Η Ελλάδα μάνα καίγεται. Εκατομμύρια στρέμματα έχουν καεί τα τελευταία 8-10 χρόνια που όμως τα έχουμε ξεχάσει και τα καμένα και τις επιπτώσεις στην οικονομία της κάθε περιοχής. Περιοχές που χαιρόταν το μάτι και η ψυχή σου να τις βλέπεις κατέληξαν και καταλήγουν κρανίου τόπος! Απερισκεψία, απροσεξία, εμπρησμός, ότι και να είναι, το αποτέλεσμα είναι ότι χάνονται δάση πνεύμονες οξυγόνου και άγριας φύσης πτηνών και ζώων, καλλιέργειες, περιουσίες, σπίτια! Έχασαν τη ζωή τους 3 πυροσβέστες, κρίμα κι άδικο. Στάχτη το Φοινικοδάσος στο Ρέθυμνο και δε συγκινείται κανείς. Τις μαστιχο καλλιέργειες στη Χίο που είχαν καεί τα προηγούμενα χρόνια τις θυμάται κανείς; Τα μελίσσια στη Β. Εύβοια που χάσανε τα δάση τα θυμάται κανείς; Kαι παλιά είχαμε φωτιές, αλλά όχι σε κατοικημένες περιοχές, χάναμε πράσινο και καλλιέργειες ίσως. Εκτός κι αν φταίει και η άναρχη δόμηση μέσα σε δάση; Πάντως έτσι όπως πάμε, στο τέλος δε θα μείνει τίποτα από πράσινο, θα γεμίσουμε πάρκα ανεμογεννητριών ή ξενοδοχειακών μονάδων ξένων συμφερόντων. Μα όπως είχε πει (ένα από τα πολλά μαργαριτάρια που έχει πει), ο φίλτατος Άδωνις ‘’ τα δάση ανέκαθεν καίγονται για να αναπαραχθούν, νόμος της φύσης’’. Κι έτσι κλείνει το θέμα ‘’καταστροφή’’ , συνέπειες από τη φωτιά κ. ά, φυσικό φαινόμενο σου λέει και τέλος.
Πόσοι άνθρωποι, οικογένειες αλήθεια, πτωχεύουν κάθε χρόνο από φωτιές, πλημμύρες κ. ά. καιρικά φαινόμενα; Ποιος τους θυμάται και τους νοιάζεται πες μου! Τουλάχιστον 30 χρόνια θέλει ένα καμένο δάσος να αποκατασταθεί. Ποιος ζει ποιος πεθαίνει δηλαδή μέχρι τότε. Και να που μια χωματερή στην Πάρο έγινε αφορμή της μεγάλης φωτιάς εκεί. Αυτά τα κλαδιά και τα χορτάρια που στοιβάζονται σε πολλές μεριές, καθώς και τα σκουπίδια εκτός κάδων σε σωρούς, είναι ωρολογιακές βόμβες και υγειονομικές βόμβες. Τάχα μου καθαρίζουμε, όσοι καθαρίζουμε τα οικόπεδα ή τους κήπους και σχηματίζονται βουνά σε κάποια σημεία που τα παρατάμε. Και οι Δήμοι πού να προλάβουν να δουν και να μαζέψουν τα αμάζευτα. Εδώ δεν προλαβαίνουν να καθαρίσουν τα χορτάρια σε χωράφια και στο πλάι των επαρχιακών δρόμων! Κατά τα άλλα υπάρχει η απειλή επιβολής προστίμων για ακαθάριστα οικόπεδα. Άλλωστε με απειλές κυλάει πλέον η ζωή μας. Ελεύθερη βούληση δεν έχεις δικαίωμα να έχεις πλέον, θυμήσου τα εμβόλια και τα πρόστιμα, συνέχεια ζητούν πράγματα να κάνεις, τα οποία θέλουν χρήμα για να γίνουν και πάντα η απειλή προστίμου αν δεν το κάνεις! Το πού θα βρεις τα λεφτά δε σε ρωτάει κανείς. Ίσως είναι κι ένας τρόπος, πέρα από τα funds που παίρνουν τα σπίτια λόγω χρέους είτε μικρού είτε μεγάλου, να οδηγήσουν κόσμο στην πώληση του ακινήτου τους, επειδή δεν μπορούν να ανταποκριθούν στα έξοδα. Τόσο πολύ ενοχλούσε ο Έλληνας που είχε από πάππου προς πάππου την ανάγκη να έχει ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του;
