Πρώτη συγγραφική δουλειά της Αθηνάς Κονιστή, ένα έργο που σκηνοθέτησε η ίδια και την Κυριακή 4/10 το είδαμε επί σκηνής στο θέατρο ‘’Lib’ro’’, και άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις στο κοινό. Εξαιρετική και επιτυχημένη η συνύπαρξη, μονολόγου και χορού. Ένας δυνατός μονόλογος με την εξαίρετη ερμηνεία της Θεοδώρας Τσέπα, που με την δεινότητα της υποκριτικής της σε συνέπαιρνε στον κόσμο της και ταξίδευες μαζί της, σε ένα κόσμο που δεν απέχει και πολύ από το τώρα. Σε κάθε εποχή μπορεί να χωρέσει η ιστορία της. Επί σκηνής και η Κατερίνα Καραδήμα που ζωγράφιζε με τη σιωπή της, την κίνηση και το χορό της σε όλη τη διάρκεια του έργου, εκφραστική ως το τέλος που τελειώνει γιατί δεν αντέχει άλλο τον πόνο της αγάπης.
Θα μπορούσε κανείς να πει πως πρόκειται για δύο παράλληλες ιστορίες γυναικών που η μία περιγράφει μονολογώντας και η άλλη με τη γλώσσα του σώματος και την έκφραση. Θα μπορούσε όμως και αυτός ο μονόλογος να απευθύνεται στον εαυτό της που στο τέλος λυγίζει και δίνει τέλος στη ζωή της. Και οι δύο εκδοχές εξαιρετικές και το πάντρεμα μονόλογου και χορού ομοίως.
Συγχαρητήρια στη συγγραφέα και σκηνοθέτη και σε
όλους τους συντελεστές του έργου που για 3 ακόμα Κυριακές θα παίζεται στο
θέατρο ‘’Lib’ro”. Tέλος θέλω να πω πως χαίρομαι που έβαλα κι εγώ ένα
λιθαράκι στο έργο με το ποίημα στο φινάλε του έργου, που
απαγγέλλει η Κατερίνα Καραδήμα μετά την πτώση.
Εύχομαι καλή συνέχεια και sold out και στις επόμενες
παραστάσεις.
ΝΙΚΗ ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΥ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου