Συνηθίσαμε τη φτώχεια;

 

Σ' αυτό τον τόπο λες και δε μιλάμε την ίδια γλώσσα, ερμηνεύουμε και μεταφράζουμε τα ειπωμένα και συμφραζόμενα σύμφωνα με το τι θέλουμε εμείς να ακούσουμε και να καταλάβουμε και είμαστε όλοι εν δυνάμει κριτές/δικαστές αυτού που εμείς καταλάβαμε και που δεν είναι απαραίτητα το σωστό! Όσοι πάλι έχουν αδύνατη μνήμη και  συνεπώς είναι επιρρεπείς στα εκάστοτε μυθεύματα ή κατασκευάσματα ,  ένας τρόπος για να απαλλαγούν από αυτή την αδυναμία τους , είναι να καταγράφουν γεγονότα και περιστατικά όταν συμβαίνουν, ώστε ανατρέχοντας μετά από καιρό στις σημειώσεις τους να ανακτούν τη μνήμη και να μην παραμυθιάζονται !

Μιαν απορία είχα πάντα και την έχω εκφράσει και παλαιότερα: Αυτά τα εκατομμύρια σε λογαριασμούς και τα δεκάδες ακίνητα, πώς προκύπτουν;  Από σκληρή εργασία, με ιδρώτα και οικονομία; Όχι βέβαια ή έχεις γεννηθεί μέσα στα εκατομμύρια, ή ασχολείσαι με επιχειρήσεις, διαφορετικά με ένα μισθό όσο και καλός να είναι δεν πλουτίζεις, απλώς ζεις καλά! Να μας πουν κι εμάς τον τρόπο να τον μάθουμε και στα παιδιά μας! Αλλά φυσικά ουδείς έψαξε ποτέ το ΠΟΘΕΝ, φτάνει το ΕΣΧΕΣ κι ότι τα δήλωσαν τα εκατομμύρια ή τα σπίτια. Μας λύθηκε και η απορία για το πώς η ΓΕΣΕΕ δέχθηκε τόσες προσβολές και καταποντισμό των εργαζομένων χωρίς καμιά αντίδραση ή αντίσταση για υπεράσπιση των συμφερόντων των εργαζομένων. Είναι αυτό που έλεγα από τα πρώτα χρόνια της οικονομικής κρίσης, πως σε όλους τους Χώρους και Κλάδους της Κοινωνίας υπάρχουν οι καλοταϊσμένοι που εμποδίζουν την όποια αντίσταση σε ότι εφαρμόζεται από το Σύστημα. Έχουν ρόλο κατασταλτικό πλέον οι οργανώσεις κι όχι διεκδικητικό. Δε λειτουργούν ως προστάτες αλλά ως βοσκοί που κουμαντάρουν τα πρόβατα. Σιγή ιχθύος για χρόνια Σωματεία και Συνδικάτα, ενώ χάθηκαν τόσα δικαιώματα των εργαζομένων. Ενώ η διαβίωση υποβιβάσθηκε στο 50% και κάτω για πολλούς. Κρατούν ακόμα σε κάποιο αξιοπρεπές επίπεδο όσοι είχαν κάποιες οικονομίες από τους καλούς καιρούς, μέχρι να τελειώσουν κι αυτές και να περάσουν στα επίπεδα φτώχειας.

Λυπηρό επίσης είναι ότι το χρήμα, τα σκάνδαλα, η αλαζονεία, η ψευτιά, το παραμύθι, η κοροϊδία και τόσα άλλα επιβραβεύονται από μέρος πολιτών και με το παραπάνω. Ακόμα και για τον δήμιο τους πίνουν νερό στο όνομα του! Όπου κι αν βρεθώ ακούω παράπονα από τον κόσμο, ακόμα και σε ταξί μου λέει τον πόνο του ο ταξιτζής, πώς γίνεται λοιπόν  ο κύριος τάδε να βλέπει μόνο κομμουνιστές και μίζερους να έχουν παράπονα, ενώ οι λοιποί περνούν ζωή και κότα, χρήζει ιατρικής εξέτασης μάλλον! Δεν αντέχω να ακούω διάφορα παρόμοια εκφραζόμενα με αλαζονεία και θράσος. Σαν την κυρία που μας είπε πως ‘’το τζάμπα πέθανε’’ απευθυνόμενη σε εκπαιδευτικό που καλείται να ζήσει με 800 Ε μισθό ενώ το ενοίκιο είναι 500 Ε. Άκυρος ο συσχετισμός της κυρίας αφ’ ενός, και αφ’ ετέρου αν όντως πιστεύει αυτό που είπε να ξεκινήσει από τον εαυτό της και να παραιτηθεί από όλα τα τζάμπα που καρπούται! Ε μα κάποιοι το έχουν παραξηλώσει πια και δεν υπάρχει κανείς να τους μαζέψει! Πάντως κατ’ εμέ, θα έπρεπε να ντρέπονται αυτοί που ψηφίζουν τόσο ρηχά άτομα, εκτός κι αν είναι τάλε κουάλε κι αυτοί! Το να μένεις από συνήθεια και μόνο σε ένα κόμμα ή σε έναν υποψήφιο, δεν είναι ότι το καλύτερο για σένα. Όπως και γενικά στη ζωή όταν και όποτε συμβαίνει  και ακόμα χειρότερο το να μένεις προσκολλημένος κάπου από ανάγκη και μόνο. Και στην ανάγκη ας δεχθούμε πως δεν υπάρχει επιλογή, στη συνήθεια όμως υπάρχει, αρκεί να υπάρχει θέληση και καθαρό μυαλό να αντιληφθεί τι του συμβαίνει. Να φεύγεις μακριά από αυτούς που δεν έκαναν τίποτα για τη ζωή σου και για τα παιδιά ου, αυτούς που σου πήραν ή σου στέρησαν περισσότερα από αυτά που έδωσαν. Εν προκειμένω οι Κυβερνήσεις σου πήραν πολύ περισσότερα από αυτά που προσπαθούν να σε πείσουν πως σου δίνουν τώρα. Αυτοί που σε εξαθλίωσαν οικονομικά, εμφανίζονται ως μεγάλοι ευεργέτες και σου μιλάνε για ανάπτυξη και επιτεύγματα. Ωστόσο η περιφέρεια ένα απέραντο συντρίμμι ειδικά μετά τις καταστροφές από καιρικά φαινόμενα! Κι εμείς  τι κάνουμε; Συνηθίσαμε τη φτώχεια και με το χέρι απλωμένο περιμένουμε βοηθήματα επαίτη; Τι έχουμε πάθει τελικά; Και καλά τα νέα παιδιά δεν έχουν παραστάσεις και μνήμες από το πριν, αυτό γνωρίζουν για ζωή και θεωρούν ότι έτσι είναι, εμείς οι μεγαλύτεροι τι; Παλέψαμε 30-40 χρόνια για να πεθάνουμε στην ψάθα; Το δεχθήκαμε κι αυτό; «Όσοι αδιαφορούν για τα κοινά είναι καταδικασμένοι να εξουσιάζονται πάντα από ανθρώπους κατώτερούς τους.» είπε ο Πλάτωνας. Κι εμείς πράγματα αδιαφορήσαμε χρόνια για τα κοινά, χαμένοι μες το κυνήγι της ‘’καλοπέρασης’’. Και κλείνω με κάτι του Καρλ Γιούνγκ «Όποιος κοιτάει προς τα έξω ονειρεύεται. Όποιος κοιτάει μέσα του ξυπνάει! » Μήπως να κοιτάξουμε μέσα μας;

Νίκη Παπουλάκου.