Πρόσφατα έχουμε και την άλλη ‘’ιδιαιτερότητα’’, φωτιές σε εργοστάσια ανακύκλωσης, κάτι σαν επιδημία.΄΄Κάτι σα να σβήνουν ίχνη μου μοιάζει. Είναι κι αυτά μέρος σκανδάλου. Φανταστείτε επίσης τι αέρα αναπνέουμε. Δεν υπάρχει εμβόλιο για αυτό, ούτε σωτηρία, είναι μια διαρκής πανδημία που μας έχουν αφήσει στο έλεος της. Η ρύπανση της ατμόσφαιρας ευθύνεται για εκατομμύρια θανάτους ανά τον κόσμο. Αλλά είπαμε, υποκριτές και Φαρισαίοι οι κεφαλές του Πλανήτη.
Γενικώς τραγική η κατάσταση, χάνουμε έδαφος, εδάφη ως Χώρα, πουλάμε την πολιτιστική μας κληρονομιά, χάσαμε και χάνουμε ζωή και χαρά, γίναμε εμπόρευμα για διαπραγμάτευση και επενδύσεις μεγάλων συμφερόντων. Εμπορευματοποιήθηκαν τα πάντα έμψυχα και άψυχα, και τέθηκαν προς πώληση. Δηλαδή το Κράτος θα λειτουργεί ως μεσίτης πλέον που εισπράττει προμήθεια, χωρίς καμιά κυριότητα; Η Χώρα παραχωρείται εδώ και χρόνια με χίλιους τρόπους, φυσικά και οι πολίτες της.
Όσο κι αν ο άνθρωπος πιστεύει πως είναι κυρίαρχος των πάντων, είναι θεός, έρχεται ένας σεισμός ή τα στοιχειά της φύσης, φωτιές, πλημμύρες κλπ. για να καταλάβει πόσο μικρός και αδύναμος είναι, μια κουκίδα μέσα στο σύμπαν. Όσο και τεχνολογικά προηγμένος να είναι, δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα μαζί τους.
Το θέμα είναι ότι υστερούμε ως Κράτος, ως Δήμοι, ως Περιφέρεια, σε μέτρα πρόληψης ειδικά της φωτιάς, γιατί έτσι κι έρθει κι αν δεν την αναχαιτίσεις στα πρώτα λεπτά, χαιρετίσματα! Από τότε που έκλεισαν τα Δασαρχεία και μετά, μας πήρε και μας σήκωσε. Λείπει η εμπειρία, η γνώση και το κατάλληλο προσωπικό για πρόληψη και προστασία. Λείπει ο σχεδιασμός, πυροσβέστες καλούνται να πολεμήσουν σε δύσβατα μονοπάτια και άγνωστα. Η δασοπροστασία είχε ειδίκευση στο θέμα δάσος, ιδιαιτερότητες του και προστασία του. Και εν μέσω τόσων καταστροφών βρήκαμε τα γυαλιά του Άδωνη για αντιπερισπασμό προσοχής από το πρόβλημα. Πιθανόν για αυτό και τα φόρεσε! ‘Η μήπως ασχολείται και με τη διαφήμιση; …με το αζημίωτο φυσικά;
Νίκη Παπουλάκου.
Πηγή: Εφημ. ''Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ''
Ψυχανεμίσματα... Πέμπτη 6/8/26.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου