Οι εικόνες που είδαμε αυτές τις μέρες τραγικές. Εικόνες
βομβαρδισμένου τοπίου. Ο Κάλαμος και η Βάρη ήταν από τις περιοχές που χτυπήθηκαν περισσότερο από την κακοκαιρία. Σε μια μέρα έπεσε νερό μισού χρόνου, βασικοί οδικοί άξονες πλημμύρισαν,
ρέματα υπερχείλισαν, δεκάδες οχήματα παρασύρθηκαν και καλύφθηκαν από
μπάζα, σκουπίδια και φερτά υλικά που παρέσυραν τα ορμητικά νερά. Όπως και η άνω
Γλυφάδα.
Κάποια σημεία στην
Αθήνα, κάθε φορά που βρέχει πλημμυρίζουν
από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Δεκαετίες πέρασαν και δεν έχει διορθωθεί
τίποτα, αντιθέτως έγινε διεύρυνση των σημείων πλημμύρας. Πυκνοκατοικημένες περιοχές, και
εκατομμύρια Ι.Χ. Ανοικοδόμηση δεκαετιών πάνω σε ρέματα και κοίτες ποταμών, μπαζώσαμε
ποτάμια υποταγμένη στο χρήμα, εν ονόματι των ακριβών κατασκευών και κέρδους.
Καμία πρόβλεψη, κανένα μέτρο προστασίας, κανένας σχεδιασμός προστασίας των
κατασκευών και των κατοίκων, απ ’ ότι αποδεικνύεται! Μόνο να νοικιάζουν και να πωλούν σε τιμές
αστρονομικές. Η ίδια η φύση τους φτύνει! Η φύση δεν εκδικείται, απλώς προσπαθεί
να ισορροπήσει. Ο άνθρωπος της έχει κλονίσει την ισορροπία. Την καταστρέφει
κάθε μέρα και βλέπει μόνο το χρήμα και την πολυτέλεια. Μια μεγάλη μερίδα
λειτουργεί έτσι και φυσικά πάντα το πληρώνουν οι υπόλοιποι. Δε συνέρχονται ούτε
με τις καταστροφές, ούτε με τα ακραία καιρικά φαινόμενα, δε βλέπουν τα λάθη
τους. Κι όσο δεν παίρνουν το μάθημα τους, τόσο θα συνεχίζουν όλο και χειρότερα
όλα αυτά τα κακά, που γεμίζουν τις ειδήσεις καθημερινά σε όλο τον Πλανήτη. Από
το κακό στο χειρότερο πάμε γενικώς και μέσα και έξω.
Το πηδάλιο της ΕΕ αδύναμο, οπότε ο Τραμπ χορεύει και δε
χάνει ευκαιρία να το δείχνει ότι έχει για παιχνιδάκι την ΕΕ. Κι εμείς στους
‘’σκληρούς’’ της ΕΕ, σπεύδουμε πρώτοι να μιλάμε. Όπως και με τα εμβόλια πήραμε
την πρωτιά στην ΕΕ με τα πρόστιμα που επιβάλλαμε και την υποχρεωτικότητα. Και
μια και το έφερε η κουβέντα, δε μάθαμε ποτέ τι απέγιναν οι 7 τόσες χιλιάδες υγειονομικών
που τους έριξαν στην πείνα επειδή δεν εμβολιάστηκαν; Άραγε πόσοι από αυτούς
ζουν, γιατί όπως μας έλεγαν όλοι οι ‘’μεγάλοι’’ της πανδημίας, κανείς
ανεμβολίαστος δε θα ζήσει. Αλλά είπαμε, ξεχνάμε γρήγορα και εύκολα. Όπως και
κάθε συμφορά την ξεχνάμε μόλις πάψει να παίζει στις οθόνες. Δυόμισι χρόνια από
τις πλημμύρες στη Θεσσαλία και τα σχέδια για έργα είναι ακόμα στα χαρτιά όπως
άκουσα στο ράδιο. Κάθε φορά κλαίμε στα χαλάσματα και μετά συνεχίζουμε τον ύπνο
γυρίζοντας πλευρό. Τελικά βιώνουμε την χειρότερη κατάσταση δεκαετιών και όλο
χειρότερα θα πηγαίνει η ανθρωπότητα με το δρόμο που έχει πάρει. Ας ευχηθούμε
και ας ελπίσουμε σε μια ανατροπή!
Νίκη Παπουλάκου.
Πηγή: Εφημ. ''Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΡΑΙΩΤΩΝ''
Ψυχανεμίσματα ... Πέμπτη 29.1.26



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου