα από τα αξιοθέατα των Καλαβρύτων.. Πολλά έχουν αλλάξει στις μέρες μας. Πολλοί παλιοί εμπορικοί δρόμοι είναι πλέον κλειστά μαγαζιά και πολλά από αυτά κατεστραμμένα με σπασμένα τζάμια κλπ. Δρόμοι που έβγαινες κάποτε για βόλτα να δεις βιτρίνες, φοβάσαι να τους περπατήσεις βράδυ. Χορτάσαμε ανάπτυξη στα λόγια ενώ στην τσέπη του πολίτη δεν υπάρχει. Εκτός κι αν την ανάπτυξη τη μετρούν με τα εκατομμύρια σε καταθέσεις κάποιων και με επιχειρηματικά κέρδη. Ώρα είναι τώρα με το Μεσανατολικό να  πουν κάποια στιγμή ‘’χρεοκοπήσαμε’’ στους από 15ετίας χρεοκοπημένους.

«Έκρηξη» στη χρήση κοκαΐνης στην Αττική,  και για πρώτη φορά ανίχνευση κεταμίνης – Αυτό σημαίνει πως όλο και περισσότεροι καταφεύγουν σε βοηθήματα για να διαχειριστούν την καθημερινότητα τους. Έχει δυσκολέψει αφάνταστα η ζωή, εκτός από αυτούς που επιδίδονται σε ‘’άλλες τέχνες’’ και κυκλοφορούν με μαύρα, όπως κατά καιρούς βγαίνει και κάποιο κύκλωμα στην επιφάνεια. Αλλά η παρανομία δυστυχώς είναι σαν την Λερναία Ύδρα, κόβεις το ένα κεφάλι και πετάγεται άλλο. Και με όλη αυτή τη βία που έχουμε ζήσει από το 2008 και εντεύθεν,  βία εισπράττουμε από παντού. Ο βιασμός της ψυχής και της ζωής είναι χειρότερος από κάθε άλλο.  Ποτέ δεν ξέρεις πού και πώς θα ξεσπάσει.  Ότι σπέρνεις θερίζεις. Ειδικά μετά τον βιασμό της πανδημίας, πολλά πνιγμένα συναισθήματα ήρθαν στην επιφάνεια, είτε για καλό, είτε για κακό. Ήταν μια Παγκόσμια πρόβα generale κυριαρχίας των ισχυρών, κατά πόσον χειραγωγείται το πλήθος, πείθεται, υποτάσσεται κλπ. Και νομίζω πως κατά μεγάλο ποσοστό πέτυχε. Ανά πάσα στιγμή του ζητήσουν εγκλεισμό θα υπακούσει. Σύμμαχος σ’ αυτό η συνεχής τρομοκράτηση με διάφορα, ακόμα και με τις αλλαγές  του καιρού. Ο σημερινός άνθρωπος έχει κάτι να φοβάται κάθε μέρα, είναι κι αυτό ένα επίτευγμα των ΜΜΕ και του συστήματος.

Πάντως για πότε ‘’ξεχάστηκε’’ η Ουκρανία και ο Πούτιν και τόσοι άλλοι πόλεμοι, επισκιάστηκαν από το χτύπημα στο Ιράν που τελικά εξελίχθηκε σε ερείπια και σε άλλες Χώρες του Κόλπου. Ευτυχώς που θα σταματούσε τον πόλεμο ο Τραμπ όπως έλεγε και έχει πυρπολήσει το μισό Πλανήτη μέσα σ’ ένα χρόνο. Έχουμε μπλέξει με παρανοϊκά μυαλά και ποιος θα μας ξεμπλέξει. Αύριο οι τελευταίοι Χαιρετισμοί, είθε να έχει λήξει το θέμα του πολέμου μέχρι το Πάσχα.

Νίκη  Παπουλάκου.

Πηγή : Εφημ. ''Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ''

Ψυχανεμίσματα... 26.3.2026